Adhyaya 68: Dharma Across the Four Yugas, the Disruption of Social Conduct, and Ritual Purification from Varṇa-Mixing Transgressions

Verse 1

भद्राश्व उवाच । योऽसौ परापरो देवो विष्णुः सर्वगतो मुने । चतुर्युगे त्वसौ कीदृग् विज्ञेयः परमेश्वरः ॥ ६८.१ ॥

பத்ராஷ்வன் கூறினான்—ஓ முனிவரே, பரமமும் அண்மையும் ஆகிய, அனைத்திலும் நிறைந்துள்ள விஷ்ணு எனும் தேவன், நான்கு யுகங்களிலும் பரமேஸ்வரனாக எவ்வாறு அறியப்பட வேண்டும்?

Verse 2

युगे युगे क आचारो वर्णानां भविता मुने । कथं च शुद्धिर्विप्राणामन्यस्त्रीसङ्करैर्मुने ॥ ६८.२ ॥

ஓ முனிவரே, ஒவ்வொரு யுகத்திலும் வர்ணங்களின் உரிய ஆச்சாரம் என்ன? மேலும், பிற பெண்களால் உண்டாகும் சங்கர (கலப்பு வம்ச) தொடர்பில் பிராமணர்களின் சுத்தி எவ்வாறு அறியப்பட வேண்டும்?

Verse 3

अगस्त्य उवाच । कृते युगे मही देवैर्भुज्यते वेदकर्मणा । यजद्भिरसुरैस्त्रेतां तद्वद् देवैश्च सत्तम ॥ ६८.३ ॥

அகஸ்தியர் கூறினார்—கிருதயுகத்தில் தேவர்கள் வேதக் கர்மங்களால் பூமியைப் போஷித்து வளப்படுத்துகின்றனர். திரேதாயுகத்தில் யாகம் செய்கின்ற அசுரர்களால்—அதேபோல் தேவர்களாலும்—ஓ சத்தமனே.

Verse 4

द्वापरे सत्त्वराजसी बहुले नृपसत्तम । यावद् धर्मसुतो राजा भविष्यति महामते ॥ ६८.४ ॥

துவாபர யுகத்தில், ஓ அரசர்களில் சிறந்தவரே, சத்துவமும் ரஜஸும் மிகுதியாகும்; தர்மபுத்திரனான அரசன் தோன்றும் வரை, ஓ மஹாமதியே.

Verse 5

ततस्तमः प्रभविता कलिरूपो नरेश्वर । तस्मिन्कलौ वर्तमानॆ स्वमार्गाच्छ्यवते द्विजः ॥ ६८.५ ॥

அதன்பின், ஓ மனிதர்களின் தலைவனே, கலி வடிவமான தமஸ் (இருள்) மேலோங்கும்; அந்தக் கலியுகம் நிலவும் போது த்விஜன் தன் சொந்த மார்க்கம் (தர்ம ஒழுக்கம்) விட்டு வழுவுவான்.

Verse 6

rAjAno vaishyashUdrAshcha prAyasho hInajAtayaH | bhaviShyanti nRRipashreShTha satyashauchavivarjitAH || 68.6 ||

அரசரே! அரசரும் வைசியரும் சூத்ரரும் பெரும்பாலும் தாழ்ந்த பிறப்பினராகி, சத்தியமும் சௌசமும் இன்றியவர்களாவர்.

Verse 7

अगम्यागमनं तत्र करिष्यन्ति द्विजातयः । अनृतं च वदिष्यन्ति वेदमर्गबहिष्कृताः । विवाहांश्च करिष्यन्ति सगोत्रानसमांस्तथा ॥ ६८.७ ॥

அங்கே இருமுறை பிறந்தோர் தடைசெய்யப்பட்ட உறவுகளில் ஈடுபடுவர்; வேதமார்க்கத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டு பொய் பேசுவர். சகோத்ரருடனும் அசமமானவருடனும் திருமணம் செய்வர்.

Verse 8

राजानो ब्राह्मणान् हिंस्युर्वित्तलोभान्विताः शठाः । अन्त्यजा अपि वैश्यत्वं करिष्यन्ति पणॆ रताः । अभिमानिनो भविष्यन्ति शूद्रजातिषु गर्विताः ॥ ६८.८ ॥

செல்வ ஆசையால் நிறைந்த வஞ்சக அரசர்கள் பிராமணர்களுக்கு வன்முறை செய்வர். அந்த்யஜரும் வாணிபத்தில் ஈடுபட்டு வைசியப் பணியை மேற்கொள்வர். சூத்ரக் குலங்களில் அகந்தையும் பெருமிதமும் வளரும்.

Verse 9

सर्वाशिनो भविष्यन्ति ब्राह्मणाः शौचवर्जिताः । सुरा पेयमिति प्राहुः सत्यशौचविवर्जिताः ॥ ६८.९ ॥

பிராமணர்கள் எல்லாவற்றையும் உண்ணுபவர்களாகி சௌசமின்றி இருப்பர். சத்தியமும் சௌசமும் இழந்து ‘சுராவும் பானமே’ என்று கூறுவர்.

Verse 10

ततो विनश्यते लोको वर्णधर्मश्च नश्यते ॥ ६८.१० ॥

அதன்பின் உலகம் அழிவுறும்; வர்ணதர்மமும் அழிந்துபோகும்.

Verse 11

भद्राश्व उवाच । अगम्यागमनं कृत्वा ब्राह्मणः क्षत्रियोऽपि वा । शूद्रोऽपि शुद्ध्यते केन किं वा अगम्यं तु शंस मे ॥ ६८.११ ॥

பத்ராஷ்வன் கூறினான்—தடைசெய்யப்பட்ட உறவு (அகம்யாகமனம்) நிகழ்ந்தால், பிராமணன் அல்லது க்ஷத்திரியன் அல்லது சூத்ரன் எவ்வாறு சுத்தி பெறுவான்? மேலும் ‘அகம்யம்’ என்பது என்ன—எனக்கு விளக்குங்கள்।

Verse 12

अगस्त्य उवाच । चातुर्गामी भवेद्विप्रस् त्रिगामी क्षत्रियो भवेत् । द्विगामी तु भवेद्वैश्यः शूद्र एकगमः स्मृतः ॥ ६८.१२ ॥

அகஸ்தியர் கூறினார்—பிராமணன் ‘நான்கு-காமி’, க்ஷத்திரியன் ‘மூன்று-காமி’; வைசியன் ‘இரண்டு-காமி’, சூத்ரன் ஸ்மிருதியில் ‘ஒரு-காமி’ என நினைவுகூரப்படுகிறான்।

Verse 13

अगम्यां ब्राह्मणीं प्राहुः क्षत्रियस्य नरेश्वर । क्षत्राणीं चैव वैश्यस्य वैश्यां शूद्रस्य पार्थिव । अधमस्योत्तमा नारी अगम्या मनुरब्रवीत् ॥ ६८.१३ ॥

மனிதரின் அரசே, க்ஷத்திரியனுக்கு பிராமணிப் பெண் ‘அகம்யா’ என்று கூறுவர்; அதுபோல வைசியனுக்கு க்ஷத்திரியப் பெண், சூத்ரனுக்கு வைசியப் பெண், அரசே. மனு கூறினார்—தாழ்ந்தவர்க்கு உயர்ந்த நிலை பெண் அணுகத் தகாதவள்.

Verse 14

माता मातृर्‌ऋष्वसा श्वश्रूर्भातृपत्नी च पार्थिव । स्नुषा च दुहिता चैव मित्रपत्नी स्वगोत्रजा ॥ ६८.१४ ॥

அரசே, (தன்) தாய், தாய்வழி அத்தை (மாமி), மாமியார், சகோதரன் மனைவி; மேலும் மருமகள், மகள், நண்பனின் மனைவி, மற்றும் தன் கோத்திரப் பெண்।

Verse 15

राजजाया आत्मजा चैव अगम्या मुख्यतः स्त्रियः । रजकादिषु चान्याश्च स्त्रियोऽगम्याः प्रकीर्तिताः । अगम्यागमनं चैतत् कृतं पापाय जायते ॥ ६८.१५ ॥

முக்கியமாக அரசனின் மனைவியும் தன் மகளும் ‘அகம்ய’ பெண்களாக அறிவிக்கப்படுகின்றனர். துவைப்பவர் (ரஜக) முதலியோருடன் தொடர்புடைய பிற பெண்களும் அகம்யர் என கூறப்படுகின்றனர். அகம்யருடன் உறவு கொள்வது பாபத்தை உண்டாக்கும்.

Verse 16

वियोनिगमनायाशु ब्राह्मणाय भवत्यलम् । शेषस्य शुद्धिरेषैव प्राणायामशतं भवेत् ॥ ६८.१६ ॥

பிராமணனுக்கு விந்து-வெளிப்பாட்டால் உண்டாகும் குறையை விரைவில் நீக்க இதுவே போதுமானது; மற்றவர்களுக்கும் இதுவே சுத்தி—பிராணாயாமம் நூறு முறை.

Verse 17

बहुनाऽपि हि कालेन यत् पापं समुपार्जितम् । वर्णसङ्करसङ्गत्या ब्राह्मणेन नरर्षभ ॥ ६८.१७ ॥

மனிதர்களில் சிறந்தவனே! பிராமணன் வர்ண-சங்கரத்துடன் தொடர்புடைய சங்கத்தினால் நீண்ட காலத்தில் சேர்த்த எந்தப் பாவமாயினும்.

Verse 18

दशप्रणवगायत्रीं प्राणायामशतैस्त्रिभिः । मुच्यते ब्रह्महत्यायाः किं पुनः शेषपातकैः ॥ ६८.१८ ॥

பத்து-அட்சரப் பிரணவத்தால் முன்னிடப்பட்ட காயத்ரியை ஜபித்தபடி மூன்று நூறு பிராணாயாமம் செய்தால் பிரம்மஹத்த்யா பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவர்; அப்படியிருக்க மற்ற சிறு பாபங்கள் பற்றி என்ன சொல்ல.

Verse 19

अथवा पररूपं यो वेद ब्राह्मणपुङ्गवः । वेदाध्यायी पापशतैः कृतैरपि न लिप्यते ॥ ६८.१९ ॥

அல்லது பரரூபத்தை அறிந்து வேதஅத்தியயனத்தில் ஈடுபட்ட பிராமணச் சிறந்தவன், செய்திருந்தாலும் நூற்றுக்கணக்கான பாவங்களால் கூட மாசுபடான்.

Verse 20

स्मरन् विष्णुं पठन् वेदं ददद् दानं यजन् हरिम् । ब्राह्मणः शुद्ध एवास्ते विरुद्धमपि तारयेत् ॥ ६८.२० ॥

விஷ்ணுவை நினைந்து, வேதம் பாராயணம் செய்து, தானம் அளித்து, ஹரியை வழிபடுகின்ற பிராமணன் தூயவனாகவே நிலைப்பான்; முரணான (அதர்மமான) செயலைக் கூட மீட்க வல்லான்.

Verse 21

एतत् ते सर्वमाख्यातं यत् पृष्टोऽहं त्वया नृप । मन्वादिर्भिर्विस्तरशः कथ्यते येन पार्थिव । समासस्तेन मया कथितं ते नृपोत्तम ॥ ६८.२१ ॥

ஓ அரசே! நீ என்னிடம் கேட்ட அனைத்தையும் நான் உனக்குத் தெளிவாக எடுத்துரைத்தேன். ஓ பூமிபாலகனே! மனுக்கள் முதலியோர் விரிவாக உரைப்பதன் சாரத்தை நான் உனக்குச் சுருக்கமாகக் கூறினேன், ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே।