Shloka 29
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
అక్రూరుడు వ్రజంలో గోవులను దోహనానికి వెళ్తున్న శ్రీకృష్ణుడు, బలరాముడిని దర్శించాడు. కృష్ణుడు పీతాంబరధారి, బలరాముడు నీలాంబరధారి; వారి నేత్రాలు శరదృతువు కమలాల వంటివి. వారు కిశోరులు, విశాలభుజులు, శ్రీనివాసులు—ఒకరు శ్యామవర్ణుడు, మరొకరు శ్వేతవర్ణుడు; సుముఖులు, సౌందర్యంలో శ్రేష్ఠులు, యువ గజాల నడకతో నడిచేవారు. కరుణాస్మిత దృష్టితో చుట్టూ చూస్తూ, ధ్వజం, వజ్రం, అంకుశం, కమలం వంటి చిహ్నాలున్న తమ పాదముద్రలతో వ్రజాన్ని శోభింపజేశారు. రత్నహారాలు, పుష్పమాలలు ధరించి, పుణ్యసుగంధ ద్రవ్యాలతో లేపనమై, స్నానమాడి, నిర్మల వస్త్రాలు ధరించిన ఆ ఇద్దరు ప్రభువులు ఆద్య పురుషులు, జగద్హేతువులు, జగత్పతులు; భూమి మంగళార్థం కేశవ-బలరామ రూపాలలో అవతరించారు. ఓ రాజా పరీక్షితా, తమ ప్రభతో దిశల అంధకారాన్ని తొలగిస్తూ వారు స్వర్ణఖచిత పచ్చరాయి, వెండి పర్వతాల జంటలా కనిపించారు.