Adhyaya 61: The Observance for the Fulfilment of Desires: Worship of Keśava in the Form of Guha (Kumāra)

Verse 1

अगस्त्य उवाच । कामव्रतं महाराज शृणु मे गदतोऽधुना । येन कामाः समृद्ध्यन्ते मनसा चिन्तिता अपि ॥ ६१.१ ॥

அகஸ்தியர் கூறினார்—மகாராஜா! இப்போது நான் சொல்லும் காம-விரதத்தை கேள்; அதனால் மனத்தில் நினைத்த ஆசைகளும் முழுமையாக நிறைவேறும்.

Verse 2

षष्ठ्यां फलाशनो यस्तु वर्षमेकं व्रतं चरेत् । पौषमाससिते पक्षे चतुर्थ्यां कृतभोजनः ॥ ६१.२ ॥

ஷஷ்டி நாளில் பழங்களையே உண்டு ஒரு ஆண்டு இந்த விரதத்தை அனுசரித்து, பௌஷ மாதத்தின் சுக்ல பக்ஷத்தில் சதுர்த்தி நாளில் உணவு கொள்ள வேண்டும்—இதுவே விதி.

Verse 3

षष्ठ्यां तु पारयेद् धीमान् प्रथमं तु फलं नृप । ततो भुञ्जीत यत्नेन वाग्यतः शुद्धमोदनम् ॥ ६१.३ ॥

அரசே! ஷஷ்டி நாளில் அறிவுடையவன் விரதத்தை நிறைவு செய்ய வேண்டும்—முதலில் பழம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; பின்னர் முயற்சியுடன், பேச்சில் கட்டுப்பாடு கொண்டு, தூய ஓதனம் (வேகவைத்த சாதம்) உண்ண வேண்டும்.

Verse 4

ब्राह्मणैः सह राजेन्द्र अथवा केवलैः फलैः । तमेेकं दिवसं स्थित्वा सप्तम्यां पारयेन्नृप ॥ ६१.४ ॥

ஓ ராஜேந்திரா! பிராமணர்களுடன் அல்லது பழங்களையே உணவாகக் கொண்டு ஒரு நாள் விரதம் இருந்து, ஓ அரசே, சப்தமி திதியில் அதனைப் பாரணம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

अग्निकार्यं तु कुर्वीत गुहारूपेण केशवम् । पूजयित्वाभिधानॆन वर्षमेकं व्रतं चरेत् ॥ ६१.५ ॥

அக்னிகாரியத்தைச் செய்ய வேண்டும்; ‘குஹாரூப’ என்ற நாமத்தால் கேசவனைப் பூஜித்து, ஒரு ஆண்டு இந்த விரதத்தை அனுஷ்டிக்க வேண்டும்।

Verse 6

षड्वक्त्र कार्त्तिक गुह सेनानी कृत्तिकासुत । कुमार स्कन्द इत्येवं पूज्यो विष्णुः स्वनामभिः ॥ ६१.६ ॥

‘ஷட்வக்த்ர, கார்த்திக, குஹ, சேனானி, கிருத்திகாசுத, குமார, ஸ்கந்த’—இவ்வாறு தம் நாமங்களால் விஷ்ணுவை வணங்க வேண்டும்।

Verse 7

समाप्तौ तु व्रतस्यास्य कुर्याद् ब्राह्मणभोजनम् । षण्मुखं सर्वसौवर्णं ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥ ६१.७ ॥

இந்த விரதத்தின் நிறைவில் பிராமணருக்கு உணவு அளிக்க வேண்டும்; மேலும் முழுவதும் பொன்னால் ஆன ஷண்முக உருவத்தைப் பிராமணருக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 8

सर्वे कामाः समृद्ध्यन्तां मम देव कुमारक । त्वत्प्रसादादिमं भक्त्या गृह्यतां विप्र माचिरम् ॥ ६१.८ ॥

ஓ தேவகுமாரா! என் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறட்டும். ஓ விப்ரரே, உங்கள் அருளால் இதனை பக்தியுடன் தாமதமின்றி ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்।

Verse 9

अनेन दत्त्वा मन्त्रेण ब्राह्मणाय सयुग्मकम् । ततः कामाः समृद्ध्यन्ते सर्वे वै इह जन्मनि ॥ ६१.९ ॥

இந்த மந்திரத்தால் ஜோடியுடன் கூடிய தானத்தை ஒரு பிராமணருக்கு அளித்தால், இவ்வாழ்விலேயே எல்லா விருப்பங்களும் செழிக்கும்.

Verse 10

अपुत्रो लभते पुत्रमधनो लभते धनम् । भ्रष्टराज्यो लभेद्राज्यं नात्र कार्या विचारणा ॥ ६१.१० ॥

மகன் இல்லாதவன் மகனைப் பெறுவான்; ஏழை செல்வம் பெறுவான்; அரசை இழந்தவன் மீண்டும் அரசாட்சியைப் பெறுவான்—இதில் ஐயம் வேண்டாம்.

Verse 11

एतद् व्रतं पुरा चीर्णं नलेन नृपसत्तम । ऋतुपर्णस्य विषये वसता व्रतचर्यया ॥ ६१.११ ॥

அரசர்களில் சிறந்தவனே! இந்த விரதத்தை முன்பு நளன், ருதுபர்ணனின் நாட்டில் தங்கி, விரத ஒழுக்கத்துடன் அனுஷ்டித்தான்.

Verse 12

तथा राज्यच्युतैरन्यैर्बहुभिर्नृपसत्तमैः । पौराणिकं व्रतं चैव सिद्ध्यर्थं नृपसत्तम ॥ ६१.१२ ॥

அரசர்களில் சிறந்தவனே! அதுபோல அரசை இழந்த பல சிறந்த அரசர்களும் வெற்றிச் சித்திக்காக இந்தப் புராணிக விரதத்தையும் அனுஷ்டித்தனர்.