Adhyaya 56: Ritual Procedure for the Dhanyavrata (Prosperity Vow)

Verse 1

अगस्त्य उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि धन्यव्रतम् अनुत्तमम् । येन सद्यो भवेद् धन्य अधन्योऽपि हि यो भवेत् ॥ ५६.१ ॥

அகஸ்தியர் கூறினார்—இனி நான் ‘தன்யவிரதம்’ எனப்படும் ஒப்பற்ற விரதத்தை விளக்குகிறேன்; அதனால் ஒருவர் உடனே பாக்கியவான் ஆவார்; அதிர்ஷ்டமற்றவரும் கூட பாக்கியவான் ஆகலாம்।

Verse 2

मार्गशीर्षे सिते पक्षे प्रतिपद्यां तिथिर्भवेत् । तस्यां नक्तं प्रकुर्वीत विष्णुमग्निं प्रपूजयेत् ॥ ५६.२ ॥

மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ பிரதிபதா திதியில், அந்த நாளில் நக்தவிரதம் (பகலில் உபவாசம், இரவில் உணவு) மேற்கொண்டு, விஷ்ணுவையும் அக்னியையும் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 3

वैश्वानराय पादौ तु अग्नयेत्युदरं तथा । हविर्भुञ्जाय च उरो द्रविणोदेति वै भुजौ ॥ ५६.३ ॥

பாதங்கள் ‘வைஶ்வானர’ எனவும், வயிறு ‘அக்னி’ எனவும் கூறப்படுகிறது. மார்பு ‘ஹவிர்புஞ்ஜ’ என்றும், கரங்கள் ‘த்ரவிணோதெதி’ என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன।

Verse 4

संवर्त्तायेति च शिरो ज्वलनायेति सर्वतः । अभ्यर्च्यैवं विधानॆन देवदेवं जनार्दनम् ॥ ५६.४ ॥

‘ஸம்வர்த்தாய’ மற்றும் ‘ஜ்வலனாய’ எனும் நாமங்களை உச்சரித்து, விதிப்படி அனைத்துவிதமாகத் தலைப்பகுதியை அர்ச்சித்து, தேவர்களின் தேவனான ஜனார்தனனை வணங்க வேண்டும்।

Verse 5

तस्यैव पुरतः कुण्डं कारयित्वा विघानतः । होमं तत्र प्रकुर्वीत एभिर्मन्त्रैर्विचक्षणः ॥ ५६.५ ॥

அதன் முன்னிலையில் இடையூறு இன்றிக் குண்டம் அமைத்துவைத்து, அறிவுடைய சாதகர் இம்மந்திரங்களால் அங்கே ஹோமம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 6

ततः संयावकं छन्नं भुञ्जीयाद् घृतसंयुतम् । कृष्णपक्षेऽप्येवमेव चातुर्मास्यं तु यावतः ॥ ५६.६ ॥

பின்னர் நெய் சேர்த்துக் மூடியுள்ள ஸம்யாவகத்தை உண்ண வேண்டும்; கிருஷ்ணபக்ஷத்திலும் இதே முறையில் சாத்துர்மாஸ்யம் முடியும் வரை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்।

Verse 7

चैत्रादिषु च भुञ्जीत पायसं सघृतं बुधः । श्रावणादिषु सक्तूंश्च ततश्चैतत् समाप्यते ॥ ५६.७ ॥

சைத்ரம் முதலான மாதங்களில் அறிவாளர் நெய் கலந்த பாயசத்தை உண்ண வேண்டும்; ஸ்ராவணம் முதலான மாதங்களில் சக்துவை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; பின்னர் இவ்விரதம் நிறைவு பெறும்।

Verse 8

समाप्ते तु व्रते वह्निं काञ्चनं कारयेद् बुधः । रक्तवस्त्रयुगच्छन्नं रक्तपुष्पानुलेपनम् ॥ ५६.८ ॥

விரதம் நிறைவுற்றபின் அறிவாளர் பொன்னால் அக்னியின் உருவத்தைச் செய்யவைத்து, இரு சிவப்பு ஆடைகளால் மூடி, சிவப்பு மலர்களால் பூசி அலங்கரிக்க வேண்டும்।

Verse 9

कुङ्कुमेन तथा लिप्य ब्राह्मणं देवदेव च । सर्वावयवसम्पूर्णं ब्राह्मणं प्रियदर्शनम् ॥ ५६.९ ॥

அதேபோல் குங்குமத்தால் பூசி, பிராமணரையும் தேவர்களின் தேவனையும் வணங்க வேண்டும்; இருவரும் எல்லா அங்கங்களும் நிறைந்தவர்களாக, பிராமணர் பார்ப்பதற்கு இனியவராக இருக்க வேண்டும்।

Verse 10

पूजयित्वा विधानॆन रक्तवस्त्रयुगेन च । पश्चात् तं दापयेत् तस्य मन्त्रेणानेन बुद्धिमान् ॥ ५६.१० ॥

விதிப்படி வழிபாடு செய்து, சிவப்பு ஆடைகளின் ஜோடியையும் அர்ப்பணித்த பின், ஞானி இந்த மந்திரத்தால் அவனுக்கு அந்த தானத்தை வழங்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 11

धन्योऽस्मि धन्यकर्मास्मि धन्यचेष्टोऽस्मि धन्यवान् । धन्येनानेन चीर्णेन व्रतेन स्यां सदा सुखी ॥ ५६.११ ॥

நான் பாக்கியவான்; என் செயல்கள் பாக்கியமானவை; என் முயற்சிகள் பாக்கியமானவை; நான் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன். இவ்விதமாகச் செய்த இந்த நல்விரதத்தால் நான் எப்போதும் இன்பமுடன் இருப்பேனாக.

Verse 12

एवमुच्चार्य तं विप्रे न्यस्य कोशं महात्मनः । सद्यो धन्यत्वमाप्नोति योऽपि स्याद् भाग्यवर्जितः ॥ ५६.१२ ॥

ஓ விப்ரரே! இவ்வாறு உரைத்து, மகாத்மாவிற்காகக் கோசத்தை (நிதியை) வைப்பு செய்தால், பாக்கியமற்றவரும் உடனே பாக்கியநிலை பெறுவான்.

Verse 13

इह जन्मनि सौभाग्यं धनं धान्यं च पुष्कलम् । अनेन कृतमात्रेण जायते नात्र संशयः ॥ ५६.१३ ॥

இவ்வே பிறவியிலேயே நல்வாழ்வு, செல்வம், மிகுந்த தானியம் உண்டாகும்; இதைச் செய்ததாலேயே அது நிகழும்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 14

प्राग्जन्मजनितं पापमग्निर्दहति तस्य ह । दग्धे पापे विमुक्तात्मा इह जन्मन्यसौ भवेत् ॥ ५६.१४ ॥

முன்பிறவியில் உண்டான பாவத்தை அக்கினி நிச்சயமாகச் சுட்டெரிக்கும். பாவம் எரிந்தபின், அவன் விடுதலையடைந்த உள்ளத்துடன் இப்பிறவியிலேயே அப்படியாகிறான்.

Verse 15

योऽपीदं शृणुयान्नित्यं यश्च भक्त्या पठेद् द्विजः । उभौ ताविह लोके तु धन्यौ सद्यो भविष्यतः ॥ ५६.१५ ॥

இதை தினமும் கேட்பவரும், பக்தியுடன் ஓதும் த்விஜரும்—இவ்வுலகிலேயே விரைவில் பாக்கியமுடையவர்களாகவும் புனிதருள்பெற்றவர்களாகவும் ஆவர்।

Verse 16

श्रूयते च व्रतं चैतच्चीर्णमासीन्महात्मना । धनदेन पुरा कल्पे शूद्रयोनौ स्थितेन तु ॥ ५६.१६ ॥

முன்னொரு கல்பத்தில் மகாத்மா தனதன்—சூத்ர யோனியில் இருந்தபோதும்—இதே விரதத்தை அனுஷ்டித்தான் என்று மரபில் கேட்கப்படுகிறது।