Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 31
Ikṣvāku Dynasty: Vikukṣi’s Offense, Purañjaya’s Victory, Māndhātā’s Birth, and Saubhari’s Fall and Renunciation
कं धास्यति कुमारोऽयं स्तन्ये रोरूयते भृशम् । मां धाता वत्स मा रोदीरितीन्द्रो देशिनीमदात् ॥ ३१ ॥
kaṁ dhāsyati kumāro ’yaṁ stanye rorūyate bhṛśam māṁ dhātā vatsa mā rodīr itīndro deśinīm adāt
ఆ శిశువు పాల కోసం బాగా ఏడ్చాడు; బ్రాహ్మణులు విచారంతో “ఇవనికి ఎవరు పాలివ్వగలరు?” అన్నారు. అప్పుడు యజ్ఞంలో పూజింపబడిన ఇంద్రుడు వచ్చి శిశువును ఓదార్చి, తన చూపుడు వేలు శిశువు నోటిలో పెట్టి—“ఏడవకు; నన్నే పానము చేయి” అన్నాడు।
FAQs
This verse shows Indra arranging care for a crying infant, illustrating that higher powers may facilitate protection and nourishment when a child is helpless.
Seeing the infant crying for breast-milk and lacking immediate maternal nursing, Indra ensured the child’s survival by appointing a caretaker.
Care for the vulnerable—especially children—should be treated as sacred duty; when we become instruments of protection and support, we align with dharma.