Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 5
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
శ్రీ విశ్వరూపుడు చెప్పెను—భయం వచ్చినప్పుడు ముందుగా చేతులు, పాదాలు కడిగి ఆచమనం చేసి, పవిత్రుడై ఉత్తరముఖంగా కూర్చొని కుశను స్పర్శించి మౌనంగా ఉండాలి. తరువాత అష్టాక్షరి, ద్వాదశాక్షరి మంత్రాలతో కర-అంగన్యాసం చేసి ‘ఓం నమో నారాయణాయ’ జపిస్తూ పాదాల నుండి క్రమంగా మోకాళ్లు, తొడలు, ఉదరం, హృదయం, వక్షస్థలం, ముఖం, శిరస్సు వరకు న్యాసం చేయాలి; ఆపై విపరీత క్రమంలోనూ చేయాలి. ఇదే నారాయణ కవచధారణ.
FAQs
This verse instructs that when fear arises one should take shelter of the Narayana-centered “armor,” mentally placing divine protection over the body—signifying complete dependence on Nārāyaṇa.
Viśvarūpa teaches this protective discipline as a devotional safeguard in times of danger, directing the practitioner to consciously invoke Nārāyaṇa’s protection through sacred placement (nyāsa).
When anxiety or threat arises, remember Nārāyaṇa, recite His name/mantra, and cultivate mindful God-centered protection—training the mind to respond to fear with surrender rather than panic.