Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 14
Bhūrloka-Vyavasthā — The Seven Dvīpas, Seven Oceans, and the Meru-Centered Order of Jambūdvīpa
मेरोश्चतुर्दिशं तत्र नवसाहस्त्रविस्तृतम् / इलावृतं महाभागाश्चात्वारस्तत्र पर्वताः / विष्कम्भा रचिता मेरोर्योजनायुतमुच्छ्रिताः
meroścaturdiśaṃ tatra navasāhastravistṛtam / ilāvṛtaṃ mahābhāgāścātvārastatra parvatāḥ / viṣkambhā racitā meroryojanāyutamucchritāḥ
అక్కడ మేరు పర్వతం చుట్టూ నాలుగు దిక్కులలో ఇలావృతం తొమ్మిది వేల యోజనాల విస్తీర్ణంతో ఉంది. ఓ మహాభాగులారా, మేరు పర్వతానికి ఆధారస్తంభాలవలె నాలుగు పర్వతాలు ఏర్పాటయ్యాయి; అవి పది వేల యోజనాల ఎత్తు కలవి।
Sūta (narrating to the sages at Naimiṣāraṇya)
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: vira
FAQs
This verse is primarily cosmographical rather than directly metaphysical; it frames the world-order around Meru as a structured, intelligible cosmos—often used in Purāṇas as a contemplative support for seeing creation as governed by Īśvara’s ordinance (niyati).
No explicit yoga practice is taught in this verse; however, Purāṇic sacred geography commonly functions as a dhyāna-aid—visualizing Meru and the central region (Ilāvṛta) as a stable axis can support steadiness (dhāraṇā) and a sense of cosmic order.
The verse does not explicitly mention Śiva or Viṣṇu; it contributes to the shared Purāṇic worldview in which the same supreme governance (Īśvara) is expressed through multiple theological lenses, aligning with the Kurma Purana’s broader Śaiva–Vaiṣṇava synthesis.