Shloka 32
Ūṣā-Haraṇa, Bāṇāsura’s Pride, and Aniruddha’s Capture
Prelude to Hari–Śaṅkara Conflict
जिघृक्षया तान् परित: प्रसर्पत: शुनो यथा शूकरयूथपोऽहनत् । ते हन्यमाना भवनाद् विनिर्गता निर्भिन्नमूर्धोरुभुजा: प्रदुद्रुवु: ॥ ३२ ॥
jighṛkṣayā tān paritaḥ prasarpataḥ śuno yathā śūkara-yūthapo ’hanat te hanyamānā bhavanād vinirgatā nirbhinna-mūrdhoru-bhujāḥ pradudruvuḥ
అతన్ని పట్టుకోవాలనే ఉద్దేశంతో వారు అన్ని వైపులా చేరగా, అనిరుద్ధుడు వారిని అడవి పందుల గుంపు నాయకుడు కుక్కలను కొట్టినట్లే కొట్టాడు. ఆయన దెబ్బలకు తగిలి వారు భవనం నుంచి బయటికి పారిపోయారు; వారి తలలు, తొడలు, భుజాలు చిద్రమయ్యాయి.
FAQs
It describes a powerful defender striking down attackers who surrounded him, likened to a boar-herd leader beating off dogs; the wounded assailants then flee from the house in fear.
Śukadeva Gosvāmī narrates this verse to King Parīkṣit while describing the events of Canto 10, Chapter 62, where assailants attempt an attack and are forcefully repelled.
When adharma advances aggressively, it can be checked by decisive, courageous protection of what is right—steadfastness and timely action prevent greater harm.