Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 29
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ప్రభువు తన స్వప్రభతో ప్రకాశించే చతుర్భుజ రూపాన్ని ధరించి, ధూమరహిత అగ్నివలె అన్ని దిశల అంధకారాన్ని తొలగించెను। ఆయన ఘనశ్యామ మేఘవర్ణుడు; కరిగిన బంగారంలాంటి కాంతితో మెరిసి, వక్షస్థలంలో శ్రీवत్స చిహ్నంతో సర్వమంగళమయుడై ఉన్నాడు। రేశమీ వస్త్రయుగలాన్ని ధరించి, కమలముఖంపై మధురస్మితం, నీలకుంతలాలు, మనోహర కమలనయనాలు, మెరుస్తున్న మకరకుండలాలు కలవాడు। కటిసూత్రం, యజ్ఞోపవీతం, కిరీటం, కటకాలు, అంగదాలు, హారాలు, నూపురాలు, రాజచిహ్నాలు మరియు కౌస్తుభమణితో విరాజిల్లెను। వనమాలాతో అలంకృతమైన ఆయన దేహాన్ని చుట్టి ఆయన స్వాయుధాలు మూర్తిమంతమై నిలిచెను; ఆయన కుడి తొడపై ఎడమ పాదాన్ని—కమలారుణ తళంతో—ఉంచి ఆసీనుడయ్యెను।