Shloka 31
Viśvarūpa’s Death, Vṛtrāsura’s Manifestation, and the Devas’ Surrender to Nārāyaṇa
श्रीदेवा ऊचु: नमस्ते यज्ञवीर्याय वयसे उत ते नम: । नमस्ते ह्यस्तचक्राय नम: सुपुरुहूतये ॥ ३१ ॥
śrī-devā ūcuḥ namas te yajña-vīryāya vayase uta te namaḥ namas te hy asta-cakrāya namaḥ supuru-hūtaye
దేవతలు పలికిరి—ఓ ప్రభూ! యజ్ఞఫలదాయకమైన నీ యజ్ఞవీర్యానికి నమస్కారం; కాలతత్త్వరూపమై ఆ ఫలాలను క్రమేణ నశింపజేసే నీకును నమస్కారం. ఓ చక్రాన్ని విసిరి అసురులను సంహరించువాడా! అనేక నామములు గల ప్రభూ! నీకు మా సాదర ప్రణామములు।
FAQs
This verse shows the devas glorifying Vishnu as the “greatly invoked” Lord—indicating that in crises they rely on Him as the ultimate protector and refuge.
In the Vṛtrāsura narrative, the devas are threatened and seek divine guidance and protection; therefore they praise Vishnu’s supremacy and His readiness to respond to sincere calls.
When facing fear or uncertainty, cultivate steady devotion: acknowledge the Lord as the real source of strength and sincerely call upon Him rather than relying only on temporary supports.