भण्डपुत्रशोकः (Bhaṇḍa’s Lament for His Sons) — Lalitopākhyāna Episode
हा हतो ऽस्मि विपन्नो ऽस्मि मन्दभाग्यो ऽस्मि पुत्रकाः / इति शोकात्स पर्यस्यन्प्रलपन्मुक्तमूर्धजः / मूर्च्छया लुप्तहृदयो निष्पपात नुपासनात्
hā hato 'smi vipanno 'smi mandabhāgyo 'smi putrakāḥ / iti śokātsa paryasyanpralapanmuktamūrdhajaḥ / mūrcchayā luptahṛdayo niṣpapāta nupāsanāt
‘హా! నేను హతుడను, నేను విపత్తులో పడ్డాను, నేను దురదృష్టవంతుడను, ఓ కుమారులారా!’ అని శోకంతో తూలుతూ, విలపిస్తూ, విడిచిన జుట్టుతో అతడు మూర్ఛచెంది హృదయం లయమై ఆసనమునుండి కూలిపోయెను.