Kurma Purana — Purva Bhaga, Shloka 15
Solar Rays, Planetary Nourishment, Dhruva-Bondage of the Grahas, and the Lunar Cycle
समं बिभर्ति ताभिः स मनुष्यपितृदेवताः / मनुष्यानौषधेनेह स्वधया च पितॄनपि / अमृतेन सुरान् सर्वांस्त्रिभिस्त्ररिंस्तर्पयत्यसौ
samaṃ bibharti tābhiḥ sa manuṣyapitṛdevatāḥ / manuṣyānauṣadheneha svadhayā ca pitṝnapi / amṛtena surān sarvāṃstribhistrariṃstarpayatyasau
ఈ మూడు ద్వారా అతడు మనుష్యులు, పితృదేవతలు, దేవతలు—మూవురినీ సమంగా పోషిస్తాడు. ఇక్కడ మనుష్యులను అన్నం, ఔషధులతో; పితృలను స్వధా అర్పణతో; సమస్త దేవులను అమృతంతో తర్పింపజేస్తాడు. ఈ త్రివిధ క్రియతో త్రయం తృప్తి పొందుతుంది.
Narratorial instruction within a dharma-teaching passage (Kurma Purana’s dharma-upadeśa context; not a direct Ishvara Gita dialogue)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
Indirectly, it frames dharma as harmonizing obligations across the three spheres—humans, Pitṛs, and Devas—suggesting the gṛhastha’s life as a unifying support-system where sacred duty integrates worldly and unseen orders.
The verse emphasizes karma-yoga in the dharmic sense: disciplined offering and service (feeding, tarpaṇa, deva-offerings) performed with regularity and purity, which the Purāṇic tradition treats as a preparatory foundation for higher meditation and knowledge.
It does not name Shiva or Vishnu explicitly; instead it reflects the Kurma Purana’s integrative outlook where devotion and ritual duty toward the Devas (including Shaiva and Vaishnava forms) is upheld as one coherent dharmic order.