Adhyaya 67

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये समुदायप्रतिष्ठाकथनं नाम षट्षष्टितमो ऽध्यायः अथ सप्तषष्टितमो ऽध्यायः जीर्णोद्धारविधानं भगवानुवाच जीर्णाद्धारविधिं वक्ष्ये भूषितां स्नपयेद्गुरुः अचलां विन्यसेद्गेहे अतिजीर्णां परित्यजेत्

ఇట్లు ఆదిమ మహాపురాణమైన అగ్నిపురాణంలో ‘సముదాయ-ప్రతిష్ఠా కథనం’ అనే అరవై ఆరవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు అరవై ఏడవ అధ్యాయం—‘జీర్ణోద్ధార విధానం’ ప్రారంభం. భగవానుడు పలికెను: “జీర్ణోద్ధార విధిని నేను చెప్పుదును. గురువు అలంకరించబడిన ప్రతిమను స్నానింపజేయాలి; అచల ప్రతిమను గృహ/మందిరంలో స్థాపించాలి; అత్యంత జీర్ణమైన ప్రతిమను త్యజించాలి (నూతన ప్రతిమను స్థాపించాలి).”

Verse 2

व्यङ्गां भग्नां च शैलाढ्यां न्यसेदन्यां च पूर्ववत् संहारविधिना तत्र तत्त्वान् संहृत्य देशिकः

ఆకృతి/మూర్తి వికృతమైయో, విరిగియో, శైలభారంతో భారమైయో ఉంటే, ఆచార్యుడు పూర్వవిధంగా మరొకదాన్ని స్థాపించాలి; అక్కడ సంహారవిధితో తత్త్వాలను సంహరించి మూలంలో లయింపజేయాలి।

Verse 3

सहस्रं नारसिंहेन हुत्वा तामुद्धरेद् गुरुः दारवीं दारयेद्वह्नौ शैलजां प्रक्षिपेज्जले

నారసింహ మంత్రంతో వెయ్యి ఆహుతులు సమర్పించిన తరువాత గురువు దానిని (ప్రతిష్ఠిత వస్తువును) బయటకు తీసుకోవాలి. చెక్కతో చేసినదాన్ని అగ్నిలో చీల్చాలి; రాతితో పుట్టినదాన్ని నీటిలో వేయాలి।

Verse 4

धातुजां रत्नजां वापि अगाधे वा जले ऽम्बुधौ यानमारोप्य जीर्णाङ्गं छाद्य वस्त्रादिना नयेत्

అది లోహజమైనదైనా రత్నజమైనదైనా, లేదా సముద్రంలోని అగాధ జలంలో (లభించినదైనా)—జీర్ణమైన దేహం/అంగాన్ని వాహనంపై ఎక్కించి, వస్త్రాదులతో కప్పి తీసుకెళ్లాలి।

Verse 5

वादित्रैः प्रक्षिपेत्तोये गुरवे दक्षिणां ददेत् यत्प्रमाणा च यद्द्रव्या तन्मानां स्थापयेद्दिने कूपवापीतडागादेर्जीर्णोद्धारे महाफलं

వాద్యాల సమేతంగా (విధినిర్దిష్ట ద్రవ్యాన్ని) నీటిలో ప్రవేశపెట్టాలి, గురువుకు దక్షిణ ఇవ్వాలి. ఏ ప్రమాణాలు, ఏ ద్రవ్యాలు అవసరమో వాటి మానాలను అదే రోజున స్థిరపరచాలి. కూపం, వాపి, తడాగం మొదలైన వాటి జీర్ణోద్ధారంలో మహాఫలం కలుగుతుంది।