Shloka 22
Indra’s Brahma-hatyā, Flight from Sin, and Purification by Aśvamedha
इदं महाख्यानमशेषपाप्मनांप्रक्षालनं तीर्थपदानुकीर्तनम् । भक्त्युच्छ्रयं भक्तजनानुवर्णनंमहेन्द्रमोक्षं विजयं मरुत्वत: ॥ २२ ॥ पठेयुराख्यानमिदं सदा बुधा:शृण्वन्त्यथो पर्वणि पर्वणीन्द्रियम् । धन्यं यशस्यं निखिलाघमोचनंरिपुञ्जयं स्वस्त्ययनं तथायुषम् ॥ २३ ॥
idaṁ mahākhyānam aśeṣa-pāpmanāṁ prakṣālanaṁ tīrthapadānukīrtanam bhakty-ucchrayaṁ bhakta-janānuvarṇanaṁ mahendra-mokṣaṁ vijayaṁ marutvataḥ
ఈ మహాఖ్యానం సమస్త పాపాలను కడిగివేసేది, తీర్థపదుడైన భగవంతుని కీర్తనను కలిగించేది, భక్తి యొక్క మహిమను ఉద్ధరించేది, ఇంద్రుడు–వృత్రాసురుడు వంటి భక్తజనుల వర్ణనను చెప్పేది, అలాగే మహేంద్రుని పాపమోచనము మరియు దేవతల విజయాన్ని ప్రకటించేది. అందుచేత పండితులు దీన్ని నిత్యం పఠించాలి; పర్వదినములలో వినీ పునరుక్తి చేయాలి. ఇది ధన్యము, యశోదాయకము, సమస్త పాపమోచకము, శత్రుజయకరము, సర్వతోముఖ మంగళకరము, ఆయుష్షు వృద్ధికరము।
Thus ends the Bhaktivedanta purports of the Sixth Canto, Thirteenth Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “King Indra Afflicted by Sinful Reaction.”
FAQs
This verse says the great Bhagavatam narrative cleanses all sins, glorifies the Lord (tīrtha-pada) through anukīrtana, elevates bhakti, and glorifies devotees—making hearing itself purifying and spiritually victorious.
Because the core of the narrative is anukīrtana—glorification of the Supreme Lord and His devotees—which the Bhagavatam repeatedly presents as the most powerful purifier of the heart.
Set a steady practice of hearing/reciting Bhagavatam and chanting the Lord’s names; treat devotional listening as daily purification rather than occasional inspiration.