Shloka 11
Gopī-gīta Aftermath: Kṛṣṇa Returns and Explains Divine Non-Reciprocation
Rāsa-līlā Dialogue
ता: समादाय कालिन्द्या निर्विश्य पुलिनं विभु: । विकसत्कुन्दमन्दारसुरभ्यनिलषट्पदम् ॥ ११ ॥ शरच्चन्द्रांशुसन्दोहध्वस्तदोषातम: शिवम् । कृष्णाया हस्ततरलाचितकोमलवालुकम् ॥ १२ ॥
tāḥ samādāya kālindyā nirviśya pulinaṁ vibhuḥ vikasat-kunda-mandāra surabhy-anila-ṣaṭpadam
అప్పుడు సర్వశక్తిమంతుడైన శ్రీకృష్ణుడు గోపికలను వెంటబెట్టుకొని కాలిందీ (యమునా) తీరపు పులినంలో ప్రవేశించాడు. అలల చేతులు తీరంపై మృదువైన ఇసుక గుట్టలను చల్లగా పరచినట్లు ఉండగా, వికసించిన కుంద‑మందార పుష్పసువాసనతో నిండిన గాలి తేనెటీగలను ఆకర్షించింది; శరద్చంద్రుని విస్తార కిరణాలు రాత్రి చీకటిని తొలగించి ఆ స్థలాన్ని శుభమయం చేశాయి।
FAQs
It describes Kṛṣṇa bringing the gopīs to the Yamunā’s sandy bank, a sacred and beautiful setting fragrant with flowers and alive with bees—an atmosphere suited for intimate devotional pastimes.
The natural imagery highlights the purity and sweetness of Vraja, showing how all of nature seems to participate in Kṛṣṇa’s līlā and reflect the gopīs’ heightened devotion.
Cultivate a supportive devotional environment—association, sacred places, and uplifting practices—so the mind naturally turns toward remembrance of Kṛṣṇa.