Shloka 10
The Solar Eclipse at Samanta-pañcaka and the Great Reunion of Yādavas, Pāṇḍavas, and Vraja
रामह्रदेषु विधिवत् पुनराप्लुत्य वृष्णय: । ददु: स्वन्नं द्विजाग्र्येभ्य: कृष्णे नो भक्तिरस्त्विति ॥ १० ॥
rāma-hradeṣu vidhi-vat punar āplutya vṛṣṇayaḥ dadaḥ sv-annaṁ dvijāgryebhyaḥ kṛṣṇe no bhaktir astv iti
శాస్త్రవిధి ప్రకారం వృష్ణివంశీయులు పరశురాముని హ్రదములలో మరల స్నానము చేశారు. తరువాత వారు శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణులకు రుచికరమైన అన్నము పెట్టి, ప్రార్థించారు— “మాకు శ్రీకృష్ణునిపై భక్తి కలుగుగాక।”
This second bath marked the end of their fasting, on the following day.
FAQs
This verse shows the Vṛṣṇis giving charity to qualified brāhmaṇas and explicitly praying that the fruit of their pious act be bhakti to Kṛṣṇa—teaching that devotion is the highest desired result of religious deeds.
Śukadeva describes them following proper tīrtha-ritual conduct—bathing as purification and then giving charity—while focusing the purpose of the rite on attaining devotion to Kṛṣṇa.
Perform acts of cleanliness, discipline, and charity, and consciously dedicate their result to Kṛṣṇa—praying not merely for material outcomes but for steady bhakti.