Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 26
Bhagīratha Brings Gaṅgā; Saudāsa’s Curse; Khaṭvāṅga’s Instant Renunciation
क्षुधार्तो जगृहे विप्रं तत्पत्न्याहाकृतार्थवत् । न भवान् राक्षस: साक्षादिक्ष्वाकूणां महारथ: ॥ २६ ॥ मदयन्त्या: पतिर्वीर नाधर्मं कर्तुमर्हसि । देहि मेऽपत्यकामाया अकृतार्थं पतिं द्विजम् ॥ २७ ॥
kṣudhārto jagṛhe vipraṁ tat-patny āhākṛtārthavat na bhavān rākṣasaḥ sākṣād ikṣvākūṇāṁ mahā-rathaḥ
రాక్షస స్వభావ ప్రభావంతో, ఆకలితో బాధపడుతున్న సౌదాసుడు ఆ బ్రాహ్మణుణ్ని పట్టుకున్నాడు. అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణుని దరిద్ర భార్య ఇలా చెప్పింది—ఓ వీరా, మీరు నిజంగా నరభక్షకుడు కారు; మీరు ఇక్ష్వాకు వంశ మహారథి, మదయంతి భర్త. ఇలాంటి అధర్మం చేయడం మీకు తగదు. నాకు పుత్రకాంక్ష ఉంది; ఇంకా నన్ను గర్భవతిని చేయని నా బ్రాహ్మణ భర్తను దయచేసి తిరిగి ఇవ్వండి.
FAQs
This verse shows that distress like hunger does not justify adharmic acts; the wife appeals to the assailant’s noble lineage to awaken restraint and righteous conduct.
She uses moral persuasion—reminding him that such cruelty is unworthy of a noble kṣatriya—so he will release the brāhmaṇa and act according to dharma.
When pressured by need or emotion, remember your values and identity; choose integrity over impulse, and avoid harming others for short-term relief.