Adhyaya 271

Verse 1

इत्याग्नेये महापुराणे वेदशाखादिकीर्तिनं नाम सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथैकसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः दानादिमाहत्म्यं पुष्कर उवाच ब्रह्मणाभिहितं पूर्वं यावन्मात्रं मरीचये लक्षार्धाद्धन्तु तद्ब्राह्मं लिखित्वा सम्प्रदापयेत्

ఇలా ఆగ్నేయ మహాపురాణంలో ‘వేదశాఖాదికీర్తనం’ అనే 271వ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు 272వ అధ్యాయం ‘దానాదిమాహాత్మ్యం’ ప్రారంభమవుతుంది. పుష్కరుడు అన్నాడు—బ్రహ్ముడు పూర్వం మరీచికి ఎంతమాత్రం ఉపదేశించాడో, ఆ బ్రాహ్మ ఉపదేశానికి అర్ధలక్ష (ముద్ర/పరిమాణం) దానం చేసి, దానిని వ్రాయించి విధిపూర్వకంగా సమర్పించాలి.

Verse 2

वैशाख्याम्पौर्णमास्याञ्च स्वर्गार्थी जलधेनुमत् पाद्मं द्वादशसाहस्रं द्यैष्ठे दद्याच्च धेनुमत्

వైశాఖ పౌర్ణమినాడు స్వర్గార్థి ‘జలధేను’ దానాన్ని ఇవ్వాలి. జ్యేష్ఠమాసంలో పన్నెండు వేల (పరిమాణం) ‘పద్మదానం’ మరియు ఒక గోవును కూడా దానంగా ఇవ్వాలి.

Verse 3

वराहकल्पवृत्तान्तमधिकृत्य पराशरः त्रयोविंशतिसाहस्रं वैष्णवं प्राह चार्पयेत्

వరాహకల్ప వృత్తాంతాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని పరాశరుడు ఇరవై మూడు వేల శ్లోకాలతో కూడిన వైష్ణవ పురాణాన్ని ఉపదేశించాడు; దానిని పరంపరగా ముందుకు అందించాలి (ప్రసారం చేయాలి).

Verse 4

जलधेनुमदाषाढ्यां विष्णोः पदमवाप्नुयात् चतुर्दशसहस्राणि वायवीयं हरिप्रियं

ఆషాఢ-ఉపహారంతో కూడిన ‘జలధేను’ దానం చేస్తే విష్ణుపదం లభిస్తుంది; ఇది వాయవీయ స్వభావమై హరికి ప్రియమైనది, పద్నాలుగు వేల పుణ్యఫలాన్ని ఇస్తుంది.

Verse 5

श्वेतकल्पप्रसङ्गेन धर्मान् वायुरिहाब्रवीत् दद्याल्लिखित्वा तद्विप्रे श्रावण्यां गुडधेनुमत्

శ్వేతకల్ప ప్రసంగంలో ఇక్కడ వాయువు ధర్మనియమాలను ప్రకటించాడు; వాటిని వ్రాయించి, శ్రావణీ రోజున బ్రాహ్మణునికి గుడధేను—బెల్లంతో నిర్మిత ధేను-దానం—ఇవ్వాలి.

Verse 6

यत्राधिकृत्य गायत्रीं कीर्त्यते धर्मविस्तरः वृत्रासुरबधोपेतं तद्भागवतमुच्यते

గాయత్రిని ఆధారంగా తీసుకొని ధర్మవిస్తారాన్ని విస్తృతంగా ప్రకటించినదీ, వృత్రాసురవధం కలిగినదీ అయిన ఆ పురాణమే ‘భాగవతం’ అని చెప్పబడుతుంది.

Verse 7

सारस्वतस्त कल्पस्य प्रोष्ठपद्यान्तु तद्ददेत् अष्टादशसहस्राणि हेमसिंहसमन्वितं

సారస్వత కల్పవిధానంలో ప్రోష్టపదా సందర్భంలో ఆ దానాన్ని ఇవ్వాలి—పద్దెనిమిది వేల (ధనం/ముద్రలు)తో పాటు, స్వర్ణసింహ ప్రతిమ/చిహ్నం కలిగినదిగా.

Verse 8

यत्राह नारदो धर्मान् वृहत्कल्पाश्रितानिहं पञ्चविंशसहस्राणि नारदीयं तदुच्यते

ఇక్కడ నారదుడు వృహత్-కల్పాన్ని ఆధారంగా చేసుకున్న ధర్మాలను ఉపదేశించిన—ఇరవై ఐదు వేల (శ్లోకాలు) పరిమాణమున్న—ఆ గ్రంథమే ‘నారదీయం’ అని చెప్పబడుతుంది.

Verse 9

सधेनुञ्चाश्विने दद्यात्सिद्धिमात्यन्तिकीं लभेत् यत्राधिकृत्य शत्रूनान्धर्माधर्मविचारणा

అశ్వినీకుమారులకు గోవును దానమిచ్చినవాడు పరమసిద్ధిని పొందుతాడు. ఆ సందర్భంలో శత్రువులను ఆధారంగా చేసుకొని ధర్మాధర్మ విచారణ జరుగుతుంది.

Verse 10

कार्त्तिक्यां नवसाहस्रं मार्कण्डेयमथार्पयेत् अग्निना यद्वशिष्ठाय प्रोक्तञ्चाग्नेयमेव तत्

కార్త్తిక్య (పురాణం) లో తొమ్మిది వేల శ్లోకాలు ఉన్నాయి; తదుపరి మార్కండేయ (పురాణ) సంఖ్యను పేర్కొనాలి. అగ్ని వశిష్ఠునికి ఉపదేశించినదే నిజంగా ఆగ్నేయ పురాణం.

Verse 11

लिखित्वा पुस्तकं दद्यान्मार्गशीर्ष्यां स सर्वदः द्वादशैव सहस्राणि सर्वविद्यावबोधनं

గ్రంథాన్ని వ్రాసి మార్గశీర్ష మాసంలో దానం చేయాలి; అటువంటి దాత సర్వకాలమూ విద్యాదాత అవుతాడు. (దాని పుణ్యఫలం) పన్నెండు వేల, సమస్త విద్యల బోధను కలిగించేది.

Verse 12

चतुर्दशसहस्राणि भविष्यं सूर्यसम्भवं भवस्तु मनवे प्राह दद्यात् पौष्यां गुडादिमत्

సూర్యసంభవమైన భవిష్య పురాణం పద్నాలుగు వేల శ్లోకాలతో కూడినది. భవుడు మనువుతో చెప్పాడు—పుష్య నక్షత్రంలో బెల్లం మొదలైనవి దానం చేయాలి.

Verse 13

सावर्णिना नारदाय ब्रह्मवैवर्तमीरितं रथान्तरस्य वृत्तान्तमष्टादशसहस्रकं

సావర్ణి నారదునికి బ్రహ్మవైవర్త పురాణాన్ని ప్రకటించాడు—అందులో రథాంతర వృత్తాంతం ఉంది; దాని పరిమాణం పద్దెనిమిది వేల (శ్లోకాలు).

Verse 14

माघ्यान्दद्याद्वराहस्य चरितं ब्रह्मलोकभाक् यत्रग्निलिङ्गमध्यस्थो धर्मान्प्राह महेश्वरः

మాఘమాసంలో వరాహచరిత్రాన్ని దానంగా ఇవ్వాలి; అలా చేస్తే బ్రహ్మలోకభాగ్యుడు అవుతాడు—ఎందుకంటే ఈ పవిత్రాఖ్యానంలో అగ్నిలింగమధ్యస్థుడైన మహేశ్వరుడు ధర్మనియమాలను ప్రకటించాడు।

Verse 15

आग्नेयकल्पे तल्लिङ्गमेकादशसहस्रकम् तद्दत्वा शिवमाप्नोति फाल्गुन्यां तिलधेनुमत्

ఆగ్నేయకల్పంలో ఆ లింగాన్ని ఏకాదశ సహస్ర పరిమాణంగా నిర్మించి దానంగా ఇవ్వాలి; దానివల్ల శివప్రాప్తి కలుగుతుంది, అలాగే ఫాల్గుణమాసంలో తిలధేనువు దానమూ చేయాలి।

Verse 16

चतुर्दशसहस्राणि वाराहं विष्णुणेरितम् भूमौ वराहचरितं मानवस्य प्रवृत्तितः

పద్నాలుగు వేల (శ్లోకాలు) కలిగిన ‘వరాహ’ ఉపాఖ్యానం/పురాణం విష్ణువిచే ప్రకటించబడింది; భూమిపై వరాహచరిత్రం మానవ కథనపరంపర ప్రకారం వివరించబడింది।

Verse 17

सहेमगरुडञ्चैत्र्यां पदमाप्नोति वैष्णवम् सर्वविद्यावधारणमिति ञ चतुरशीतिसाहस्रं स्कान्दं स्कन्देरितं महत्

‘చైత్రీ’ అనే వ్రత/విధిలో (దానరూపంగా) స్వర్ణగరుడంతో కూడి వైష్ణవపదం (విష్ణుధామం) పొందుతాడు, అలాగే సమస్త విద్యలను ధారణ చేసే సామర్థ్యాన్ని పొందుతాడు. ఇట్లు స్కందుడు పలికిన మహత్తర స్కాందపురాణం ఎనభై నాలుగు వేల (శ్లోకాలు) కలది।

Verse 18

अधिकृत्य सधर्मांश् च कल्पे तत्पुरुषे ऽर्पयेत् वामनं दशसाहस्रं धौमकल्पे हरेः कथां

విధిపూర్వకంగా అధికారం స్వీకరించి, ఆ కల్పంలో సహధర్మాలతో కూడి దానిని తత్పురుషునికి అర్పించాలి. ‘వామన’ (ఆఖ్యానం/పాఠం) పదివేల (శ్లోకాలు) అని చెప్పబడింది; ‘ధౌమకల్ప’లో హరి (విష్ణు) కథ వర్ణించబడింది।

Verse 19

दद्यात् शरदि विषुवे धर्मार्थादिनिबोधनम् कूर्मञ्चाष्टसहस्रञ्च कूर्मोक्तञ्च रसातले

శరద్ విషువునాడు ధర్మార్థాది బోధించే గ్రంథాన్ని దానం చేయాలి; అలాగే కూర్మం (తాబేలు), ఎనిమిది వేల (నాణేలు/కవడీలు) మరియు కూర్మపురాణంలో రసాతల విషయమై చెప్పిన విధానానుసారమైన దానమును కూడా ఇవ్వాలి।

Verse 20

इन्द्रद्युम्नप्रसङ्गेन दद्यात्तद्धेमकूर्मवत् त्रयोदशसहस्राणि मात्स्यं कल्पादितो ऽब्रवीत्

ఇంద్రద్యుమ్న ప్రసంగంలో ఆ దానాన్ని స్వర్ణ తాబేలు రూపంలో విధిపూర్వకంగా ఇవ్వాలి; మత్స్యపురాణం కల్పప్రకరణం మొదలుకొని దాని ఫలం పదమూడు వేల (గుణాలు) అని ప్రకటించింది।

Verse 21

मत्स्यो हि मनवे दद्याद्विषुवे हेममत्स्यवत् गारुडञ्चाष्टसाहस्रं विष्णूक्तन्तार्क्षकल्पके

విషువునాడు బ్రాహ్మణునికి స్వర్ణమత్స్య రూపంలో చేపను దానం చేయాలి; అలాగే విష్ణువు ప్రకటించిన తార్క్ష-కల్పంలో గారుడ దానఫలం ఎనిమిది వేలని చెప్పబడింది।

Verse 22

विश्वाण्डाद्गरुडोत्पत्तिं तद्दद्याद्धेमहंसवत् ब्रह्मा ब्रह्माण्डमाहात्म्यमधिकृत्याब्रबीत्तु यत्

విశ్వాండం (బ్రహ్మాండం) నుండి గరుడుని ఉద్భవాన్ని వర్ణించాలి, దానిని స్వర్ణహంస రూపంగా సమర్పించినట్లుగా చూపాలి; బ్రహ్మా బ్రహ్మాండ మహాత్మ్యాన్ని విషయంగా చేసుకొని ఇలా పలికాడు।

Verse 23

तच्च द्वादशसाहस्रं ब्रह्माण्डं तद्द्विजे ऽर्पयेत् भारते पर्वसमाप्तौ वस्त्रगन्धस्रगादिभिः

ఆ ద్వాదశ సహస్ర శ్లోకాల బ్రహ్మాండ పురాణాన్ని ఆ బ్రాహ్మణునికి అర్పించాలి; అలాగే భారతం (మహాభారతం) లోని ఒక పర్వం ముగిసినప్పుడు వస్త్రాలు, సుగంధ ద్రవ్యాలు, పుష్పమాలలు మొదలైనవాటితో అతనిని సత్కరించాలి।

Verse 24

वाचकं पूजयेदादौ भोजयेत् पायसैर् द्विजान् गोभूग्रामसुवर्णादि दद्यात्पर्वणि पर्वणि

మొదట వాచకుని పూజించి, ద్విజులకు పాయసం (క్షీరాన్నం) భోజనం పెట్టాలి. ప్రతి పర్వదినంలో గో, భూమి, గ్రామం, స్వర్ణం మొదలైన దానాలు ఇవ్వాలి.

Verse 25

समाप्ते भारते विप्रं संहितापुस्तकान्यजेत् शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्रादिनावृतान्

హే విప్రా! భారత పఠనం పూర్తైన తరువాత, సంహితా గ్రంథాలను శుభస్థలంలో నిలిపి, క్షౌమ (నార) వస్త్రాదులతో కప్పాలి.

Verse 26

नरनारयणौ पूज्यौ पुस्तकाः कुसुमादिभिः गो ऽन्नभूहेम दद्वाथ भोजयित्वा क्षमापयेत्

నర-నారాయణులను పూజించి, పుస్తకాలను కూడా పుష్పాదులతో అర్చించాలి. తరువాత గో, అన్నం, భూమి, స్వర్ణం దానం చేసి, భోజనం పెట్టి, క్షమాపణ కోరాలి.

Verse 27

महादानानि देयानि रत्नानि विविधानि च मासकौ द्वौ त्रयश् चैव मासे मासे प्रदापयेत्

మహాదానాలు ఇవ్వాలి, అలాగే వివిధ రత్నాల దానమూ చేయాలి. ప్రతి నెల రెండు లేదా మూడు మాషకాలు (నిర్దిష్ట పరిమాణం) దానం చేయాలి.

Verse 28

अयनादौ श्राबकस्य दानमादौ विधीयते श्रोतृभिः सकलैः कार्यं श्रावके पूजनं द्विज

అయనారంభంలో ముందుగా శ్రావకునికి దానం ఇవ్వడం విధిగా చెప్పబడింది. హే ద్విజా! సమస్త శ్రోతలు శ్రావకుని పూజ చేయాలి.

Verse 29

इतिहासपुराणानां पुस्तकानि प्रयच्छति पूजयित्वायुरारोग्यं स्वर्गमोक्षमवाप्नुयात्

ఇతిహాస–పురాణ గ్రంథాలను ముందుగా పూజించి దానం చేసే వాడు దీర్ఘాయుష్షు, ఆరోగ్యాన్ని పొందుతూ స్వర్గమూ మోక్షమూ చేరుతాడు।