Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 34
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
त्रसद्दस्युरितीन्द्रोऽङ्ग विदधे नाम यस्य वै । यस्मात् त्रसन्ति ह्युद्विग्ना दस्यवो रावणादय: ॥ ३३ ॥ यौवनाश्वोऽथ मान्धाता चक्रवर्त्यवनीं प्रभु: । सप्तद्वीपवतीमेक: शशासाच्युततेजसा ॥ ३४ ॥
trasaddasyur itīndro ’ṅga vidadhe nāma yasya vai yasmāt trasanti hy udvignā dasyavo rāvaṇādayaḥ
ఓ పరీక్షిత్! రావణాది దస్యులు భయంతో వణికేవారు కాబట్టి ఇంద్రుడు అతనికి ‘త్రసద్దస్యు’ అనే నామం పెట్టాడు. అచ్యుతుని కృపవల్ల యువనాశ్వుని కుమారుడు మాంధాత చక్రవర్తిగా మహాబలవంతుడై, ఏకైకుడిగా సప్తద్వీపమయమైన భూమిని పాలించాడు।
FAQs
It means “one who makes the dasyus (lawless plunderers) tremble,” indicating a ruler whose dharmic power restrains criminals and aggressors.
The verse states Indra formally conferred the name, highlighting the king’s recognized, divinely sanctioned role as a protector who curbs disorder.
Leadership should protect the innocent and deter exploitation; real authority is shown by establishing safety and dharma, not by personal gain.