Shloka 2
Nābhi’s Sacrifice and Lord Viṣṇu’s Promise to Appear as a Son (Ṛṣabhadeva’s Advent Prelude)
तस्य ह वाव श्रद्धया विशुद्धभावेन यजत: प्रवर्ग्येषु प्रचरत्सु द्रव्यदेशकालमन्त्रर्त्विग्दक्षिणाविधानयोगोपपत्त्या दुरधिगमोऽपि भगवान् भागवतवात्सल्यतया सुप्रतीक आत्मानमपराजितं निजजनाभिप्रेतार्थविधित्सया गृहीतहृदयो हृदयङ्गमं मनोनयनानन्दनावयवाभिराममाविश्चकार ॥ २ ॥
tasya ha vāva śraddhayā viśuddha-bhāvena yajataḥ pravargyeṣu pracaratsu dravya-deśa-kāla-mantrartvig-dakṣiṇā-vidhāna-yogopapattyā duradhigamo ’pi bhagavān bhāgavata-vātsalyatayā supratīka ātmānam aparājitaṁ nija-janābhipretārtha-vidhitsayā gṛhīta-hṛdayo hṛdayaṅgamaṁ mano-nayanānandanāvayavābhirāmam āviścakāra.
శ్రద్ధతో, నిర్మలభావంతో ఆయన ప్రవర్గ్యాది యజ్ఞక్రియల్లో ద్రవ్యము, దేశము, కాలము, మంత్రము, ఋత్వికులు, దక్షిణలు, నియమాలు—ఇవన్నీ యథావిధిగా నిర్వహించినప్పటికీ, ఈ ఉపకరణాలతో సులభంగా లభించని భగవంతుడు భక్తవాత్సల్యంతో నాభి మహారాజు భక్తికి వశుడై, భక్తుని కోరిక నెరవేర్చుటకు, అజేయుడైన తన హృదయంగమమైన చతుర్భుజ రూపాన్ని ప్రదర్శించాడు; అది భక్తుల మనస్సు, కన్నులకు ఆనందం కలిగిస్తుంది।
In Bhagavad-gītā it is clearly said:
FAQs
This verse explains that although Bhagavān is inherently difficult to reach, He becomes accessible by bhāgavata-vātsalya—His affectionate mercy toward devotees—and personally reveals His beautiful form to fulfill their sincere desire.
Because the devotee worships with śraddhā and a purified heart, and the Lord intends to grant the devotee’s cherished aim; thus He appears as supratīka—auspicious, heart-captivating, and delightful to the mind and eyes.
Perform spiritual practice with sincerity, inner purity, and careful attention to proper method—offering what you can with devotion—trusting that genuine bhakti draws the Lord’s grace more than mere external complexity.