Adhyaya 33

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते द्वात्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३२// सगर उवाच श्रुतं सर्वं मुनिश्रेष्ठ कीर्त्यमानं त्वया विभो / कवचं वद सर्वत्र त्रैलोक्यविजयप्रदम्

ఇట్లు శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణంలో వాయుప్రోక్త మధ్యభాగం, తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదం, భార్గవచరితంలో ముప్పై రెండవ అధ్యాయం. సగరుడు పలికెను— మునిశ్రేష్ఠా! మీరు కీర్తించినదంతా విన్నాను; ప్రభో, సర్వత్ర త్రైలోక్యవిజయప్రదమైన కవచాన్ని చెప్పండి.

Verse 2

वसिष्ठ उवाच शृणु वत्स प्रवक्ष्यामि कवचं परमाद्भुतम् / मन्त्र च सिद्धिद शश्वत्साधकानां सुखावहम्

వసిష్ఠుడు పలికెను— వత్సా, విను; నేను పరమాద్భుతమైన కవచాన్ని చెప్పెదను. ఇది మంత్రసిద్ధిని ప్రసాదించి, సాధకులకు నిత్య సుఖాన్ని కలిగించును.

Verse 3

गोपीजनपदस्यात वल्लभाय समुच्चरेत् / स्वाहान्तो ऽयं महामन्त्रो दशार्णो भुक्तिमुक्तिदः

‘గోపీജനపదస్యాత్ వల్లభాయ’ అని ఉచ్చరించవలెను. ‘స్వాహా’తో ముగియు ఈ దశాక్షర మహామంత్రం భోగమూ మోక్షమూ ప్రసాదించును.

Verse 4

सदाशिवस्त्वस्य ऋषिः पङ्क्तिश्छन्द उदाहृतम् / देवता कृष्ण उदितो विनियोगो ऽखिलाप्तये

ఈ మంత్రానికి ఋషి సదాశివుడు; ఛందస్సు పంక్తి అని చెప్పబడింది. దేవత ఉదిత శ్రీకృష్ణుడు; వినియోగం సమస్తసిద్ధి ప్రాప్తికై.

Verse 5

त्रैलोक्यविजयस्याथ कवचस्य प्रजापतिः / ऋषिश्छन्दश्च जगती देवो राजेश्वरः स्वयम्

త్రైలోక్యవిజయ కవచానికి ఋషి ప్రజాపతి. ఛందస్సు జగతి; దేవుడు స్వయంగా రాజేశ్వరుడు.

Verse 6

त्रैलोक्यविजयप्राप्तौ विनियोगः प्रकीर्त्तितः / प्रणवो मेशिरः पातु श्रीकृष्णाय नमः सदा

త్రైలోక్యవిజయ ప్రాప్తికై వినియోగం ప్రకటించబడింది. ప్రణవం నా శిరస్సును రక్షించుగాక; సదా శ్రీకృష్ణాయ నమః.

Verse 7

पायात्कपालं कृष्णाय स्वाहेति सततं मम / कृष्णेति पातु नेत्रे मे कृष्णस्वाहेति तारकाम्

‘కృష్ణాయ స్వాహా’ నా కపాలాన్ని ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. ‘కృష్ణ’ నా నేత్రాలను రక్షించుగాక; ‘కృష్ణస్వాహా’ నా తారక (కంటి మణి)ను కాపాడుగాక.

Verse 8

हरये नम इत्येष भ्रूलतां पातु मे सदा / ॐ गोविन्दाय स्वाहेति नासिकां पातु संततम्

‘హరయే నమః’ అనే మంత్రం నా భ్రూలతను ఎల్లప్పుడూ కాపాడుగాక. ‘ఓం గోవిందాయ స్వాహా’ నా నాసికను నిరంతరం రక్షించుగాక.

Verse 9

गोपालाय नमो गण्डं पातु मे सततं मनुः / क्लीं कृष्णाय नमः कर्णौं पातु कल्पतरुर्मम

గోపాలాయ నమః—ఈ మంత్రం నా గండాన్ని నిత్యం రక్షించుగాక. ‘క్లీం కృష్ణాయ నమః’—నా కర్ణద్వయాన్ని కల్పతరువులా కాపాడుగాక.

Verse 10

श्रीं कृष्णाय नमः पातु नित्यं मे ऽधरयुग्मकम् / ॐ गोपीशाय स्वाहेति दन्तपङ्क्तिं ममावतु

‘శ్రీం కృష్ణాయ నమః’—నా అధరయుగ్మాన్ని నిత్యం కాపాడుగాక. ‘ఓం గోపీశాయ స్వాహా’—నా దంతపంక్తిని రక్షించుగాక.

Verse 11

श्रीकृष्णेति रदच्छिद्रं पातुमे त्र्यक्षरो मनुः / ॐ श्रीकृष्णाय स्वाहेति जिह्विकां पातु मे सदा

‘శ్రీకృష్ణ’—ఈ త్ర్యక్షర మంత్రం నా దంతచ్ఛిద్రాన్ని రక్షించుగాక. ‘ఓం శ్రీకృష్ణాయ స్వాహా’—నా జిహ్వను సదా కాపాడుగాక.

Verse 12

रामेश्वराय स्वाहेति तालुकं पातु मे सदा / राधिकेशाय स्वाहेति कण्ठं मे पातु सर्वदा

‘రామేశ్వరాయ స్వాహా’—నా తాలువును సదా కాపాడుగాక. ‘రాధికేశాయ స్వాహా’—నా కంఠాన్ని సర్వదా రక్షించుగాక.

Verse 13

नमो गोपीगणेशाय ग्रीवां मे पातु सर्वदा / ॐ गोपेशाय स्वाहेति स्कन्धौ पातु सदा मम

గోపీగణేశాయ నమః—నా గ్రీవను సర్వదా రక్షించుగాక. ‘ఓం గోపేశాయ స్వాహా’—నా స్కంధద్వయాన్ని సదా కాపాడుగాక.

Verse 14

नमः किशोरवेषाय स्वाहा पृष्ठं ममावतु / उदरं पातु मे नित्यं मुकुन्दाय नमो मनुः

కిశోరవేషధారియైన ప్రభువుకు నమః, స్వాహా—నా వెన్నును రక్షించుగాక. ముకుందాయ నమో మనుః—నా ఉదరాన్ని నిత్యం కాపాడుగాక.

Verse 15

ह्नीं श्रीङ्क्लीङ्कृष्णाय स्वाहा करौ पातु सदा मम / ॐ विष्णवे नमः स्वाहा बाहुयुग्मं ममावतु

హ్నీం శ్రీం క్లీం కృష్ణాయ స్వాహా—నా రెండు చేతులను సదా కాపాడుగాక. ॐ విష్ణవే నమః స్వాహా—నా రెండు భుజాలను రక్షించుగాక.

Verse 16

ॐ ह्रींभगवते स्वाहा नखपङ्क्तिं ममावतु / नमो नारायणायेति नखरन्ध्रं ममावतु

ॐ హ్రీం భగవతే స్వాహా—నా గోళ్ల వరుసను రక్షించుగాక. ‘నమో నారాయణాయ’—నా గోళ్ల రంధ్రాలను కాపాడుగాక.

Verse 17

ॐ ह्रींश्रींपद्मनाभाय नाभिं पातु सदा मम / ॐ सर्वेशाय स्वाहेति केशान्मम सदावतु

ॐ హ్రీం శ్రీం పద్మనాభాయ—నా నాభిని సదా కాపాడుగాక. ॐ సర్వేశాయ స్వాహా—నా కేశాలను సదా రక్షించుగాక.

Verse 18

नमः कृष्णाय स्वाहेति ब्रह्मरन्ध्रं सदावतु / ॐ माधवाय स्वाहेति भालं मे सर्वदावतु

‘నమః కృష్ణాయ స్వాహా’—నా బ్రహ్మరంధ్రాన్ని సదా కాపాడుగాక. ‘ॐ మాధవాయ స్వాహా’—నా నుదుటిని సర్వదా రక్షించుగాక.

Verse 19

ॐ ह्रींश्रींरसिकेशाय कटिं मम सदावतु / नमो गोपीजनेशाय ऊरू पातु सदा मम

ఓం హ్రీం-శ్రీం రసికేశాయ నమః; ఆయన నా కటిని సదా కాపాడుగాక. గోపీజనేశాయ నమః; ఆయన నా ఊరువులను నిత్యం రక్షించుగాక.

Verse 20

ॐ नमो दैत्यनाशाय स्वाहेत्यवतु जानुनी / यशोदानन्दनायेति नमोतो जङ्घके ऽवतु

ఓం దైత్యనాశాయ నమః; ‘స్వాహా’ అని నా మోకాళ్లను కాపాడుగాక. యశోదానందనాయ నమః; ఆయన నా జంఘలను రక్షించుగాక.

Verse 21

रासारंभप्रियायेति स्वाहान्तो हीं ममावतु / वृन्दाप्रियाय स्वाहेति सकलाङ्गानि मे ऽवतु

‘రాసారంభప్రియ’ అని ‘స్వాహా’ అంతంలో ‘హీం’—ఈ జపం నన్ను కాపాడుగాక. ‘వృందాప్రియ’ అని ‘స్వాహా’—అది నా సమస్త అవయవాలను రక్షించుగాక.

Verse 22

परिबुर्णमनाः कृष्मः प्राच्यां मां सर्वदावतु / स्वयं गोलोकनाथो मामाग्नेय्यां दिशि रक्षतु

పరిపూర్ణమనస్సు గల శ్రీకృష్ణుడు తూర్పు దిశలో నన్ను సదా కాపాడుగాక. స్వయంగా గోలోకనాథుడు ఆగ్నేయ దిశలో నన్ను రక్షించుగాక.

Verse 23

पूर्णब्रह्मस्वरूपश्च दक्षिणे मां सदावतु / नैरृत्यां पातु मां कृष्णाः पश्चिमे पातु मां हरिः

పూర్ణబ్రహ్మస్వరూపుడైన భగవంతుడు దక్షిణ దిశలో నన్ను సదా కాపాడుగాక. నైరృత దిశలో శ్రీకృష్ణుడు నన్ను రక్షించుగాక; పశ్చిమ దిశలో హరి నన్ను కాపాడుగాక.

Verse 24

गोविन्दः पातु वायव्यामुत्तरे रसिकेश्वरः / ऐशान्यां मे सदा पातु वृन्दावनविहार कृत्

వాయవ్య దిశలో గోవిందుడు నన్ను రక్షించుగాక; ఉత్తర దిశలో రసికేశ్వరుడు. ఈశాన్య దిశలో ఎల్లప్పుడూ వృందావన విహారకర్త ప్రభువు నన్ను కాపాడుగాక.

Verse 25

वृन्दाप्राणेश्वरः शश्वत्पातु मामूर्द्ध्वदेशतः / सदैव मामधः पातु बलिध्वंसी महाबलः

పై దిశ నుండి వృందా-ప్రాణేశ్వరుడు నన్ను నిత్యం రక్షించుగాక. కింద నుండి మహాబలుడు, బలిని సంహరించిన ప్రభువు ఎల్లప్పుడూ నన్ను కాపాడుగాక.

Verse 26

जले स्थले चान्तरिक्षे नृसिंहः पातु मां सदा / स्वप्ने जागरणे चैव पातु मां माधवः स्वयम्

నీటిలో, నేలపై, అంతరిక్షంలో నృసింహుడు నన్ను ఎల్లప్పుడూ రక్షించుగాక. స్వప్నంలోనూ జాగరణలోనూ స్వయంగా మాధవుడు నన్ను కాపాడుగాక.

Verse 27

सर्वान्तरात्मा निर्लिप्तः पातु मां सर्वतो विभुः / इति ते कथितं भूप सर्वाघौघविनाशनम्

సర్వాంతరాత్మ, నిర్లిప్త, సర్వవ్యాపి విభువు నన్ను అన్ని వైపులా రక్షించుగాక. ఓ భూపా! నీకు చెప్పబడినది ఇదే—ఇది సమస్త పాపసమూహాన్ని నశింపజేస్తుంది.

Verse 28

त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमेशितुः / मया श्रुतं शिवमुखात्प्रवक्तव्यं न कस्यचित्

పరమేశ్వరుని ‘త్రైలోక్యవిజయం’ అనే కవచం ఇది. నేను దీన్ని శివుని ముఖమునుండి విన్నాను; ఇది ఎవరికీ చెప్పకూడదు.

Verse 29

गुरुमभ्यर्च्य विधिवत्कवचं धारयेत्तु यः / कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ सो ऽपि विष्णुर्न संशयः

విధివిధానంగా గురువును ఆరాధించి కవచాన్ని కంఠంలో గానీ కుడి భుజంపై గానీ ధరించువాడు కూడా విష్ణుస్వరూపుడే—సందేహం లేదు।

Verse 30

स साधको ऽवसद्यत्र तत्र वाणीरमे स्थिते / यदि स्यात्सिद्धकवचो जीवन्मुक्तो न संशयः

ఆ సాధకుడు ఎక్కడ నివసిస్తాడో అక్కడ వాణీరమం (సరస్వతీధామం) స్థిరమవుతుంది; అతనికి కవచసిద్ధి ఉంటే అతడు జీవన్ముక్తుడే—సందేహం లేదు।

Verse 31

निश्चितं कोटिवर्षाणां पूजायाः फलमाप्नुयात् / राजसूर्यसहस्राणि वाजपेयशतानि च

అతడు నిశ్చయంగా కోటివర్షాల పూజాఫలాన్ని పొందుతాడు—వెయ్యి రాజసూయాలు, వంద వాజపేయ యాగాల సమానంగా।

Verse 32

महादानानि यान्येव भुवश्चापि प्रदक्षिणा / त्रैलोक्यविजयस्यास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

ఏ ఏ మహాదానాలు ఉన్నా, భూమి ప్రదక్షిణ చేసినా—అవి ఈ ‘త్రైలోక్యవిజయ’ యొక్క పదహారవ భాగమైన కళకూ సరిపోవు।

Verse 33

व्रतोपवासनियमाः स्वाध्यायाध्ययने तथा / स्नानं च सर्वतीर्थेषु नास्यार्हन्ति कलामपि

వ్రతాలు, ఉపవాసాలు, నియమాలు, స్వాధ్యాయ-అధ్యయనం, అలాగే అన్ని తీర్థాలలో స్నానం—ఇవీ దీనికి ఒక కళకైనా సరిపోవు।

Verse 34

सिद्धत्वममरत्वं च दासत्वं श्रीहरेरपि / यदि स्यात्सिद्धकवचः सर्वं प्राप्नोति निश्चितम्

సిద్ధి, అమరత్వం మరియు శ్రీహరి దాస్యమూ—ఎవరికైనా సిద్ధకవచం ఉంటే, అతడు నిశ్చయంగా సమస్తమును పొందును.

Verse 35

स भवेत्सिद्धकवचो दशलक्षं जपेत्तु यः / यो भवेत्सिद्धकवचो विजयी स भवेद् ध्रुवम्

దశలక్ష జపము చేయువాడే సిద్ధకవచధారి అవును; సిద్ధకవచధారి అయినవాడు నిశ్చయంగా విజేత అవును.

Verse 36

राज्यं देयं शिरो देयं प्राणा देयाश्च भूपते / एतत्तु कवचं वत्स न देयं संकटे ऽपि च

ఓ రాజా, రాజ్యమును ఇవ్వవచ్చు, శిరస్సును ఇవ్వవచ్చు, ప్రాణములనూ ఇవ్వవచ్చు; కాని వత్సా, ఈ కవచమును సంకటంలోనైనా ఇవ్వకూడదు.

Verse 37

मया प्रकाशितं यत्ते चैतेषां त्राणकारणात् / ममाज्ञाकरणाच्चैव तद्विद्धि कुलभास्कर / इदं धृत्वा तु कवचं चक्रवर्त्ती भवान्भव

కులభాస్కరా, వీరి రక్షణకారణముగాను, నా ఆజ్ఞను నిర్వర్తించుటకుగాను నేను నీకు దీనిని ప్రకటించితిని—అని తెలుసుకొనుము. ఈ కవచమును ధరించి నీవు చక్రవర్తివి కావుము.