Srimad Bhagavatam — Chaturtha Skandha, Shloka 2
Dhruva’s Benediction from Kuvera and His Ascension to Viṣṇuloka
Dhruvaloka
धनद उवाच भो भो: क्षत्रियदायाद परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ । यत्त्वं पितामहादेशाद्वैरं दुस्त्यजमत्यज: ॥ २ ॥
dhanada uvāca bhoḥ bhoḥ kṣatriya-dāyāda parituṣṭo ’smi te ’nagha yat tvaṁ pitāmahādeśād vairaṁ dustyajam atyajaḥ
ధనదుడు (కుబేరుడు) పలికెను—ఓ క్షత్రియ వంశజా, నిర్దోషుడా, నీపై నేను ఎంతో సంతోషించితిని. ఎందుకంటే నీ తాత ఆజ్ఞచే, విడిచిపెట్టుట కష్టమైన వైరమును నీవు త్యజించితివి; అందుచేత నేను పరమ ప్రీతుడను।
FAQs
This verse praises Dhruva for abandoning even hard-to-give-up hostility, showing that forgiveness and freedom from vaira (enmity) are exalted devotee-qualities.
Kuvera is pleased because Dhruva followed his great-grandfather Brahma’s instruction and relinquished enmity, demonstrating restraint and devotionally guided conduct.
Practice dharmic restraint: honor wise guidance, consciously drop grudges, and choose reconciliation over retaliation—especially when anger feels justified.