Adhyaya 311

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितामूलमन्त्रो नाम दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथैकादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरिताविद्या अग्निर् उवाच विद्याप्रस्तावमाख्यास्ये धर्मकामादिसिद्धिदम् नवकोष्ठविभागेन विद्याभेदञ्च विन्दति

ఇట్లు అగ్ని మహాపురాణంలో “త్వరితా మూలమంత్రం” అనే మూడువందల పదకొండవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు మూడువందల పన్నెండవ అధ్యాయం “త్వరితా విద్య” ప్రారంభమవుతుంది. అగ్ని పలికెను—ధర్మ, కామాది సిద్ధులను ప్రసాదించే ఈ విద్య యొక్క ప్రస్తావాన్ని నేను వివరిస్తాను; తొమ్మిది కోష్ఠాల విభాగం ద్వారా ఈ విద్యలోని భేదాలూ తెలిసివస్తాయి.

Verse 2

अनुलोमविलोमेन समस्तव्यस्तयोगतः कर्णाविकर्णयोगेन अत ऊर्ध्वं विभागशः

ఇక్కడి నుంచీ విభాగాలు క్రమబద్ధంగా ఇలా నిరూపించాలి—అనులోమ-విలోమ క్రమంతో, సమస్త-వ్యస్త యోగంతో, అలాగే కర్ణ-అవికర్ణ సంయోగ విధానంతో।

Verse 3

त्रित्रिकेण च योगेन देव्या सन्नद्धविग्रहः जानाति सिद्धिदान्मन्त्रान् प्रस्तावान्निर्गतान् बहून्

త్రిత్రిక సాధనతోను ఈ యోగంతోను—దేవి చేత సన్నద్ధమైన (రక్షిత/సుసज्जిత) దేహముగల సాధకుడు—సిద్ధిని ప్రసాదించే అనేక మంత్రాలను, వాటి తగిన ప్రస్తావ-ప్రయోగ సందర్భాలతో సహా, తెలుసుకొనును.

Verse 4

शास्त्रे शास्त्रे स्मृता मन्त्राः प्रयोगास्तत्र दुर्लभाः गुरुः स्यात् प्रथमो वर्णः पूर्वेद्युर्न च वर्ण्यते

ప్రతి శాస్త్రంలో మంత్రాలు స్మరించబడ్డాయి; కాని వాటి ప్రయోగాలు అక్కడ దుర్లభం. మొదటి మరియు ప్రధాన తత్త్వం గురువే; మరియు ముందురోజు చెప్పినది మళ్లీ విస్తరించి వర్ణించబడదు.

Verse 5

प्रस्तावे तत्र चैकार्णा द्व्यर्णास्त्र्यर्णादयो ऽभवन् तिर्यगूर्ध्वगता रेखाश् चतुरश् चतुरो भजेत्

ఆ ప్రస్తావ-రచనలో ఏకాక్షర, ద్వ్యాక్షర, త్ర్యాక్షర మొదలైన సమూహాలు ఏర్పడతాయి; మరియు అడ్డంగా, నిలువుగా వెళ్లే రేఖలు—నాలుగు—వాటిని నాలుగు భాగాలుగా విభజించాలి.

Verse 6

नव कोष्ठा भवन्त्येवं मध्यदेशे तथा इमान् प्रदक्षिणेन संस्थाप्य प्रस्तावं भेदयेत्ततः

ఈ విధంగా మధ్యదేశంలో తొమ్మిది కోష్ఠాలు (ఖండాలు) ఉంటాయి. వాటిని దక్షిణావర్త క్రమంలో స్థాపించి, అనంతరం ప్రవేశమార్గం (ప్రస్తావం) ను విభజించి గుర్తించాలి.

Verse 7

प्रस्तावक्रमयोगेन प्रस्तावं यस्तु विन्दति करमुष्टिस्थितास्तस्य साधकस्य हि सिद्धयः

ప్రస్తావం (ఆరంభ భాగం) యొక్క యథాక్రమ విధానాన్ని అనుసరించి ప్రస్తావాన్ని పొందిన/రచించిన వాడు—ఆ సాధకునికి సిద్ధులు తన అరచేతిలో ఉన్నట్లే అవుతాయి.

Verse 8

त्रैलोक्यं पादमूले स्यान्नवखण्डां भुवं लभेत् कपाले तु समालिख्य शिवतत्त्वं समन्ततः

పాదమూలంలో త్రైలోక్యాన్ని స్థాపించాలి; భూమిని తొమ్మిది ఖండాలుగా నిరూపించాలి. అనంతరం కపాలంపై జాగ్రత్తగా లిఖించి, చుట్టూరా శివతత్త్వాన్ని చిత్రించాలి.

Verse 9

श्मशानकर्पटे वाथ वाह्यं निष्क्रम्य मन्त्रवित् तस्य मध्ये लिखेन्नाम कर्णिकोपरि संस्थितम्

లేదా శ్మశానంలోనుండి తీసుకున్న వస్త్రంపై, మంత్రవేత్త బాహ్యస్థలానికి వెళ్లి, దాని మధ్యలో కర్ణికపై స్థితమైన నామాన్ని వ్రాయాలి.

Verse 10

तापयेत्खादिराङ्गारैर् भूर्जमाक्रम्य पादयोः सप्ताहादानयेत् सर्वं त्रेलोक्यं सचराचरम्

పాదాల కింద భూర్జపత్రాన్ని ఉంచి, ఖదిరకాష్ఠ అంగారాలతో దాన్ని తాపించాలి. ఏడు దినాలలో సమస్త త్రైలోక్యాన్ని—చరాచర సహితంగా—ఆకర్షించి వశపరచగలడు.

Verse 11

वज्रसम्पुटगर्भे तु द्वादशारे तु लेखयेत् मध्ये गर्भगतं नाम सदाशिवविदर्भितम्

వజ్ర-సంపుట అంతర్గర్భంలో ద్వాదశార (పన్నెండు కిరణాల) చక్రంపై దీనిని లిఖించాలి. మధ్యలో గర్భస్థ నామాన్ని వ్రాసి, దానిని సదాశివశక్తితో చుట్టుముట్టి/పూరింప చేయాలి.

Verse 12

कुड्ये फलकके वाथ शिलापट्टे हरिद्रया मुखस्तम्भं गतिस्तम्भं सैन्यस्तम्भन्तु जायते

గోడపై, చెక్క ఫలకంపై లేదా శిలాపట్టపై పసుపుతో లేపనం/చిహ్ననం చేస్తే ‘ముఖ-స్తంభ’, ‘గతి-స్తంభ’, ‘సైన్య-స్తంభ’—అంటే వాక్కు/ముఖానికి అడ్డంకి, గమనానికి అడ్డంకి, సైన్యాన్ని స్థంభింపజేయడం—ఫలిస్తాయి.

Verse 13

विषरक्तेन संलिख्य श्मशाने कर्परे बुधः षट्कोणं दण्डमाक्रान्तं समन्ताच्छक्तियोजितम्

బుద్ధిమంతుడైన సాధకుడు శ్మశానంలో కర్పరంపై (పాత్రఖండంపై) విషమిశ్రిత రక్తంతో లిఖించాలి—దండచిహ్నం అధిష్ఠితమై/ఆక్రమించిన షట్కోణాన్ని, చుట్టూ శక్తులతో యుక్తంగా.

Verse 14

मारयेदचिरादेष श्मशाने निहतं रिपुं छेदं करोति राष्ट्रस्य चक्रमध्ये न्यसेद्रिपुं

ఈ విధానంతో అతడు త్వరలోనే శ్మశానంలో శత్రువును హతమార్చగలడు; ఇది శత్రు-రాజ్యానికి ‘ఛేదం’ (విచ్ఛేదం/విఘాతం) కలిగిస్తుంది. శత్రువును చక్ర మధ్యంలో న్యాసం చేయాలి.

Verse 15

चक्रधाराङ्गतां शक्तिं रिपुनाम्ना रिपुं हरेत् तार्क्ष्येणैव तु वीजेन खड्गमध्ये तु लेखयेत्

చక్రధారి భగవానునిలో నిహితమైన శక్తిని గ్రహించి, శత్రునామం వ్రాసి శత్రువును వశపరచి/నివారించాలి; అలాగే తార్క్ష్య-బీజం (గరుడ బీజం) తో ఖడ్గ మధ్యంలో దానిని లిఖించాలి.

Verse 16

विदर्भरिपुनामाथ श्मशानाङ्गारलेखितम् सप्ताहात्साधयेद्देशं ताडयेत् प्रेतभस्मना

తర్వాత విదర్భ శత్రువు పేరును శ్మశాన అంగారంతో వ్రాసి, ఏడు రోజుల్లో ఆ దేశాన్ని వశపరచాలి; ప్రేతభస్మంతో లక్ష్యాన్ని (లేదా ప్రతిమను) తాడించాలి।

Verse 17

भेदने छेदने चैव मारणेषु शिवो भवेत् तारकं नेत्रमुद्दिष्टं शान्तिपुष्टौ नियोजयेत्

భేదన, ఛేదన మరియు మారణక్రియలలో శివరూపాన్ని వినియోగించాలి. ‘తారక నేత్ర’ మంత్రం నిర్దిష్టం; శాంతి మరియు పుష్టి (సమృద్ధి-పోషణ) కోసం దాన్ని ప్రయోగించాలి।

Verse 18

दहनादिप्रयोगोयं शाकिनीञ्चैव कर्पयेत् मध्यादिवारुणीं यावद्वक्रतुण्डसमन्वितः

ఇది దహనాది నుండి ప్రారంభమయ్యే ప్రయోగం; శాకినీని కూడా కర్పిత (వశపరచి/దూరం చేసి) చేయాలి. మధ్య నుండి ముందుకు వారుణీ-ప్రయోగాన్ని, వక్రతుణ్డ-సమన్వితం అయ్యే వరకు కొనసాగించాలి।

Verse 19

कुण्ड इति क वज्रतुण्दसमन्वित इति ट कुष्टाद्या व्याधयो ये तु नाशयेत्तान्न संशयः मध्यादिउत्तरान्तन्तु करालीबन्धनाज्जपेत्

‘కుణ్డ’ అనే పదాన్ని ‘క’ కారంతో, ‘వజ్రతుణ్డసమన్విత’ అనే పదాన్ని ‘ట’ కారంతో పఠించాలి. దీని వల్ల కుష్ఠాది వ్యాధులు నశిస్తాయి—సందేహం లేదు. కరాళీ-బంధన ప్రకారం మధ్య నుండి ఉత్తరాంతం వరకు జపం చేయాలి।

Verse 20

रक्षयेदात्मनो विद्यां प्रतिवादी यदा शिवः वारुण्यादि ततो न्यस्य ज्वरकाशविनाशनम्

తన విద్యను (మంత్రజ్ఞానాన్ని) రక్షించుకోవాలి. ప్రత్యర్థి శివంగా (శాంతంగా/అనుకూలంగా) మారినప్పుడు, వారుణీ మొదలైన వాటి న్యాసం చేసి జ్వర-కాస (దగ్గు) వినాశనాన్ని సాధించాలి।

Verse 21

सौम्यादि मध्यमान्तन्तु गुरुत्वं जायते वटे पूर्वादि मध्यमान्तन्तु लघुत्वं कुरुते क्षणात्

‘సౌమ్య-’ మొదలైన గణంలో మధ్య, అంత్య అక్షరాలు ఛందస్సులో గురువుగా ఉంటాయి; ‘పూర్వ-’ మొదలైన గణంలో మధ్య, అంత్య అక్షరాలు క్షణములోనే లఘువుగా మారుతాయి।

Verse 22

भूर्जे रोचनया लिख्य एतद्वज्राकुलं पुरम् क्रमस्थैर् मन्त्रवीजैस्तु रक्षां देहेषु कारयेत्

భూర్జపత్రంపై గోరోచన వర్ణంతో ఈ ‘వజ్రాకుల’ రక్షా-చక్రపు పురాన్ని వ్రాసి, క్రమస్థిరమైన మంత్రబీజాక్షరాల ద్వారా దేహాలపై రక్షాక్రియ చేయించాలి।

Verse 23

वेष्टिता भावहेम्ना च रक्षेयं मृत्युनाशिनी विघ्नपापारिदमनी सौभाग्यायुःप्रदा धृता

సంకల్పబలంతో శుద్ధమైన ‘భావ-హేమం’తో చుట్టబడిన ఈ రక్షను ధరించాలి; ఇది మృతిని నశింపజేస్తుంది, విఘ్నాలు–పాపాలు–శత్రువులను దమనిస్తుంది, ధరించినవారికి సౌభాగ్యము మరియు దీర్ఘాయుష్షును ప్రసాదిస్తుంది।

Verse 24

द्यूते रेणे च जयदा शक्रसैन्ये न संशयः बन्ध्यानां पुत्रदा ह्य् एषा चिन्तामणिरिवापरा

ఇది జూదంలోను యుద్ధంలోను విజయాన్ని ఇస్తుంది; శక్రసేనపై కూడా—సందేహం లేదు। వంధ్య స్త్రీలకు పుత్రప్రదాయిని; నిజంగా ఇది మరొక చింతామణి వంటిది।

Verse 25

साधयेत् परराष्ट्राणि राज्यञ्च पृथिवीं जयेत् फट् स्त्रीं क्षें हूं लक्षजप्याद्यक्षादिर्वशगो भवेत्

ఈ సాధనతో పరరాష్ట్రాలను వశపరచి, రాజ్యమును మరియు భూమిని జయించవచ్చు. ‘ఫట్’, ‘స్త్రీం’, ‘క్షేం’, ‘హూం’ అనే బీజాక్షరాలతో లక్షజపం చేస్తే యక్షాదులు కూడా వశమవుతారు।