The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ప్రభువు తన స్వప్రభతో ప్రకాశించే చతుర్భుజ రూపాన్ని ధరించి, ధూమరహిత అగ్నిలా అన్ని దిశల అంధకారాన్ని తొలగించాడు. వక్షస్థలంలో శ్రీవత్సచిహ్నం; దేహం ఘనశ్యామ మేఘవర్ణం, కాంతి కరిగిన స్వర్ణంలా మెరిసింది; రేశ్మీ వస్త్రయుగ్మంతో మంగళంగా అలంకృతుడయ్యాడు. కమలముఖంపై మధురస్మితం, నీలకేశాల అలంకారం, పద్మసమ ఆకర్షణీయ నేత్రాలు, మకరాకార కుండలాలు మెరుస్తున్నాయి. కటిసూత్రం, యజ్ఞోపవీతం, కిరీటం, కటకాలు-అంగదాలు, కౌస్తుభమణి, హారాలు, నూపురాలు మరియు రాజచిహ్నాలతో విరాజిల్లాడు. వనమాలతో ఆవృతమైన దేహంతో, మూర్తిమంతమైన తన ఆయుధాలతో చుట్టుముట్టబడి, కుడి తొడపై ఎర్రని పద్మతలమున్న ఎడమ పాదాన్ని ఉంచి ఆసీనుడయ్యాడు.