Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 34
Lord Rāmacandra’s Charity, Sītā’s Departure, and the Lord’s Return to Vaikuṇṭha
अथ प्रविष्ट: स्वगृहं जुष्टं स्वै: पूर्वराजभि: । अनन्ताखिलकोषाढ्यमनर्घ्योरुपरिच्छदम् ॥ ३१ ॥ विद्रुमोदुम्बरद्वारैर्वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तिभि: । स्थलैर्मारकतै: स्वच्छैर्भ्राजत्स्फटिकभित्तिभि: ॥ ३२ ॥ चित्रस्रग्भि: पट्टिकाभिर्वासोमणिगणांशुकै: । मुक्ताफलैश्चिदुल्लासै: कान्तकामोपपत्तिभि: ॥ ३३ ॥ धूपदीपै: सुरभिभिर्मण्डितं पुष्पमण्डनै: । स्त्रीपुम्भि: सुरसङ्काशैर्जुष्टं भूषणभूषणै: ॥ ३४ ॥
atha praviṣṭaḥ sva-gṛhaṁ juṣṭaṁ svaiḥ pūrva-rājabhiḥ anantākhila-koṣāḍhyam anarghyoruparicchadam
ఆ భవనం సువాసనభరిత ధూపదీపాలతో, పుష్పాలంకారాలతో అలంకరించబడింది. లోపల దేవతలవలె కనిపించే స్త్రీ‑పురుషులు అనేక ఆభరణాలతో సజ్జితులై ఉండగా, అవి వారి దేహాలపై ధరించబడినందున మరింత అందంగా మెరిశాయి.
FAQs
This verse depicts the king entering a palace endowed with immeasurable treasuries and priceless royal furnishings, showing the grandeur that can accompany dharmic rule.
Śukadeva Gosvāmī narrates these descriptions to Mahārāja Parīkṣit as part of the Rama-related history in the Ninth Canto.
Prosperity is best understood as stewardship—resources and comforts should be used responsibly and in alignment with dharma rather than mere indulgence.