Srimad Bhagavatam — Chaturtha Skandha, Shloka 39
The Fall of Purañjana and the Supersoul as the Eternal Friend
Purañjana-Upākhyāna Culmination
आस्ते स्थाणुरिवैकत्र दिव्यं वर्षशतं स्थिर: । वासुदेवे भगवति नान्यद्वेदोद्वहन् रतिम् ॥ ३९ ॥
āste sthāṇur ivaikatra divyaṁ varṣa-śataṁ sthiraḥ vāsudeve bhagavati nānyad vedodvahan ratim
ఈ విధంగా అతడు ఒకే చోట స్థాణువులా అచలంగా దేవగణన ప్రకారం వంద సంవత్సరాలు నిలిచాడు. ఆ తరువాత భగవాన్ వాసుదేవుడైన శ్రీకృష్ణునిపై అతనికి శుద్ధ భక్తిరతి కలిగి, అదే స్థితిలో దృఢంగా నిలిచాడు.
bahūnāṁ janmanām ante jñānavān māṁ prapadyate vāsudevaḥ sarvam iti sa mahātmā sudurlabhaḥ
FAQs
This verse describes single-pointed devotion: remaining steady and absorbed in Lord Vāsudeva alone, without interest in anything else.
To emphasize unwavering steadiness (sthira-bhāva) in devotion—firm absorption in God that does not waver with time or circumstance.
Practice consistent daily bhakti—japa, hearing Bhāgavatam, and remembrance—so that devotion becomes the primary inner attachment amid changing routines.