Kurma Purana — Uttara Bhaga, Shloka 1
Snātaka and Gṛhastha-Dharma: Conduct, Marriage Norms, Daily Rites, and Liberating Virtues
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे चतुर्दशो ऽध्यायः व्यास उवाच वेदं वेदौ तथा वेदान् वेदान् वा चतुरो द्विजाः / अधीत्य चाधिगम्यार्थं ततः स्नायाद् द्विजोत्तमः
iti śrīkūrmapurāṇe ṣaṭsāhastryāṃ saṃhitāyāmuparivibhāge caturdaśo 'dhyāyaḥ vyāsa uvāca vedaṃ vedau tathā vedān vedān vā caturo dvijāḥ / adhītya cādhigamyārthaṃ tataḥ snāyād dvijottamaḥ
ఇట్లు శ్రీకూర్మపురాణం షట్సాహస్త్రీ సంహిత ఉపరివిభాగంలో చతుర్దశ అధ్యాయం ముగిసింది. వ్యాసుడు పలికెను—ద్విజోత్తముడు ఒక వేదం గాని, రెండు గాని, లేదా వేదములు—నాలుగింటినీ—అధ్యయనం చేసి వాటి తాత్పర్యాన్ని గ్రహించిన తరువాత సమావర్తన స్నానం చేయవలెను।
Vyasa
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
This verse does not directly define Ātman; it frames a dharmic prerequisite—Vedic study followed by purification—supporting the broader Purāṇic path where inner realization is grounded in disciplined learning and ritual-ethical purity.
No specific āsana or meditation is named; the practice emphasized is preparatory discipline: adhyayana (scriptural study) with artha-grahaṇa (understanding the meaning), followed by snāna (purificatory bathing), which functions as a sādhana-support for later Yoga and devotion in the Kurma Purana.
It does not mention Śiva or Viṣṇu explicitly; instead, it presents shared dharmic norms (Vedic learning and purification) that underpin the Kurma Purana’s broader Shaiva–Vaishnava synthesis.