Shloka 29
Sudāmā Brāhmaṇa Receives Kṛṣṇa’s Mercy
The Gift of Flat Rice
पय:फेननिभा: शय्या दान्ता रुक्मपरिच्छदा: । पर्यङ्का हेमदण्डानि चामरव्यजनानि च ॥ २९ ॥ आसनानि च हैमानि मृदूपस्तरणानि च । मुक्तादामविलम्बीनि वितानानि द्युमन्ति च ॥ ३० ॥ स्वच्छस्फटिककुड्येषु महामारकतेषु च । रत्नदीपान् भ्राजमानान् ललनारत्नसंयुता: ॥ ३१ ॥ विलोक्य ब्राह्मणस्तत्र समृद्धी: सर्वसम्पदाम् । तर्कयामास निर्व्यग्र: स्वसमृद्धिमहैतुकीम् ॥ ३२ ॥
payaḥ-phena-nibhāḥ śayyā dāntā rukma-paricchadāḥ paryaṅkā hema-daṇḍāni cāmara-vyajanāni ca
సుదామా ఇంటిలో పాల నురగవలె తెల్లగా మృదువైన శయ్యలు, దంతపు మంచాలు బంగారు అలంకారాలతో; బంగారు కాళ్లతో ఉన్న పర్యంకాలు, రాజస చామర వ్యజనాలు కూడా ఉన్నాయి। ఈ సమస్త వైభవాన్ని చూసి బ్రాహ్మణుడు కలతలేక తన అనూహ్య సమృద్ధి కారణాన్ని మనసులో తర్కించాడు।
FAQs
This verse describes Dvārakā’s royal comforts—beds like milk-foam, ivory furnishings, gold decorations, and cāmara fans—showing the Lord’s manifest opulence while He remains affectionate to His devotees.
In the narrative of Canto 10, Chapter 81, Sudāmā comes as a poor brāhmaṇa friend; Kṛṣṇa receives him with extraordinary honor, revealing that devotion—not wealth—invites the Lord’s personal care.
External prosperity can change, but devotion and humility are lasting wealth; one can respect spiritual friendship and integrity without being dazzled or discouraged by material differences.