Shloka 7
ते रथैर्देवधिष्ण्याभैर्हयैश्च तरलप्लवै: । गजैर्नदद्भिरभ्राभैर्नृभिर्विद्याधरद्युभि: ॥ ७ ॥ व्यरोचन्त महातेजा: पथि काञ्चनमालिन: । दिव्यस्रग्वस्त्रसन्नाहा: कलत्रै: खेचरा इव ॥ ८ ॥
te rathair deva-dhiṣṇyābhair hayaiś ca tarala-plavaiḥ gajair nadadbhir abhrābhair nṛbhir vidyādhara-dyubhiḥ
మహాతేజస్సుగల యాదవులు మార్గమున మహా వైభవంతో ప్రకాశించారు. దేవవిమానములవలె రథాలు, లయబద్ధ గమనముగల అశ్వాలు, మేఘసమానంగా గర్జించే గజాలు, విద్యాధరులవలె దీప్తిమంతమైన పాదాతులు వారితో ఉన్నారు. స్వర్ణహారాలు, పుష్పమాలలు, దివ్యవస్త్రాలు, కవచాలతో అలంకరించి, భార్యలతో కలిసి వారు ఆకాశచర దేవతలవలె కనిపించారు.
FAQs
This verse portrays the Lord’s party moving with extraordinary, almost celestial opulence—chariots like heavenly abodes, swift horses, cloudlike elephants, and radiant attendants—highlighting the divine majesty surrounding Kṛṣṇa and Balarāma.
Śukadeva emphasizes that wherever the Supreme Lord travels, His entourage naturally appears godlike; the comparisons communicate His transcendental sovereignty and the auspiciousness of His presence.
A devotee can remember that true auspiciousness comes from connection with Kṛṣṇa—external beauty is meaningful when it supports devotion, remembrance, and service to the Lord.