Adhyaya 157

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे द्रव्यशुद्धिर्नाम षट्पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ सप्तपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः शावाशौचादिः पुष्कर उवाच प्रेतशुद्धिं प्रवक्ष्यामि सूतिकाशुध्हिमेव च दशाहं शावमाशौचं सपिण्देषु विधीयते

ఇట్లు అగ్ని మహాపురాణంలో ‘ద్రవ్యశుద్ధి’ అనే నూట యాభై ఆరవ అధ్యాయం ముగిసింది. ఇప్పుడు నూట యాభై ఏడవ అధ్యాయం—‘శావాశౌచాది’—ప్రారంభం. పుష్కరుడు పలికెను: ‘ప్రేతశుద్ధిని, అలాగే సూతికాశుద్ధినీ నేను వివరించెదను. సపిండ బంధువులలో మరణజన్య శావాశౌచం పది దినములు విధింపబడినది।’

Verse 2

जनने च तथा शुद्धिर्ब्राह्मणानां भृगूत्तम द्वादशाहेन राजन्यः पक्षाद्वैश्यो ऽथ मासतः

ప్రసవ సందర్భంలో కూడా, ఓ భృగుశ్రేష్ఠా, బ్రాహ్మణుని శుద్ధి (పది దినాలలో), క్షత్రియుని పన్నెండు దినాలలో, వైశ్యుని పక్షకాలంలో (పదిహేను దినాలలో), శూద్రుని ఒక మాసంలో పూర్తగును।

Verse 3

शूद्रो ऽनुलोमतो दासे स्वामितुल्यन्त्वशौचकं षट्भिस्त्रिभिरथैकेन क्षत्रविट्शूद्रयोनिषु

అనులోమ సంయోగమున జనించిన శూద్రుడు దాసుడైతే అతని ఆశౌచం స్వామితో సమానము; మరియు క్షత్రియ-, వైశ్య-, శూద్ర-యోనులలో జననమైతే వరుసగా ఆరు, మూడు, ఒక దినములు (ఆశౌచం) అవుతుంది।

Verse 4

ब्राह्मणः शुद्धिमाप्नोति क्षत्रियस्तु तथैव च विट्शूद्रयोनेः शुद्धिः स्यात् क्रमात् परशुरामक

బ్రాహ్మణుడు శుద్ధిని పొందును; క్షత్రియుడూ అలాగే. వైశ్య లేదా శూద్ర యోనిలో జనించినవానికి క్రమంగా (విధి ప్రకారం) శుద్ధి కలుగును, ఓ పరశురామా।

Verse 5

षड्रात्रेण त्रिरात्रेण षड्भिः शूद्रे तथा विशः आदन्तजननात् सद्य आचूडान्नैशिकी श्रुतिः

శూద్రునికి శౌచకాలము ఆరు రాత్రులు; వైశ్యునికి మూడు రాత్రులు. పళ్ళు పుట్టిన క్షణం నుంచే ‘నైశికీ శ్రుతి’ అనే ఉపదేశాన్ని వెంటనే ప్రారంభించి, చూడా (మొదటి ముండనం) వరకు కొనసాగించాలి.

Verse 6

त्रिरात्रमाव्रतादेशाद्दशरात्रमतः परं ऊनत्रैवार्षिके शूद्रे पञ्चाहाच्छुद्धिरिष्यते

దీక్షా-వ్రతం లేకుండా కర్మ విధించబడితే శుద్ధి మూడు రాత్రుల్లో; దాని తరువాత (ఇతర సందర్భంలో) పది రాత్రుల్లో. శూద్రుని విషయంలో మృతుడు మూడు సంవత్సరాల కంటే తక్కువ వయస్సు అయితే శుద్ధి ఐదు రోజుల్లో పూర్తవుతుందని చెప్పబడింది.

Verse 7

द्वादशाहेने शुद्धिः स्यादतीते वत्सरत्रये गतैः संवत्सरैः षड्भिः शुद्धिर्मासेन कीर्तिता

మూడు సంవత్సరాలు గడిచినప్పుడు శుద్ధి పన్నెండు రోజుల్లో జరుగుతుంది; ఆరు సంవత్సరాలు గడిచినప్పుడు శుద్ధి ఒక నెలలో పూర్తవుతుందని ప్రకటించబడింది.

Verse 8

स्त्रीणामकृतचूडानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता तथा च कृतचुडानां त्र्यहाच्छुद्ध्यन्ति बान्धवाः

చూడా-సంస్కారం చేయని స్త్రీలకు శుద్ధి ఒక రాత్రిలోనే అని స్మృతి చెబుతుంది; చూడా చేసిన స్త్రీల విషయంలో బంధువులు మూడు రోజుల్లో శుద్ధి పొందుతారు.

Verse 9

विवाहितासु नाशौचं पितृपक्षे विधीयते पितुर्गृहे प्रसूतानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता

వివాహిత స్త్రీలకు పితృపక్షంలో అశౌచం విధించబడదు. తండ్రి ఇంట్లో ప్రసవించినవారికి శుద్ధి ఒక రాత్రిలో పూర్తవుతుందని స్మృతి చెబుతుంది.

Verse 10

सूतिका दशरात्रेण शुद्धिमाप्नोति नान्यथा विवाहिता हि चेत् कन्या म्रियते पितृवेश्मनि

ప్రసవించిన స్త్రీకి పది రాత్రులు గడిచిన తరువాతనే శుద్ధి కలుగుతుంది, ఇతరథా కాదు. అలాగే వివాహిత కన్య తండ్రి ఇంటిలో మరణిస్తే, అక్కడ కూడా ఇదే నియమం వర్తిస్తుంది.

Verse 11

तस्यास्त्रिरात्राच्छुद्ध्यन्ति बान्धवा नात्र संशयः समानं लब्धशौचन्तु प्रथमेन समापयेत्

ఆమె బంధువులు మూడు రాత్రుల తరువాత శుద్ధి పొందుతారు—ఇందులో సందేహం లేదు. అయితే సమాన బంధువు ముందే శౌచం పొందితే, కర్మలను ప్రధానుడు (అతి సమీప శోకగ్రస్తుడు) చేతనే ముగించాలి.

Verse 12

असमानं द्वितीयेन धर्मराजवचो यथा देशान्तरस्थः श्रुत्वा तु कुल्याणां मरणोद्भवौ

ధర్మరాజుని వచనం ప్రకారం, సమానునికి విరుద్ధంగా రెండవదిగా అసమానుని నిలబెట్టకూడదు. దేశాంతరంలో ఉన్నవాడైనా, కులబంధువుల మరణవార్త విని ధర్మానుసారం ప్రవర్తించాలి.

Verse 13

यच्छेषं दशरात्रस्य तावदेवशुचिर्भवेत् अतीते दशरात्रे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्

పది రాత్రుల కాలంలో ఎంత భాగం మిగిలి ఉంటే, అంతకాలమే అశౌచం ఉంటుంది. కానీ పది రాత్రులు ఇప్పటికే గడిచిపోయి ఉంటే, మూడు రాత్రుల అశౌచం కలుగుతుంది.

Verse 14

तथा संवत्सरे ऽतीते स्नात एव विशुद्ध्यति मातामहे तथातीते आचार्ये च तथा मृते

అలాగే ఒక సంవత్సరం గడిచిన తరువాత కేవలం స్నానం చేయడం వల్లనే శుద్ధి కలుగుతుంది. మాతామహుని విషయంలో కూడా సంవత్సరం గడిచితే ఇదే నియమం; ఆచార్యుడు మరణించినప్పుడు కూడా అలాగే.

Verse 15

रात्रिभिर्मासतुल्याभिर्गर्भस्रावे विशोधनं सपिण्दे ब्राह्मणे वर्णाः सर्व एवाविशेषतः

గర్భస్రావం (గర్భపాతం) జరిగినప్పుడు గర్భధారణ జరిగిన నెలలకు సమానమైన రాత్రుల సంఖ్య మేరకు శుద్ధి ఆచరించాలి. సపిండుడు (సన్నిహిత రక్తబంధువు) మరియు బ్రాహ్మణుని విషయంలో అన్ని వర్ణాలకు భేదం లేకుండా అదే నియమం వర్తిస్తుంది.

Verse 16

आचडान्नैशिकी तथेति ट दशरात्रेण शुद्ध्यन्ति द्वादशाहेन भूमिपः वैश्याः पञ्चदशाहेन शूद्रा मासेन भार्गव

‘ఆచాడ’ అన్నం భక్షణం వల్ల, అలాగే రాత్రికాల (సంపర్క/కర్మ) వల్ల కలిగే అశౌచమూ ఇదే విధంగా గ్రహించాలి. (బ్రాహ్మణులు) పది రాత్రుల్లో శుద్ధి పొందుతారు; క్షత్రియులు (రాజులు) పన్నెండు రోజుల్లో; వైశ్యులు పదిహేను రోజుల్లో; శూద్రులు ఒక నెలలో—ఓ భార్గవా.

Verse 17

उच्छिष्टसन्निधावेकं तथा पिण्डं निवेदयेत् कीर्तयेच्च तथा तस्य नमगोत्रे समाहितः

ఉచ్ఛిష్టం (భోజనావశేషం) సమీపంలో ఒక పిండాన్ని కూడా నివేదించాలి. అలాగే మనస్సు సమాహితంగా ఉంచి, ఆ (పితృ) యొక్క నామం మరియు గోత్రాన్ని కూడా ఉచ్చరించాలి.

Verse 18

भुक्तवत्सु द्विजेन्द्रेषु पूजितेषु धनेन च विसृष्टाक्षततोयेषु गोत्रनामानुकीर्तनैः

శ్రేష్ఠ ద్విజులు (బ్రాహ్మణులు) భోజనం ముగించి, ధనాదులతో పూజింపబడి, అక్షతాలు మరియు జలం విధివిధానంగా సమర్పించబడిన తరువాత—గోత్రనామాల అనుకీర్తనతో కూడి—క్రియ నియమానుసారం కొనసాగుతుంది.

Verse 19

चतुरङ्गुलविस्तारं तत्खातन्तावदन्तरं वितस्तिदीर्घं कर्तव्यं विकर्षूणां तथा त्रयं

ఇది నాలుగు అంగుళాల వెడల్పుతో చేయాలి; అంతే పరిమాణంలో మధ్యలో ఖాతం (గోతు/ఖాళీ) ఉండాలి. దీని పొడవు ఒక విస్తి కావాలి; అలాగే వికర్షూలకు కూడా మూడు (ప్రమాణాలు/నిర్దేశాలు) విధించబడ్డాయి.

Verse 20

विकर्षूणां समीपे च ज्वालयेज् ज्वलनत्रयं सोमाय वह्नये राम यमाय च समासतः

వికర్షూణాం (ఆకర్షించిన రేఖలు) సమీపంలో కూడా అగ్ని-త్రయాన్ని ప్రజ్వలింపజేయాలి—సంక్షేపంగా: సోమునికి, వహ్ని (అగ్ని)కి, మరియు యమునికి, ఓ రామా।

Verse 21

जुहुयादाहुतीः सम्यक् सर्वत्रैव चतुस्त्रयः पिण्डनिर्वपणं कुर्यात् प्राग्वदेव पृथक् पृथक्

ఆహుతులను విధివిధానంగా హోమం చేయాలి; ప్రతిచోటా అవి నాలుగు చొప్పున సమూహాలుగా ఉండాలి. పిండ-నిర్వపణను కూడా పూర్వోక్త విధంగా—ప్రతి దానిని వేరువేరుగా—చేయాలి।

Verse 22

अन्नेन दध्ना मधुना तथा मांसेन पूरयेत् मध्ये चेदधिमासः स्यात् कुर्यादभ्यधिकन्तु तत्

అన్నం, పెరుగు, తేనె మరియు మాంసంతో (విధిని) సంపూర్ణం చేయాలి. మధ్యలో అధిమాసం వస్తే, ఆ (ఆచరణను) మరింత అధికంగా చేయాలి।

Verse 23

अथवा द्वादशाहेन सर्वमेतत् समापयेत् संवत्सरस्य मध्ये च यदि स्यादधिमासकः

లేదా పన్నెండు రోజుల్లోనే ఇవన్నీ పూర్తిచేయాలి; సంవత్సర మధ్యలో అధిమాసం వచ్చినా కూడా (ఈ నియమమే వర్తిస్తుంది)।

Verse 24

तदा द्वादशके श्राद्धे कार्यं तदधिकं भवेत् संवत्सरे समाप्ते तु श्राद्धं श्राद्धवदाचरेत्

అప్పుడు ద్వాదశక-శ్రాద్ధంలో కర్మను అదనపు అర్పణలతో చేయాలి. సంవత్సరం పూర్తైన తరువాత శ్రాద్ధాన్ని శాస్త్రోక్త శ్రాద్ధవిధి ప్రకారమే ఆచరించాలి।

Verse 25

प्रेताय तत ऊर्धवं च तस्यैव पुरुषत्रये पिण्डान् विनिर्वपेत्तद्वच्चतुरस्तु समाहितः

ఆపై ప్రేతునకు, తదనంతరం ఊర్ధ్వమైన (ఉన్నత పితృస్థితుల) కోసం, అదే మూడు ‘పురుషులు’ (మూడు పితృదేవతలు)కు విధివిధానంగా పిండాలను సమర్పించాలి. అలాగే సమాహితుడైన కర్త నాలుగు పిండాలను కూడా తగిన విధంగా అర్పించాలి.

Verse 26

सम्पूज्य दत्वा पृथिवी समाना इति चाप्यथ धनेषु चेति क , ख , घ , ङ , छ , ज , ञ च योजयेत् प्रेतपिण्डं तु पिण्डेष्वन्येषु भार्गव

విధిగా పూజించి అర్పణం ఇచ్చి, ‘పృథివీ సమానా’ మరియు ‘ధనేషు’ మంత్రాలను జపిస్తూ, క, ఖ, ఘ, ఙ, ఛ, జ, ఞ అనే అక్షర-సమూహాల సూచన ప్రకారం, ఓ భార్గవా, ప్రేత-పిండాన్ని ఇతర పిండాల మధ్య విన్యసించాలి.

Verse 27

प्रेतपात्रं च पात्रेषु तथैव विनियोजयेत् पृथक् पृथक् प्रकर्तव्यं कर्मैतत् कर्मपात्रके

అలాగే ప్రేత-పాత్రాన్ని కూడా పాత్రాల మధ్య తగినట్లు వినియోగించాలి. ఈ కర్మ-పాత్రకంలో ఈ కర్మను ప్రతి పాత్రకు వేరువేరుగా (పృథక్ పృథక్) నిర్వహించాలి.

Verse 28

मन्त्रवर्जमिदं कर्म शूद्रस्य तु विधीयते सपिण्डीकरणं स्त्रीणां कार्यमेवं तदा भवेत्

ఈ కర్మ శూద్రునకు మంత్రాలు లేకుండా విధించబడింది. అలాగే స్త్రీల సపిండీకరణం కూడా ఇదే విధంగా చేయాలి; అప్పుడు అది సమ్యకంగా సిద్ధమవుతుంది.

Verse 29

श्राद्धं कुर्याच्च प्रत्यब्दं प्रेते कुम्भान्नमब्दकं गङ्गायाः सिकता धारा यथा वर्षति वासवे

ప్రేతునకు ప్రతి సంవత్సరం శ్రాద్ధం చేయాలి; ప్రతి సంవత్సరం కుంభాన్నం (కలశంతో కూడిన అన్నదానం) కూడా సమర్పించాలి. గంగానదిలో ఇసుక ధార ఎలా ప్రవహిస్తుందో, అలాగే వాసవుడు (ఇంద్రుడు) వర్షాన్ని కురిపిస్తాడు.

Verse 30

शक्या गणयितुं लोके नत्वतीताः पितामहाः काले सततगे स्थैर्यं नास्ति तस्मात् क्रियां चरेत्

ఈ లోకంలో గతించిన పితామహులనైనా లెక్కించగలము; కానీ నిరంతరం సాగిపోతున్న కాలంలో స్థిరత్వం లేదు. అందువల్ల విధిపూర్వక ధార్మిక క్రియలను వెంటనే ఆచరించాలి।

Verse 31

देवत्वे यातनास्थाने प्रेतः श्राद्धं कृतं लभेत् नोपकुर्यान्नरः शोचन् प्रेतस्यात्मन एव वा

మృతుడు దేవస్థితిని పొందినా, యాతనాస్థానంలో పడినా, చేసిన శ్రాద్ధం ప్రేతునికి చేరుతుంది. కాబట్టి ప్రేతుని కోసం గానీ తన కోసం గానీ శోకిస్తూ ఉపకారక కర్మను మానకూడదు; శ్రాద్ధం చేయాలి।

Verse 32

भृग्वग्निपाशकाम्भोभिर्मृतानामात्मघातिनां पतितानां च नाशौचं विद्युच्छस्त्रहताश् च ये

ఎత్తు నుంచి పడిపోవడం, అగ్ని, పాశం/ఉరి, నీరు వల్ల మరణించినవారు; ఆత్మహత్య చేసుకున్నవారు; పతితులు (బహిష్కృతులు); అలాగే మెరుపు లేదా ఆయుధాలతో హతమైనవారు—ఇవారికి కుటుంబ మరణాశౌచం ఉండదు।

Verse 33

यतिब्रतिब्रह्मचारिनृपकारुकदीक्षिताः राजाज्ञाकारिणो ये च स्नायाद्वै प्रेतगाम्यपि

యతులు, వ్రతధారులు, బ్రహ్మచారులు, రాజులు, కార్మికులు/శిల్పులు, దీక్షితులు, అలాగే రాజాజ్ఞతో పనిచేసేవారు—ఇవారు స్నానం చేయాలి; ప్రేతకార్యానికి వెళ్లేవాడైనా తప్పక స్నానం చేయాలి।

Verse 34

मैथुने कटधूमे च सद्यः स्नानं विधीयते द्विजं न निर्हरेत् प्रेतं शूद्रेण तु कथञ्चन

మైథునం తరువాత, చితి పొగ తగిలిన తరువాత వెంటనే స్నానం విధించబడింది. శూద్రుడు ఏ విధంగానూ ద్విజుని ప్రేతం (మృతదేహం)ను తీసుకెళ్లడం/నిర్హరించడం చేయకూడదు।

Verse 35

न च शूद्रं द्विजेनापि तयोर्दोषो हि जायते अनाथविप्रप्रेतस्य वहनात् स्वरगलोकभाक्

ద్విజుడైనవాడుకూడా శూద్రుణ్ని దూరం చేయకూడదు; ఇద్దరికీ దోషం కలగదు. అనాథ బ్రాహ్మణుని మృతదేహాన్ని మోసినవాడు స్వర్గలోకభాగి అవుతాడు.

Verse 36

कार्यमेव तथा भवेदिति छ , ङ , ञ च कार्यमेतत्तथा भवेदिति झ राजाज्ञाकारका इति ट न निर्दहेदिति ख तयोर्दोषो ऽभिजायते इति ङ सङ्ग्रामे जयमाप्नोति प्रेते ऽनाथे च काष्ठदः सङ्कल्प्य बान्धवं प्रेतमपसव्येन तां चितिं

“ఈ కార్యం నిజంగా ఇదే విధంగా చేయాలి”—అని చెప్పబడింది; “ఈ కర్మ తప్పక అలాగే జరగాలి”—అని కూడా. రాజాజ్ఞ ప్రకారం కార్యం చేసేవారూ ఇందులో చేరుతారు. అనుచితంగా దహనం చేయకూడదు; లేకపోతే ఇద్దరికీ దోషం కలుగుతుంది. అనాథ మృతునికి చితికట్టెలు ఇచ్చినవాడు యుద్ధంలో జయం పొందుతాడు; మృతుణ్ని మనసులో బంధువుగా సంకల్పించి, యజ్ఞోపవీతాన్ని అపసవ్యంగా ధరించి ఆ చితికి సమీపించాలి.

Verse 37

परिक्रम्य ततः स्नानं कुर्युः सर्वे सवाससः प्रेताय च तथा दद्युस्त्रींस्त्रींश् चैवोदकाञ्जलीन्

పరిభ్రమించి తరువాత అందరూ వస్త్రాలతోనే స్నానం చేయాలి. అలాగే ప్రేతునికి మూడు మూడు అంజలి నీటిని సమర్పించాలి.

Verse 38

द्वार्यश्मनि पदं दत्वा प्रविशेयुस् तथा गृहं अक्षतान्निक्षिपेद्वह्नौ निम्बपत्रं विदश्य च

ద్వారంలోని అంచు రాయిపై పాదం పెట్టి తరువాత ఇంటిలో ప్రవేశించాలి. అగ్నిలో అక్షతలను వేయాలి, అలాగే వేప ఆకును నమలాలి.

Verse 39

पृथक् शयीरन् भूमौ च क्रीतलब्धाशनो भवेत् एकः पिण्दो दशाहे तु श्मश्रुकर्मकरः शुचिः

అతడు వేరుగా నిద్రించి నేలపై శయనించాలి, కొనుగోలు చేసిన ఆహారంతోనే జీవించాలి. పది రోజులపాటు ఒక్క పిండం (నియత ఆహారం) మాత్రమే తీసుకోవాలి; శ్మశ్రుకర్మ (క్షౌరం) చేసిన తరువాత శుచిగా అవుతాడు.

Verse 40

सिद्धार्थकैस्तिलैर् विद्वान् मज्जेद्वासोपरं दधत् अजातदन्ते तनये शिशौ गर्भस्रुते तथा

విద్వాన్ శ్వేతసర్షపము (సిద్ధార్థక) మరియు తిలములతో జలంలో మునిగి స్నానం చేసి, అనంతరం పైవస్త్రము ధరించాలి; దంతములు ఇంకా రాని కుమారుడు, శిశువు, అలాగే గర్భస్రావము (గర్భపాతం/రక్తస్రావం) సందర్భములలో కూడా ఇదే విధి।

Verse 41

कार्यो नैवाग्निसंस्कारो नैव चास्योदकक्रिया चतुर्थे च दिनेकार्यस् तथास्थ्नां चैव सञ्चयः

అతనికి అగ్నిసంస్కారం (దహక్రియ) చేయకూడదు; అలాగే అతనికి ఉదకక్రియ (జలాంజలి/తర్పణ) కూడా చేయకూడదు; నాలుగవ రోజున మాత్రం అస్తిసంచయం చేయాలి।

Verse 42

अस्थिसञ्चयनादूर्ध्वमङ्गस्पर्शो विधीयते

అస్థిసంచయం అనంతరం దేహస్పర్శం (అంగస్పర్శం) చేయుట విధిగా నిర్దేశించబడింది।