Adhyaya 75: Description of Jambūdvīpa: its regions, mountains, measurements, and cosmic structure
Jambūdvīpa-varṣa-parvata-pramāṇa-varṇana
Ancient-Geography (Purāṇic Cosmography)
இந்த அதிகாரத்தில் வராஹ–பிருதிவி உபதேசச் சூழலில் (பெறப்பட்ட பாடத்தில் ருத்ரவாக்காக) ஜம்பூத்வீபத்தின் அமைப்பு, அதைச் சூழ்ந்த சமுத்திரங்கள், மேலும் வெறும் தர்க்கத்தால் அதீந்திரிய உண்மைகளை அறிதல் கடினம் என்பதும் கூறப்படுகிறது. ஜம்பூத்வீபத்தின் ஒன்பது வர்ஷங்கள், ஹிமவத், ஹேமகூட, நிஷத, நீல, ஶ்வேத, ஶ்ருங்கவான் முதலிய வர்ஷ-பர்வதங்களின் யோஜன அளவுகள் பட்டியலிடப்படுகின்றன. பின்னர் மேரு பர்வதத்தின் நான்கு நிறத் தோற்றம், வடிவவியல், உயரம், மற்றும் அதைச் சுற்றிய பத்திராஶ்வ, பாரத, கேதுமால, உத்தரகுரு ஆகிய நிலப்பகுதிகள் விவரிக்கப்படுகின்றன. அவ்யக்தத்திலிருந்து தாமரை வடிவப் பூமி தோன்றுதல், மேரு அதன் கர்ணிகை போல மையமாக இருப்பது, பிரம்மாவின் தோற்றம் மற்றும் தேவசபைகள் குறித்த குறிப்பும் உள்ளது. மலை–நதி–வாசஸ்தலங்களின் ஒழுங்கமைந்த பிரிவுகள் உயிர்களின் வாழ்வுச் சமநிலையை உணர்த்துகின்றன.
Primary Speakers
Key Concepts
Shlokas in Adhyaya 75
Verse 1
रुद्र उवाच । अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि जम्बूद्वीपं यथातथम् । संख्यां चापि समुद्राणां द्वीपानां चैव विस्तरम् ॥ ७५.१ ॥
ருத்ரன் கூறினார்—இதன் பின்பு ஜம்பூத்வீபத்தை யதார்த்தமாக விளக்குவேன்; மேலும் சமுத்திரங்களின் எண்ணிக்கையையும், தீவுகளின் விரிவையும் கூறுவேன்।
Verse 2
यावन्ति चैव वर्षाणि तेषु नद्यश्च याः स्मृताः । महाभूतप्रमाणं च गतिं चन्द्रार्कयोः पृथक् ॥ ७५.२ ॥
அவற்றில் எத்தனை வர்ஷங்கள் (பிரதேசங்கள்) உள்ளனவோ, அவற்றில் நினைவுகூரப்படும் நதிகளும்; மகாபூதங்களின் அளவுகளும், சந்திரன்–சூரியன் ஆகியோரின் தனித்தனி இயக்கங்களும் (விளக்கப்படும்)।
Verse 3
द्वीपभेदसहस्राणि सप्तस्वन्तर्गतानि च । न शक्यन्ते क्रमेणेह वक्तुं यैर् विततं जगत् ॥ ७५.३ ॥
தீவுகளின் ஆயிரக்கணக்கான பிரிவுகளும், ஏழு (முக்கிய) தீவுகளுக்குள் அடங்கியவையும்—அவற்றால் உலகம் விரிந்துள்ளது—இவற்றை இங்கே வரிசையாகச் சொல்ல இயலாது।
Verse 4
सप्तद्वीपान् प्रवक्ष्यामि चन्द्रादित्यग्रहैः सह । येषां मनुष्यास्तर्केण प्रमाणानि प्रचक्षते ॥ ७५.४ ॥
நான் ஏழு தீவுகளையும், சந்திரன்–சூரியன் ஆகிய கிரகங்களுடன் சேர்த்து, விளக்குவேன்; அவற்றின் அளவுக் கோல்களை மனிதர்கள் தர்க்கத்தின் மூலம் எடுத்துரைக்கின்றனர்।
Verse 5
अचिन्त्याः खलु ये भावाः न तांस्तर्केण साधयेत् । प्रकृतिभ्यः परं यच्च तदचिन्त्यं विभाव्यते ॥ ७५.५ ॥
உண்மையில் சிந்திக்க இயலாத தத்துவங்களை வெறும் தர்க்கத்தால் நிறுவக் கூடாது; மேலும் பிரகிருதிகளுக்கு அப்பாற்பட்டது அசிந்த்யமே எனக் கருதப்படுகிறது।
Verse 6
नव वर्षं प्रवक्ष्यामि जम्बूद्वीपं यथातथम् । विस्तारान्मण्डलाच्चैव योजनैस्तन्निबोधत ॥ ७५.६ ॥
இப்போது ஜம்பூத்வீபத்தின் ஒன்பது வர்ஷங்களை யதார்த்தமாக விளக்குகிறேன்—அதன் விரிவு, வட்டவடிவ அமைப்பு, மேலும் யோஜன அளவுகள்; ஆகவே கவனமாக அறிந்துகொள்ளுங்கள்।
Verse 7
शतमेकें सहस्राणां योजनानां समन्ततः । नानाजनपदाकीर्णं योजनेर्विविधैः शुभैः ॥ ७५.७ ॥
இது எல்லாத் திசைகளிலும் ஒரு இலட்சம் யோஜன அளவு விரிந்துள்ளது; பல ஜனபதங்களால் நிரம்பி, பலவகைச் சிறப்பான யோஜன அளவுகளால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது।
Verse 8
सिद्धचारणसंकीर्णं पर्वतैरुपशोभितम् । सर्वधातुविवृद्धैश्च शिलाजालसमुद्भवैः । पर्वतप्रभवाभिश्च नदीभिः सर्वतश्चितम् ॥ ७५.८ ॥
இது சித்தர்களும் சாரணர்களும் நிறைந்தது; மலைகளால் அழகுபெற்றது; எல்லா வகைத் தாதுச் செல்வங்களால் வளமுற்றது, அங்கிருந்து எழும் பாறை வலைப்பின்னல்களால் கூடியது; மேலும் மலைகளில் தோன்றும் நதிகளால் எங்கும் நிரம்பியது।
Verse 9
जम्बूद्वीपः पृथुः श्रीमान् सर्वतः परिमण्डलः । नवभिश्चावृतः श्रीमान् भुवनैर्भूतभावनः ॥ ७५.९ ॥
ஜம்பூத்வீபம் பரந்ததும் செழிப்புமிக்கதும்; எல்லாத் திசைகளிலும் வட்டவடிவமுடையது. அது ஒன்பது புவனங்கள்/பிரிவுகளால் சூழப்பட்டு, ஒளிமிக்கதாக இருந்து, தன் உலகங்களால் உயிர்களைப் பேணுகிறது।
Verse 10
लवणेन समुद्रेण सर्वतः परिवारितः । जम्बूद्वीपस्य विस्तारात् समेन तु समन्ततः ॥ ७५.१० ॥
இது எல்லாத் திசைகளிலும் லவண (உப்பு) சமுத்திரத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது; மேலும் ஜம்பூத்வீபத்தின் விரிவுக்கு ஏற்ப எல்லாப் புறங்களிலும் சமமாகப் பரவியுள்ளது।
Verse 11
तस्य प्रागायताः दीर्घाः षडेते वर्षपर्वताः । उभयत्रावगाढाश्च समुद्रौ पूर्वपश्चिमौ ॥ ७५.११ ॥
அந்தப் பகுதியிற்கு கிழக்குநோக்கி நீளமாகப் பரந்து உள்ள இவை ஆறு வர்ஷ-மலைகள்; இருபுறங்களிலும் கிழக்கும் மேற்கும் கடல்கள் அமைந்துள்ளன.
Verse 12
हिमप्रायश्च हिमवान् हेमकूटश्च हेमवान् । सर्वत्र सुसुखश्चापि निषधः पर्वतो महान् ॥ ७५.१२ ॥
ஹிமப்ராயமும் ஹிமவானும், ஹேமகூடமும் ஹேமவானும்; மேலும் நிஷதம் எனும் மகா மலை—எங்கும் சுகமும் நலமும் அளிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.
Verse 13
चतुर्वर्णः स सुवर्णो मेरुश्चोल्बमयो गिरिः । वृत्ताकृतिप्रमाणश्च चतुरस्त्रः समुच्छितः ॥ ७५.१३ ॥
மேரு மலை நான்கு நிறங்களுடையதாகச் சொல்லப்படுகிறது; அது பொன்னால் ஆன, ஒளிமிக்க தாதுமயமான மலை. அதன் அளவு வட்ட வடிவமுமாகவும், நான்குபக்கமாக உயர்ந்து நிற்பதுமாகவும் உள்ளது.
Verse 14
नानावर्णस्तु पार्श्वेषु प्रजापतिगुणान्वितः । नाभिमण्डलसम्भूतो ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ॥ ७५.१४ ॥
அதன் பக்கங்களில் பல நிறங்கள் தோன்றுகின்றன; அது பிரஜாபதி குணங்களால் யுக்தமானது. பரமேஷ்டி பிரம்மாவின் நாபி மண்டலத்திலிருந்து அது தோன்றியது.
Verse 15
पूर्वतः श्वेतवर्णस्तु ब्राह्मण्यं तेन तस्य तत् । पीतश्च दक्षिणेनासौ तेन वैश्यत्वमिष्यते ॥ ७५.१५ ॥
கிழக்குப் புறத்தில் அது வெண்நிறமாக உள்ளது; ஆகவே அதற்கு பிராமணத்துவம் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. தெற்குப் புறத்தில் அது மஞ்சள் நிறமாக உள்ளது; ஆகவே வைசியத்துவம் கருதப்படுகிறது.
Verse 16
भृङ्गपत्रनिभश्चासौ पश्चिमेन यतोऽथ सः । तेनास्य शूद्रता प्रोक्ता मेरोर् नामार्थकर्मणः ॥ ७५.१६ ॥
அவன் பೃங்கத் தாவரத்தின் இலைபோல் இருப்பவன் எனக் கூறப்படுகிறான்; மேலும் அவன் மேற்குத் திசையில் இருப்பதால், மேருவின் பெயர்–பொருள்–செயல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அவனுக்கு ‘சூத்ர’ நிலை உரைக்கப்படுகிறது.
Verse 17
पार्श्वमुत्तरतस्तस्य रक्तवर्णं विभाव्यते। तेनास्य क्षत्रभावः स्यादिति वर्णाः प्रकीर्तिताः॥ ७५.१७॥
அவனுடைய வடப் பக்கத்தில் செந்நிறம் காணப்படுகிறது; அதனால் அவனுக்கு க்ஷத்திரியப் பண்பு உண்டு என அறியப்படுகிறது—இவ்வாறு வர்ணங்கள் கூறப்படுகின்றன.
Verse 18
वृत्तः स्वभावतः प्रोक्तो वर्णतः परिमाणतः । नीलश्च वैडूर्यमयः श्वेतशुक्लो हिरण्मयः । मयूरबर्हिवर्णस्तु शातकुम्भश्च श्रृङ्गवान् ॥ ७५.१८ ॥
அவன் இயல்பாக வட்டமானவன் எனவும், நிறத்தாலும் அளவாலும் விவரிக்கப்படுகிறான்—நீல நிறம், வைடூர்யக் கல்லினால் ஆனவன்; வெண்மை, மிகத் தூய வெண்மை, பொன்னால் ஆனவன்; மயில் இறகின் நிறம் உடையவன், சாத்தகும்ப (உத்தமப் பொன்) மயமானவன், கொம்புகள் உடையவன்.
Verse 19
एते पर्वतराजानः सिद्धचारणसेविताः । तेषामन्तरविष्कम्भो नवसाहस्र उच्यते ॥ ७५.१९ ॥
இவர்கள் மலைராஜர்கள்; சித்தர்களும் சாரணர்களும் இவர்களைச் சேவிக்கின்றனர். இவர்களின் அந்தர-விஷ்கம்பம் (உள் அகலம்/இடைவெளி) ஒன்பதாயிரம் எனக் கூறப்படுகிறது.
Verse 20
मध्ये त्विलावृतं नाम महामेरोः स सम्भवः । नवैव तु सहस्राणि विस्तीर्णः सर्वतश्च सः ॥ ७५.२० ॥
நடுவில் ‘இலாவ்ருத’ எனப்படும் பகுதி உள்ளது; அது மகாமேருவுடன் தொடர்புடைய மையப் பிரதேசம். அது எல்லாத் திசைகளிலும் ஒன்பதாயிரம் (யோஜனைகள்) பரவியுள்ளது எனக் கூறப்படுகிறது.
Verse 21
मध्यं तस्य महामेरुर्विधूम इव पावकः । वेद्यर्धं दक्षिणं मेरोरुत्तरार्धं तथोत्तरम् ॥ ७५.२१ ॥
அதன் நடுவில் மகாமேரு புகையற்ற தீயைப் போல ஒளிர்ந்து நிற்கிறது. மேருவின் தெற்குப் பாதி ‘வேத்யார்த்தம்’ எனவும், அதுபோல வடக்குப் பாதி ‘உத்தரம்’ (வடப் பிரிவு) எனவும் கூறப்படுகிறது.
Verse 22
वर्षाणि यानि षडत्र तेषां ते वर्षपर्वताः । योजनाग्रं तु वर्षाणां सर्वेषां तद्विधीयते ॥ ७५.२२ ॥
இங்கு கூறப்பட்ட ஆறு வர்ஷங்கள் (பிரதேசங்கள்) ஒவ்வொன்றுக்கும் தத்தம் ‘வர்ஷ-பர்வதங்கள்’ உள்ளன. அந்த எல்லா வர்ஷங்களுக்கும் அகலம் ஒரு யோஜனை என விதிக்கப்படுகிறது.
Verse 23
द्वे द्वे वर्षे सहस्राणां योजनानां समुच्छ्रयः । जम्बूद्वीपस्य विस्तारस्तेषामायाम उच्यते ॥ ७५.२३ ॥
ஒவ்வொரு இரண்டு வர்ஷங்களுக்கும் உயரம் இரண்டாயிரம் யோஜனைகள் எனக் கூறப்படுகிறது. மேலும் ஜம்பூத்வீபத்தின் விரிவு அவற்றின் நீள அளவாக (ஆயாமமாக) விளக்கப்படுகிறது.
Verse 24
योजनानां सहस्राणि शतौ द्वौ चायतौ गिरौ । नीलश्च निषधश्चैव ताभ्यां हीनाश्च ये परे । श्वेतश्च हेमकूटश्च हिमवान् शृङ्गवांश्च यः ॥ ७५.२४ ॥
நீலமும் நிஷதமும் ஆகிய இரண்டு மலைகள் இருநூறு ஆயிரம் யோஜனைகள் வரை நீள்கின்றன. அவற்றிற்கு அப்பால் உள்ள மலைகள் குறைந்த அளவுடையவை—ஷ்வேதம், ஹேமகூடம், மேலும் சிகரங்கள் உடைய ஹிமவான்.
Verse 25
जम्बूद्वीपप्रमाणेन निषधः परिकीर्तितः । तस्माद् द्वादशभागेन हेमकूटः प्रहीयते । हिमवान् विंशभागेन हेमकूटात् प्रहीयते ॥ ७५.२५ ॥
ஜம்பூத்வீபத்தின் அளவின்படி நிஷதத்தின் அளவு கூறப்படுகிறது. அதிலிருந்து ஹேமகூடம் பன்னிரண்டில் ஒரு பங்கு குறைவாகும்; ஹேமகூடத்தை ஒப்பிடில் ஹிமவான் இருபதில் ஒரு பங்கு குறைவாகும்.
Verse 26
अष्टाशीतिसहस्राणि हेमकूटो महागिरिः । अशीतिर्हिमवान्शैल आयतः पूर्वपश्चिमे ॥ ७५.२६ ॥
மகாபர்வதமான ஹேமகூடம் எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் யோஜனை அளவு விரிந்துள்ளது. ஹிமவான் மலைத்தொடர் கிழக்கு–மேற்கு திசையில் எண்பது ஆயிரம் யோஜனை நீளமாகப் பரந்துள்ளது.
Verse 27
द्वीपस्य मण्डलीभावाद् ह्रासवृद्धी प्रकीर्त्यते । वर्षाणां पर्वतानां च यथा चेमे तथोत्तरम् ॥ ७५.२७ ॥
த்வீபம் வட்டவடிவம் கொண்டதனால் அதன் குறைதலும் பெருக்கமும் கூறப்படுகிறது. அதுபோலவே வர்ஷங்களும் மலைகளும்—இங்கே சொல்லப்பட்டபடியே, அடுத்ததாகவும் விளக்கப்படும்.
Verse 28
तेषां मध्ये जनपदास्तानि वर्षाणि चैव तत् । प्रपातविषमैस्तैस्तु पर्वतैरावृतानि तु ॥ ७५.२८ ॥
அவற்றின் நடுவில் குடியிருக்கும் நாடுகள் (ஜனபதங்கள்) மற்றும் அந்த வர்ஷங்களும் உள்ளன. அவை அருவிகளால் கடினமாய், சமமற்ற மலைகளால் நான்கு புறமும் சூழப்பட்டுள்ளன.
Verse 29
संततानि नदीभेदैरगम्यानि परस्परम् । वसन्ति तेषु सत्त्वानि नानाजातीनि सर्वशः ॥ ७५.२९ ॥
நதிகளின் பிரிவுகளால் அந்த நிலப்பகுதிகள் தனித்தனியாகப் பிரிந்து தொடர்ந்து விரிந்துள்ளன. அவை ஒன்றுக்கொன்று அணுக இயலாதவை; அவற்றில் எல்லாத் திசைகளிலும் பலவகை உயிரினங்கள் வாழ்கின்றன.
Verse 30
एतद्धैमवतं वर्षं भारती यत्र सन्ततिः । हेमकूटं परं यत्र नाम्ना किम्पुरुषोत्तमः ॥ ७५.३० ॥
இது ஹைமவத வர்ஷம்; இங்கே பாரதீ சந்ததி, அதாவது பரதனின் சந்ததி, வாழ்கிறது. அங்கேயே உயர்ந்த ஹேமகூடம் ‘கிம்புருஷோத்தம’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றது.
Verse 31
हेमकूटात् तु निषधं हरिवर्षं तदुच्यते । हरिवर्षात् परं चैव मेरुपार्श्व इलावृतम् ॥ ७५.३१ ॥
ஹேமகூடத்திலிருந்து நிஷதம் எனும் பகுதி ஹரிவர்ஷம் என்று கூறப்படுகிறது. ஹரிவர்ஷத்திற்குப் பின், மேரு மலையின் பக்கத்தில் இலாவ்ருதம் அமைந்துள்ளது.
Verse 32
इलावृतात् परं नीलं रम्यकं नाम विश्रुतम् । रम्यकाच्च परं श्वेतं विश्रुतं तद्धिरण्मयम् । हिरण्मयात् परं चैव शृङ्गवन्तं कुरु स्मृतम् ॥ ७५.३२ ॥
இலாவ்ருதத்திற்குப் பின், நீல மலையின் அருகில் ‘ரம்யகம்’ எனப் புகழ்பெற்ற பகுதி உள்ளது. ரம்யகத்திற்குப் பின் புகழ்பெற்ற ‘ச்வேத’ (மலை), அதன் பின் ‘ஹிரண்மயம்’ (பகுதி). ஹிரண்மயத்திற்குப் பின் ‘குரு’ ‘ச்ருங்கவந்த’ என நினைவுகூரப்படுகிறது.
Verse 33
धनुःसंस्थे तु द्वे वर्षे विज्ञेये दक्षिणोत्तरे । द्वीपानि खलु चत्वारि चतुरस्त्रमिलावृतम् ॥ ७५.३३ ॥
வில் வடிவ அமைப்பில் இரண்டு வர்ஷங்கள் அறியப்பட வேண்டும்—தெற்கு மற்றும் வடக்கு. உண்மையில் நான்கு தீவுகள் உள்ளன; இலாவ்ருதம் சதுர வடிவமானது.
Verse 34
अर्वाक् च निषधस्याथ वेद्यर्धं दक्षिणं स्मृतम् । परं शृङ्गवतो यच्च वेद्यर्धं हि तदुत्तरम् ॥ ७५.३४ ॥
நிஷதத்தின் தெற்கில் வேதியின் தெற்குப் பாதி எனக் கருதப்படுகிறது. ச்ருங்கவந்திற்கு அப்பால் இருப்பதே வேதியின் வடக்குப் பாதி ஆகும்.
Verse 35
वेद्यर्धे दक्षिणे त्रीणि वर्षाणि त्रीणि चोत्तरे । तयोर्मध्ये तु विज्ञेयो यत्र मेरुस्त्विलावृतः ॥ ७५.३५ ॥
வேதியின் தெற்குப் பாதியில் மூன்று வர்ஷங்கள்; வடக்குப் பாதியிலும் மூன்று. இவ்விரண்டிற்கும் நடுவில், மேரு அமைந்துள்ள பகுதி—அதுவே இலாவ்ருதம் என அறிய வேண்டும்.
Verse 36
दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण च । उदगायतो महाशैलो माल्यवान्नाम पर्वतः ॥ ७५.३६ ॥
நீல மலைக்குத் தெற்கிலும் நிஷத மலைக்குத் வடக்கிலும், வடதிசை நோக்கி நீள்ந்து விரிந்த ‘மால்யவான்’ என்னும் மகாமலை உள்ளது.
Verse 37
योजनानां सहस्रे द्वे विष्कम्भोच्छ्रय एव च । आयामतश्चतुस्त्रिंशत् सहस्राणि प्रकीर्तितः ॥ ७५.३७ ॥
அதன் விட்டமும் உயரமும் இரண்டும் தலா இரண்டாயிரம் யோஜனைகள் எனக் கூறப்படுகின்றன; அதன் நீளம் முப்பத்திநான்காயிரம் யோஜனைகள் எனப் புகழப்படுகிறது.
Verse 38
तस्य प्रतीच्यां विज्ञेयः पर्वतो गन्धमादनः । आयामोच्छ्रयविस्तारात् तुल्यो माल्यवता तु सः ॥ ७५.३८ ॥
அதன் மேற்கில் ‘கந்தமாதன’ எனப்படும் மலை அறியத்தக்கது; நீளம், உயரம், அகலம் ஆகியவற்றில் அது மால்யவானுக்கு ஒப்பானது.
Verse 39
परिमण्डलस्तयोर्मध्ये मेरुः कनकपर्वतः । चतुर्वर्णः ससौवर्णश्चतुरस्त्रः समुच्छ्रितः ॥ ७५.३९ ॥
அவற்றின் நடுவில் வட்டவடிவான ‘கனகமலை’ மேரு உள்ளது—நான்கு நிறங்களுடன், பொன்னொளியுடன், நான்கு பக்கங்களுடன், மிக உயர்ந்ததாக.
Verse 40
अव्यक्ता धातवः सर्वे समुत्पन्ना जलादयः । अव्यक्तात् पृथिवीपद्मं मेरुस्तस्य च कर्णिका ॥ ७५.४० ॥
அவ்யக்தத்திலிருந்து நீர் முதலிய அனைத்துத் தாது-தத்துவங்களும் தோன்றின. அதே அவ்யக்தத்திலிருந்து பூமி தாமரையாக வெளிப்பட்டது; மேரு அதன் கர்ணிகை (மையப்பகுதி) எனக் கூறப்படுகிறது.
Verse 41
चतुष्पत्रं समुत्पन्नं व्यक्तं पञ्चगुणं महत् । ततः सर्वाः समुद्भूता वितता हि प्रवृत्तयः ॥ ७५.४१ ॥
நான்கு இதழ்களுடைய தத்துவம் வெளிப்பட்டு, மகத்தாகவும் ஐந்து குணங்களால் குறியிடப்பட்டதாகவும் தோன்றியது. அதிலிருந்து எல்லாப் பிரவிருத்திகளும் உண்டாகி விரிவாகப் பரவின.
Verse 42
अनेककल्पजीवद्भिः पुरुषैः पुण्यकारिभिः । कृतात्मभिर्महात्मभिः प्राप्यते पुरुषोत्तमः ॥ ७५.४२ ॥
பல கல்பங்கள் வாழ்ந்து, புண்ணியச் செயல்கள் செய்து, தம்மைத் தாமே கட்டுப்படுத்திய மகாத்மாக்களான மனிதர்களால் புருஷோத்தமன் அடையப்படுகிறான்.
Verse 43
महायोगी महादेवो जगद्ध्येयो जनार्दनः । सर्वलोकगतोऽनन्तो व्यापको मूर्तिरव्ययः ॥ ७५.४३ ॥
அவர் மகாயோகி, மகாதேவன்; உலகம் தியானிக்க வேண்டிய ஜனார்தனன். அவர் அனந்தன், எல்லா லோகங்களிலும் நிறைந்தவன், அனைத்திலும் வியாபித்தவன், உருவமுடையவன், அழியாதவன்.
Verse 44
न तस्य प्राकृताः मूर्तिर्मांसमेदोऽस्थिसंभवा । योगित्वाच्चेश्वरत्वाच्च सत्त्वरूपधरो विभुः ॥ ७५.४४ ॥
அவருடைய உருவம் பிராக்ருதமானதல்ல; மாம்சம், கொழுப்பு, எலும்பு ஆகியவற்றிலிருந்து உண்டானதுமல்ல. யோகித்துவமும் ஈசுவரத்துவமும் காரணமாக அந்த விபு சத்த்வரூபத்தைத் தாங்குகிறார்.
Verse 45
तन्निमित्तं समुत्पन्नं लोके पद्मं सनातनम् । कल्पशेषस्य तस्यादौ कालस्य गतिरीदृशी ॥ ७५.४५ ॥
அந்த காரணத்தினால் உலகில் சனாதனத் தாமரை தோன்றியது. அந்த கல்பத்தின் மீதமுள்ள பகுதியின் தொடக்கத்தில் காலத்தின் நடை இவ்வாறே இருந்தது.
Verse 46
तस्मिन् पद्मे समुत्पन्नो देवदेवश्चतुर्मुखः । प्रजापतिपतिर्देव ईशानो जगतः प्रभुः ॥ ७५.४६ ॥
அந்தத் தாமரையில் தேவர்களின் தேவனான நான்முகப் பிரம்மா தோன்றினார்—அவர் பிரஜாபதிகளின் அதிபதி, தெய்வீக ஈசன், உலகின் ஆளும் ஆண்டவன்.
Verse 47
तस्य बीजनिसर्गं हि पुष्करस्य यथार्थवत् । कृत्स्नं प्रजानिसर्गेण विस्तरेणैव वर्ण्यते ॥ ७५.४७ ॥
அவரின் விதை-உற்பத்தி—அதாவது புஷ்கரத்தின்—உண்மையான பொருளின்படி, பிரஜா-ஸர்கத்தின் (சந்ததியெழுச்சி) வர்ணனையால் முழுமையாகவும் விரிவாகவும் கூறப்படும்.
Verse 48
तदम्बु वैष्णवः कायो यतो रत्नविभूषितः । पद्माकाराऽ समुत्पन्ना पृथिवी सवनद्रुमा ॥ ७५.४८ ॥
அந்த நீர் வைஷ்ணவ உடலாக மாறி, ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; மேலும் பூமி தாமரை வடிவில், காடுகளும் மரங்களும் உடன் தோன்றியது.
Verse 49
तत् तस्य लोकपद्मस्य विस्तारं सिद्धभाषितम् । वर्ण्यमानं विभागेन क्रमशः शृणुत द्विजाः ॥ ७५.४९ ॥
ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே! சித்தர்களின் மொழியில் கூறப்படும் அந்த ‘லோக-பத்மம்’ (உலகத் தாமரை) எனும் விரிவை, பிரிவுகளாகவும் வரிசையாகவும் இப்போது கேளுங்கள்.
Verse 50
महावर्षाणि ख्यातानि चत्वार्यत्र च संस्थिताः । तत्र पर्वतसंस्थानो मेरुर्नाम महाबलः ॥ ७५.५० ॥
இங்கே நான்கு புகழ்பெற்ற மகாவர்ஷங்கள் உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது; அங்கே மலைவடிவ அமைப்பில் ‘மேரு’ எனப்படும் மகாபலமிக்க மலை நிலைத்திருக்கிறது.
Verse 51
नानावर्णः स पार्श्वेषु पूर्वतः श्वेत उच्यते । पीतं च दक्षिणं तस्य भृङ्गवर्णं तु पश्चिमम् ॥ ७५.५१ ॥
அது தன் பக்கங்களில் பல நிறங்களுடன் கூறப்படுகிறது—கிழக்கில் வெண்மை, தெற்கில் மஞ்சள், மேற்கில் வண்டு நிறம் போன்ற கருமை நிறம்।
Verse 52
उत्तरं रक्तवर्णं तु तस्य पार्श्वं महात्मनः । मेरुस्तु शोभते शुक्लो राजवंशे तु धिष्टितः ॥ ७५.५२ ॥
அந்த மகாத்மாவின் வடப் பக்கம் செந்நிறம்; ஆனால் மேரு மலை வெண்மையாக ஒளிர்ந்து, அரச வம்சத்தில் நிலைபெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது।
Verse 53
तरुणादित्यसंकाशो विधूम इव पावकः । योजनानां सहस्राणि चतुराशीतिरुच्छ्रितः ॥ ७५.५३ ॥
அவன் இளஞ் சூரியனைப் போல ஒளிவீசி, புகையற்ற தீயைப் போலத் தோன்றினான்; அவன் உயரம் எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள்.
Verse 54
प्रविष्टः षोडशाधस्ताद्विस्तृतः षोडशैव तु । शरावसंस्थितत्वाच्च द्वात्रिंशन्मूर्ध्नि विस्तृतः ॥ ७५.५४ ॥
இது பதினாறு (அளவு) கீழே சென்று, பதினாறே (அளவு) அகலமாகப் பரவியுள்ளது; மேலும் சராவம் (தட்டுக் கிண்ணம்) போல அமைந்ததால் உச்சியில் முப்பத்திரண்டு (அளவு) வரை விரிந்துள்ளது।
Verse 55
विस्तारस्त्रिगुणश्चास्य परिणाहः समन्ततः । मण्डलेन प्रमाणेन व्यस्यमानं तदिष्यते ॥ ७५.५५ ॥
இதன் அகலம் மும்மடங்கு எனக் கூறப்படுகிறது; சுற்றளவு எல்லாத் திசைகளிலும் உள்ளது; வட்டத்தின் அளவுக் கோலால் இதை அளந்து அமைத்ததே ஏற்ற அளவாகக் கருதப்படுகிறது।
Verse 56
नवतिश्च सहस्राणि योजनानां समन्ततः । ततः षट्काधिकानां च व्यस्यमानं प्रकीर्तितम् । चतुरस्त्रेण मानेन परिणामः समन्ततः ॥ ७५.५६ ॥
அதன் பரப்பு எல்லாத் திசைகளிலும் தொண்ணூறு ஆயிரம் யோஜனைகள். பின்னர் மேலும் ஆறு ஆயிரம் யோஜனைகள் கூடுதலாக அதன் விட்டமாகவும் கூறப்படுகிறது. சதுர அளவுக் கோலின்படி அதன் சுற்றளவு எல்லாப் பக்கங்களிலும் உரைக்கப்படுகிறது.
Verse 57
स पर्वतो महादिव्यो दिव्यौषधिसमन्वितः । सवैनैरावृतः सर्वो जातरूपमयैः शुभैः ॥ ७५.५७ ॥
அந்த மலை மிகுந்த தெய்வீகமும் பேரொளியும் உடையது; தெய்வீக மூலிகைகளால் நிறைந்தது; மேலும் முழுவதும் மங்களகரமான பொன்னாலான அம்சங்களால் மூடப்பட்டுள்ளது.
Verse 58
तत्र देवगणाः सर्वे गन्धर्वोरगराक्षसाः । शैलराजे प्रमोदन्ते तथैवाप्सरसां गणाः ॥ ७५.५८ ॥
அங்கே தேவர்களின் எல்லாக் கூட்டங்களும்—கந்தர்வர், நாகர், ராட்சசர் உடனே—அந்த மலைராஜனில் மகிழ்கின்றனர்; அதுபோல அப்சரஸ்களின் குழுக்களும் மகிழ்கின்றன.
Verse 59
स तु मेरुः परिवृतो भवनैर्भूतभावनैः । चत्वारो यस्य देशास्तु नानापार्श्वेषु धिष्ठिताः ॥ ७५.५९ ॥
அந்த மேருமலை உயிர்களைப் பேணும் வாசஸ்தலங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது; மேலும் அதன் பல பக்கங்களில் நிலைபெற்ற நான்கு பிரதேசங்கள் அதற்கு உள்ளன.
Verse 60
भद्राश्वो भारतश्चैव केतुमालश्च पश्चिमे । उत्तरे कुरवश्चैव कृतपुण्यप्रतिश्रयाः ॥ ७५.६० ॥
பத்ராஷ்வம், பாரதம், மேலும் மேற்கில் கேதுமாலம்; அதுபோல வடக்கில் குருக்கள்—இவை புண்ணியம் ஈட்டியவர்களுக்கு அடைக்கலத் தலங்களாகும்.
Verse 61
कर्णिका तस्य पद्मस्य समन्तात् परिमण्डला । योजनानां सहस्राणि योजनानां प्रमाणतः ॥ ७५.६१ ॥
அந்தத் தாமரையின் கர்ணிகை சுற்றிலும் வட்டமாக உள்ளது; யோஜன அளவுப்பிரமாணத்தின்படி அது ஆயிரக் கணக்கான யோஜனங்கள் பரவியுள்ளது.
Verse 62
तस्य केसरजालानि नवषट् च प्रकीर्तिताः । चतुरशीतिरुत्सेधो विवरान्तरगोचराः ॥ ७५.६२ ॥
அதன் கேசர வலைகள் ஐம்பத்தொன்பது எனப் புகழப்படுகின்றன; அதன் உயரம் எண்பத்துநான்கு, துளைகளுக்கிடையிலான இடைவெளிகளில் விரிகிறது.
Verse 63
त्रिंशच्चापि सहस्राणि योजनानां प्रमाणतः । तस्य केसरजालानि विकीर्णानि समन्ततः ॥ ७५.६३ ॥
யோஜன அளவுப்பிரமாணத்தின்படி அதன் பரப்பு முப்பதாயிரம் வரை; மேலும் அதன் கேசர வலைகள் எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறியுள்ளன.
Verse 64
शतसाहस्रमायाममशीतिḥ पृथुलानि च । चत्वारि तत्र पर्णानि योजनानां चतुर्दश ॥ ७५.६४ ॥
அதன் நீளம் ஒரு இலட்சம் (யோஜனங்கள்), அகலம் எண்பது; அங்கே நான்கு ‘பர்ண’கள் உள்ளன—ஒவ்வொன்றும் பதினான்கு யோஜனங்கள்.
Verse 65
तत्र या सा मया तुभ्यं कर्णिकीत्यभिविश्रुता । तां वर्ण्यमानामेकाग्र्यात् समासेन निबोधत । मणिपर्णशतैश्चित्रां नानावर्णप्रभासिताम् ॥ ७५.६५ ॥
அங்கே ‘கர்ணிகீ’ என்று புகழ்பெற்றதையும் நான் உனக்குச் சொன்னேன்; அதன் சுருக்கமான வருணனையை ஒருமுகமாகக் கேள்: அது நூற்றுக்கணக்கான மணிமய இலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பல நிறங்களின் ஒளியால் பிரகாசிக்கிறது.
Verse 66
अनेकपर्णनिचयं सौवर्णमरुणप्रभम् । कान्तं सहस्रपर्वाणं सहस्रोदरकन्दरम् । सहस्रशतपत्रं च वृत्तमेकं नगोत्कतमम् ॥ ७५.६६ ॥
ஒரு சிறந்த மலை வட்டவடிவமாக வர்ணிக்கப்பட்டது—பல இலைகளின் தொகுதியுடன், பொன்னிறச் செம்மை ஒளியால் பிரகாசித்து அழகுற; ஆயிரம் சிகரங்களுடன், உள்ளே ஆயிரம் குகைகளுடன், ஆயிரம் மற்றும் நூறு இதழ்கள் கொண்ட தாமரைப் போன்ற அமைப்புகளுடன் கூடியது।
Verse 67
मणिरत्नार्पितश्वभ्रैर्मणिभिश्चित्रवेदिकाम् । सुवर्णमणिचित्राङ्गैर्मणिचर्चिततोरणैः ॥ ७५.६७ ॥
மணி-ரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்ட பள்ளங்கள்/குழிவுகளுடன், பலவகை மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வேதிகையுடன்; பொன் மற்றும் மணிகளால் வண்ணமயமாக அமைந்த கட்டமைப்பு உறுப்புகளுடன், மணியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தோரணங்களுடன் சீரழகுற்றது।
Verse 68
तत्र ब्रह्मसभा रम्या ब्रह्मर्षिजनसंकुला । नाम्ना मनोव्रती नाम सर्वलोकेषु विश्रुता ॥ ७५.६८ ॥
அங்கே பிரம்மாவின் இனிய சபை இருந்தது; அது பிரம்மரிஷிகளின் கூட்டத்தால் நிரம்பியது. ‘மனோவ்ரதீ’ என்ற பெயரால் அது எல்லா உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது।
Verse 69
तत्रेशानस्य देवस्य सहस्रादित्यवर्चसः । महाविमानसंस्थस्य महिमा वर्त्तते सदा ॥ ७५.६९ ॥
அங்கே ஆயிரம் சூரியர்களைப் போல ஒளிரும், மகாவிமானத்தில் உறையும் அந்த ஈசான தேவனின் மகிமை எப்போதும் நிலைத்திருக்கிறது।
Verse 70
तत्र सर्वे देवगणाश्चतुर्वक्त्रं स्वयं प्रभुम् । इष्ट्वा पूज्यनमस्कारैरर्चनीयमुपस्थिताः ॥ ७५.७० ॥
அங்கே எல்லா தேவர்களும்—நான்கு முகங்களுடைய சுயஒளி ஆண்டவரை வழிபட்டு—பூஜை, வணக்கம், நமஸ்காரம் ஆகியவற்றால் அர்ச்சிக்கத் தகுதியான அவரின் முன் நின்றனர்।
Verse 71
यैस्तदा दिहसंकल्पैर्ब्रह्मचर्यं महात्मभिः । चीर्णं चारुमनोभिश्च सदाचारपथि स्थितैः ॥ ७५.७१ ॥
அப்போது உறுதியான சங்கல்பம் கொண்ட, தூய மனப்பான்மை உடைய, சதாசாரப் பாதையில் நிலைத்த மகாத்மாக்கள் பிரம்மச்சரிய விரதத்தை முறையாகக் கடைப்பிடித்தனர்।
Verse 72
सम्यगिष्ट्वा च भुक्त्वा च पितृदेवार्चने रताः । गृहाश्रमपरास्तत्र विनीताः अतिथिप्रियाः ॥ ७५.७२ ॥
யாகக் கடமைகளை முறையாகச் செய்து, உணவு உண்டு, அவர்கள் பித்ரு-தேவ வழிபாட்டில் ஈடுபட்டிருந்தனர்; அங்கே அவர்கள் கிருஹஸ்தாஸ்ரமத்தில் அர்ப்பணித்து, பணிவுடன், விருந்தோம்பலை விரும்பினர்।
Verse 73
गृहिणः शुक्लकर्मस्थाः विरक्ताः कारणात्मकाः । यमैर्नियमदानैश्च दृढनिर्दग्धकिल्बिषाः ॥ ७५.७३ ॥
கிருஹஸ்தர்கள் தூய செயல்களில் நிலைத்து, பற்றின்மை உடையவர்களாகவும் காரணத் தத்துவத்தை உணரும் விவேகமுடையவர்களாகவும் இருக்கின்றனர்; யமம், நியமம், தானம் ஆகியவற்றால் அவர்களின் பாவங்கள் உறுதியாகச் சுட்டெரிக்கப்படுகின்றன।
Verse 74
तेषां निवसनं शुक्लब्रह्मलोकमनिन्दितम् । उपर्युपरि सर्वासां गतिनां परमा गतिः । चतुर्दशसहस्राणि योजनानां तु कीर्तितम् ॥ ७५.७४ ॥
அவர்களின் வாசஸ்தலம் குற்றமற்ற சுக்ல-பிரம்மலோகம் எனக் கூறப்படுகிறது; அது எல்லா கதிகளுக்கும் மேலாக மேலாக உள்ள, அனைத்துப் பாதைகளிலும் பரமகதி. அதன் பரப்பு பதினான்கு ஆயிரம் யோஜனைகள் எனப் புகழப்படுகிறது।
Verse 75
ततोऽर्द्धरुचिरे कृष्णे तरुणादित्यवर्चसि । महागिरौ ततो रम्ये रत्नधातुविचित्रिते ॥ ७५.७५ ॥
பின்னர் அரை ஒளியுடன் கருமை நிறம் கொண்டதும், இளஞ் சூரியனின் பிரகாசம் உடையதும் ஆன அந்த மகா மலை மீது; அதன் பின் ரத்தினத் தாதுக்களால் வண்ணமயமான இனிய பிரதேசத்தை அவர்கள் அடைந்தனர்।
Verse 76
नैकरत्नसमावासे मणितोरणमन्दिरे । मेरोः सर्वेषु पार्श्वेषु समन्तात् परिमण्डले ॥ ७५.७६ ॥
பலவகை ரத்தினங்கள் நிறைந்த வாசஸ்தலத்தில், மணித்தோரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மாளிகைக்குள், மேரு மலையின் எல்லாப் பக்கங்களிலும் சுற்றிலும் வட்டமான பரிமண்டலப் பரப்பில்।
Verse 77
त्रिंशद्योजनसाहस्रं चक्रपाटो नगोत्तमः । जारुधिश्चैव शैलेन्द्र इत्येते उत्तराः स्मृताः ॥ ७५.७७ ॥
முப்பதாயிரம் யோஜனங்கள் பரப்பளவு கொண்ட சக்கிரபாடம் எனும் சிறந்த மலை; மேலும் ஜாருதி எனும் மலைநாதனும்—இவை வடபுறத்தவை என நினைவுகூரப்படுகின்றன।
Verse 78
एतेषां शैलमुख्यानामुत्तरेषु यथाक्रमः । स्थलीरन्तरद्रोण्यश्च सरांसि च निबोधत ॥ ७५.७८ ॥
இந்த முதன்மை மலைகளின் வடபுறத்தில் வரிசையாக உள்ள சமவெளிகள், இடைப்பட்ட பள்ளத்தாக்குகள் (த்ரோணி), மற்றும் ஏரிகளை அறிந்துகொள்வீராக।
Verse 79
दशयोजनविस्तीर्णा चक्रपाटोपनिर्गता । सा तूर्द्ध्ववाहिनी चापि नदी भूमौ प्रतिष्ठिता ॥ ७५.७९ ॥
பத்து யோஜனங்கள் அகலமுடைய அந்த நதி சக்கிரபாடத்தின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்டது; மேலும் அது மேல்நோக்கிப் பாய்வதாயினும் பூமியில் நிலைபெற்றது।
Verse 80
सा पुर्याममरावत्यां क्रममाणेन्दुरा प्रभौ । तया तिरस्कृता वा अपि सूर्येन्दुज्योतिषां गणाः ॥ ७५.८० ॥
அமராவதி நகரில் அந்த ஒளிமிகு ஒன்று அளவான நடை கொண்டு, சந்திரனைப் போலப் பிரகாசித்தது; அவளால் சூரியன், சந்திரன் முதலிய ஒளிக்கூட்டங்கள் கூட மங்கியதுபோல் ஆனது।
Verse 81
उदयास्तमिते सन्ध्ये ये सेवन्ते द्विजोत्तमाः । तान् तुष्यन्ते द्विजाः सर्वानष्टावप्यचलोत्तमान् ॥ ७५.८१ ॥
உதயம் மற்றும் அஸ்தமனம் ஆகிய சந்திக் காலங்களில் விதிப்படி சந்த்யோபாசனை செய்கிற சிறந்த த்விஜர்களால் எல்லா த்விஜர்களும் திருப்தியடைகின்றனர்; எட்டு சிறந்த மலைகளும் கூட மகிழ்கின்றன।
Verse 82
परिभ्रमज्ज्योतिषां या सा रुद्रेन्द्रमता शुभा ॥ ७५.८२ ॥
சுழன்று இயங்கும் ஒளிகளின் தொகுப்பாக உள்ள அந்த மங்கள வடிவம், ருத்ர–இந்திர சம்பந்தமான மரபுக் கோட்பாடுகளில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது।
Frequently Asked Questions
The text foregrounds an epistemic caution: certain cosmological realities are described as acintya (beyond ordinary conceptualization) and should not be reduced to tarka (discursive reasoning). Pedagogically, it frames cosmography as a disciplined account of terrestrial order—regions, mountains, and habitats—suggesting that stability in the world depends on recognizing structured boundaries and proportional measures.
No explicit tithi, māsa, or seasonal calendar prescriptions are provided in the supplied passage. The closest temporal markers are cosmological/astronomical references to the motions or brilliance of the sun and moon (candrārka-gati) and twilight (sandhyā) as a devotional moment mentioned near the end, without a detailed ritual calendar.
Environmental balance is expressed through cosmographic ordering: oceans encircle landmasses, mountain ranges partition varṣas, and river systems (though not fully listed here) render regions both connected and naturally bounded. The narrative presents mountains as stabilizing frameworks that shape habitation patterns for diverse beings (nānājātīni sattvāni), implying that ecological integrity depends on maintaining the world’s layered, proportional structure.
The passage references major cosmological figures rather than dynastic lineages: Rudra (as narrator-voice in this excerpt), Janārdana/Viṣṇu as the transcendent pervasive principle, and Brahmā (Caturmukha) arising within the lotus-cosmology. It also mentions siddhas, cāraṇas, gandharvas, nāgas, rākṣasas, and apsarases as resident classes around Meru, but no specific royal genealogies are named in the provided text.