Adhyaya 160

Verse 1

इत्य् आद्याग्नेये महापुराणे शौचं नामैकोनष्ट्यधिकतशततमो ऽध्यायः अथ षष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः वानप्रस्थाश्रमः पुष्कर उवाच वानप्रस्थयतीनाञ्च धर्मं वक्ष्ये ऽधुना शृणु जटित्वमग्निहोत्रित्वं भूशय्याजिनधारणं

ఇట్లు ఆద్య-ఆగ్నేయ మహాపురాణంలో ‘శౌచం’ అనే నూట యాభై తొమ్మిదవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు నూట అరవయ్యవ అధ్యాయం—‘వానప్రస్థాశ్రమం’ ప్రారంభమవుతుంది. పుష్కరుడు అన్నాడు—ఇప్పుడు వానప్రస్థులకూ యతులకూ ధర్మాన్ని చెప్పుదును; వినండి—జటలు ధరించడం, అగ్నిహోత్రం నిర్వహించడం, నేలపై శయనం చేయడం, మృగచర్మం ధరించడం।

Verse 2

वने वासः पयोमूलनीवारफलवृत्तिता प्रतिग्रहनिवृत्तिश् च त्रिःस्नानं ब्रह्मचारिता

అరణ్యంలో నివాసం; పాలు, మూలాలు, నీవారము, ఫలాలతో జీవనం; దానగ్రహణం మానడం; రోజుకు మూడుసార్లు స్నానం; బ్రహ్మచర్యాచరణ—ఇవే నియమాలు।

Verse 3

देवातिथीनां पूजा च धर्मो ऽयं वनवासिनः औषधादीति क यतीनान्तु इति ङ गृही ह्य् अपत्यापत्यञ्च दृष्ट्वारण्यं समाश्रयेत्

వనవాసుల ధర్మం ఇది—దేవపూజ మరియు అతిథి సత్కారం. యతుల జీవనం ఔషధులు మొదలైన వాటితో. గృహస్థుడు తన పిల్లలు, మనవళ్లు స్థిరపడినట్లు చూసి అరణ్యాన్ని ఆశ్రయించాలి।

Verse 4

तृतीयमायुषो भागमेकाकी वा सभार्यकः ग्रीष्मे पञ्चतपा नित्यं वर्षास्वभ्राविकाशिकः

ఆయుష్యంలోని మూడవ భాగం వరకు, ఒంటరిగా గానీ భార్యతో కలిసి గానీ, గ్రీష్మకాలంలో నిత్యం ‘పంచతప’ తపస్సు చేయాలి; వర్షాకాలంలో మేఘాల మధ్య బహిరంగంగా ఉండే వ్రతాన్ని ఆచరించాలి, అంటే ఆకాశం–వర్షానికి అనావృతంగా ఉండాలి।

Verse 5

आर्द्रवासाश् च हेमन्ते तपश्चोग्रञ्चरेद्बली अपरावृत्तिमास्थाय व्रजेद्दिशमजिह्मगः

హేమంత (చలి) ఋతువులో బలవంతుడైన తపస్వి తడిచిన వస్త్రాలు ధరించి ఘోర తపస్సు చేయాలి; మరియు ‘అపరావృత్తి’—వెనుదిరగకూడదనే వ్రతాన్ని స్వీకరించి, వంకర లేకుండా సూటిగా, అచంచలంగా దిశగా సాగాలి।