Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 35
Nimi Questions the Yogendras: Māyā, Cosmic Dissolution, Guru-Śaraṇāgati, Bhakti, and Deity Worship
श्रीपिप्पलायन उवाच स्थित्युद्भवप्रलयहेतुरहेतुरस्य यत् स्वप्नजागरसुषुप्तिषु सद् बहिश्च । देहेन्द्रियासुहृदयानि चरन्ति येन सञ्जीवितानि तदवेहि परं नरेन्द्र ॥ ३५ ॥
śrī-pippalāyana uvāca sthity-udbhava-pralaya-hetur ahetur asya yat svapna-jāgara-suṣuptiṣu sad bahiś ca dehendriyāsu-hṛdayāni caranti yena sañjīvitāni tad avehi paraṁ narendra
శ్రీ పిప్పలాయనుడు అన్నాడు—పరమ పురుషుడు ఈ జగత్తు సృష్టి, స్థితి, ప్రళయాలకు కారణం; కానీ ఆయనకు ముందుగా కారణం లేదు. ఆయన జాగ్రత్, స్వప్న, సుషుప్తి స్థితుల్లోనూ ఉన్నాడు, వాటికి అతీతుడుగానూ ఉన్నాడు. పరమాత్మగా ప్రతి దేహంలో ప్రవేశించి దేహం, ఇంద్రియాలు, ప్రాణాలు, మనస్సును చైతన్యపరచేవాడిని—ఓ నరేంద్రా, ఆయనే పరమ భగవంతుడని తెలుసుకో.
In the previous verse King Nimi inquired about various aspects of the Absolute Truth, namely Nārāyaṇa, Brahman and Paramātmā. Now the sage Śrī Pippalāyana explains these three features of the Absolute Truth in the same order in which the King mentioned them. Sthity-udbhava-pralaya-hetuḥ refers to the Supreme Personality of Godhead, who expands Himself as the triple puruṣa incarnations — Mahā-Viṣṇu, Garbhodakaśāyī Viṣṇu and Kṣīrodakaśāyī Viṣṇu. As described in the Bhāgavatam (1.3.1) :
FAQs
This verse says the Supreme exists within and without in all three states—waking, dreaming, and deep sleep—while enlivening the body, senses, and mind.
In the dialogue of the Nine Yogendras with King Nimi, Pippalāyana points the king toward the Supreme Truth (Paramātmā/Bhagavān) as the inner life of all experience and the ultimate cause beyond all causes.
Practice remembering the Divine as the constant awareness behind changing moods and states; this steadies the mind and supports devotion, humility, and detachment from temporary identity.