Shloka 25
Sudāmā Brāhmaṇa: Divine Friendship, Guru-bhakti, and the Lord’s Grace
किमनेन कृतं पुण्यमवधूतेन भिक्षुणा । श्रिया हीनेन लोकेऽस्मिन् गर्हितेनाधमेन च ॥ २५ ॥ योऽसौ त्रिलोकगुरुणा श्रीनिवासेन सम्भृत: । पर्यङ्कस्थां श्रियं हित्वा परिष्वक्तोऽग्रजो यथा ॥ २६ ॥
kim anena kṛtaṁ puṇyam avadhūtena bhikṣuṇā śriyā hīnena loke ’smin garhitenādhamena ca
[అంతఃపురవాసులు అన్నారు:] ఈ అవ్యవస్థితమైన, భిక్షాటన చేసే బ్రాహ్మణుడు ఏ పుణ్యం చేశాడు? ఈ లోకంలో శ్రీలేని, నిందితుడైన, అధముడని భావించబడే ఇతనిని త్రిలోకగురు, శ్రీనివాసుడైన భగవంతుడు గౌరవంతో సేవిస్తున్నాడు; మంచంపై కూర్చున్న లక్ష్మీదేవిని వదలి, ప్రభువు ఇతనిని అన్నయ్యలా ఆలింగనం చేసుకున్నాడు।
FAQs
Because Sudāmā appeared materially destitute and socially disregarded, yet Kṛṣṇa honored him extraordinarily—implying hidden spiritual merit and pure devotion.
The verse highlights that external poverty or social contempt does not diminish spiritual greatness; Kṛṣṇa values inner devotion and purity, not material status.
Do not judge people by appearance or prosperity; cultivate humility and respect sincere devotion and good character wherever it is found.