Shloka 39
Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
तत् सूर्यकोटिप्रतिमं सुदर्शनं जाज्वल्यमानं प्रलयानलप्रभम् । स्वतेजसा खं ककुभोऽथ रोदसी चक्रं मुकुन्दास्त्रमथाग्निमार्दयत् ॥ ३९ ॥
tat sūrya-koṭi-pratimaṁ sudarśanaṁ jājvalyamānaṁ pralayānala-prabham sva-tejasā khaṁ kakubho ’tha rodasī cakraṁ mukundāstraṁ athāgnim ārdayat
అప్పుడు ముకుందుని సుదర్శనచక్రం కోటి సూర్యులవలె జ్వలించింది. ప్రళయాగ్ని వంటి తేజంతో అది ఆకాశం, దిక్కులు, స్వర్గం-భూమి మరియు ఆ అగ్నిరూప దైత్యుని కూడా దహింపజేసింది.
FAQs
This verse describes Sudarśana as Mukunda’s divine weapon, blazing like millions of suns, illuminating all directions and overpowering even a fierce fiery weapon.
To convey its overwhelming, irresistible potency—its radiance and power are depicted as on the scale of the universe-ending fire, emphasizing that no material weapon can stand before it.
The verse encourages faith that divine shelter is stronger than fear and hostility—cultivating devotion, remembrance, and surrender helps one face threats with steadiness and trust.