Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 26
Kṛṣṇa’s Impending Departure; Uddhava’s Surrender; King Yadu and the Avadhūta’s Twenty-Four Gurus
Beginnings
श्रीयदुरुवाच कुतो बुद्धिरियं ब्रह्मन्नकर्तु: सुविशारदा । यामासाद्य भवाल्लोकं विद्वांश्चरति बालवत् ॥ २६ ॥
śrī-yadur uvāca kuto buddhir iyaṁ brahmann akartuḥ su-viśāradā yām āsādya bhavāl lokaṁ vidvāṁś carati bāla-vat
శ్రీ యదు అన్నాడు: ఓ బ్రాహ్మణా! మీరు ఏ విధమైన ఆచారకర్మల్లో నిమగ్నుడిగా కనిపించరు; అయినా ఈ లోకంలోని సమస్త విషయాల్లో మీ బుద్ధి అత్యంత నిపుణంగా ఉంది. దయచేసి చెప్పండి—ఈ అసాధారణ బుద్ధి మీకు ఎలా లభించింది? మరియు మీరు బాలుడిలా స్వేచ్ఛగా ఎందుకు సంచరిస్తున్నారు?
FAQs
This verse notes that a truly learned sage may appear outwardly simple or childlike (bāla-vat), indicating freedom from social posturing and ego-driven identity.
Yadu was astonished that someone seemingly inactive and detached (akartuḥ) possessed extraordinary discernment, so he asked the source of such wisdom—opening the door to the Avadhuta’s teachings.
Cultivate inner learning and clarity without craving recognition—do your duties without ego, and keep a simple, humble demeanor even when knowledgeable.