Adhyaya 29: The Birth and Marriages of the Direction-Goddesses and the Daśamī Observance
Diśā-kanyā-janma vivāhaś ca (Daśamī-vrata-prasaṅgaḥ)
Ritual-Manual (tithi-vrata) with Cosmogonic Etiology
இந்த அத்தியாயத்தில் மகாதபா அரசனிடம், பிரம்மாவின் ஆதிசிருஷ்டியில் உயிர்கள் தங்கும் இடம் எவ்வாறு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது என்பதை விளக்குகிறார். படைப்புகளுக்கான இடவசதி குறித்து கவலை எழ, பிரம்மாவின் காதுகளிலிருந்து பத்து ஒளிமிகு திசைக்கன்னியர் தோன்றினர்—நான்கு முதன்மைத் திசைகள், ஊர்த்வா-அதரா எனும் மேல்கீழ் ஜோடி, மேலும் நான்கு அழகிய கன்னியர். அவர்கள் வாசஸ்தலமும் தகுந்த கணவர்களையும் வேண்டினர். பிரம்மா அவர்களுக்கு பிரம்மாண்டத்தில் இருப்பிடத்தை அளித்து, லோகபாலர்களை உருவாக்கி திருமணங்களை அமைத்தார்—இந்திரன், அக்னி, யமன், நிருதி, வருணன், வாயு, தனதன் (குபேரன்), ஈசானன் ஆகியோருக்கு திசைக்கன்னியரைப் பகிர்ந்து அளித்தார்; ஊர்த்வாவை ஸ்வயம்புவுடன், அதராவை சேஷனுடன் இணைத்தார். பின்னர் தசமி திதி அவர்களுக்கு பிரியமானது என நிறுவி, தசமி விரதமும் தத்யன்னம் (தயிர்சாதம்) உண்ணுதலும் சுத்திகரமாக விதிக்கப்படுகிறது; கவனமாகக் கேட்டு/கடைபிடிப்போர்க்கு பாபநாசமும், மரணத்திற்குப் பின் பிரம்மலோகத்தில் நிலைபெறும் பிரதிஷ்டையும் பலனென கூறப்படுகிறது.
Primary Speakers
Key Concepts
Shlokas in Adhyaya 29
Verse 1
महातपा उवाच । शृणु राजन्नवहितः प्रजापाल कथामिमाम् । यदा दिशः समुत्पन्नाः श्रोत्रेभ्यः पृथिवीपते ॥ २९.१ ॥
மகாதபா கூறினார்—ஓ அரசே, கவனத்துடன் கேள்; ஓ குடிமக்கள் காப்பாளனே, இந்தக் கதையை கேள். ஓ பூமிபதியே, திசைகள் காதுகளிலிருந்து தோன்றிய காலத்தை இது கூறுகிறது।
Verse 2
ब्रह्मणः सृजतः सृष्टिमादिसर्गे समुत्थिते । चिन्ताभून्महती को मे प्रजाः सृष्टा धरिष्यति ॥ २९.२ ॥
பிரம்மா படைப்பை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, ஆதிசர்க்கம் எழுந்ததும், அவருக்கு பெரும் கவலை ஏற்பட்டது—“நான் படைத்த உயிர்களை யார் தாங்கி காப்பார்?”
Verse 3
एवं चिन्तयतस्तस्य अवकाशं प्रजास्विह । प्रादुर्बभूवुः श्रोत्रेभ्यः दश कन्या महाप्रभाः ॥ २९.३ ॥
அவர் இவ்வாறு சிந்தித்து, இங்குள்ள உயிர்களிடையே ஒரு வாய்ப்பை நாடிக் கொண்டிருந்தபோது; உடனே அவரது காதுகளிலிருந்து பேரொளி கொண்ட பத்து கன்னியர் திடீரென வெளிப்பட்டனர்।
Verse 4
पूर्वा च दक्षिणा चैव प्रतीची चोत्तरा तथा । ऊर्ध्वाधरा च षण्मुख्याः कन्या ह्यासंस्तदा नृप ॥ २९.४ ॥
கிழக்கு (பூர்வா) மற்றும் தெற்கு (தக்ஷிணா), அதுபோல மேற்கு (பிரதீசீ) மற்றும் வடக்கு (உத்தரா); மேலும் மேல்திசை (ஊர்த்வா) மற்றும் கீழ்திசை (அதரா)—இவ்வாறு ஆறு முதன்மை வடிவங்களான கன்னியர் அப்போது, ஓ அரசே, இருந்தனர்।
Verse 5
अन्याश्चतस्त्रस्तेषां तु कन्याः परमशोभनाः । रूपस्विन्यो महाभागा गाम्भीर्येण समन्विताः ॥ २९.५ ॥
அவர்களுள் மேலும் நான்கு கன்னியர் மிகுந்த அழகுடையோர்—ஒளிவீசும் ரூபமுடையோர், மகாபாக்கியவதிகள், காம்பீர்யமும் மரியாதையும் உடையோர்।
Verse 6
ता ऊचुः प्रणयाद्देवं प्रजापतिमकल्मषम् । अवकाशं तु नो देहि देवदेव प्रजापते ॥ २९.६ ॥
அவர்கள் அன்பும் பக்தியும் கொண்டு களங்கமற்ற தேவன் பிரஜாபதியிடம் கூறினர்—“தேவர்களின் தேவனே, பிரஜாபதே! எங்களுக்கு அவகாசம் (இடம்/வாய்ப்பு) அருள்வாயாக.”
Verse 7
यत्र तिष्ठामहे सर्वा भर्तृभिः सहिताः सुखम् । पतयश्च महाभागा देहि नोऽव्यक्तसम्भव ॥ २९.७ ॥
நாங்கள் அனைவரும் எங்கள் கணவர்களுடன் சேர்ந்து இன்பமாக வாழும் இடத்தை எங்களுக்கு அருள்வாயாக; எங்கள் மகாபாக்கியமுடைய ஆண்டவர்களும் (அங்கே வாழுமாறு). அவ்யக்த-சம்பவனே, இதை எங்களுக்கு அளிப்பாயாக।
Verse 8
ब्रह्मोवाच । ब्रह्माण्डमेतत् सुश्रॊण्यः शतकोटिप्रविस्तरम् । तस्यान्ते स्वेच्छया भद्रा उष्यतां मा विलम्बत ॥ २९.८ ॥
பிரம்மா கூறினார்—“அழகிய இடுப்புடையவளே! இந்த பிரம்மாண்டம் நூறு கோடி அளவு விரிந்தது. பத்திரே! அதன் எல்லையில் உன் விருப்பப்படி வாசம் செய்; தாமதிக்காதே.”
Verse 9
भर्तॄंश्च वः प्रयच्छामि सृष्ट्वा रूपस्विनोऽनघाः । यथेष्टं गम्यतां देशो यस्या यो रोचतेऽधुना ॥ २९.९ ॥
“மேலும் நான் உங்களுக்கு கணவர்களையும் அளிப்பேன்—அவர்களை அழகுடையவர்களாகவும் குற்றமற்றவர்களாகவும் படைத்து. இப்போது யாருக்கு எந்த நாடு விருப்பமோ, அவள் தன் விருப்பப்படி அங்கே செல்லட்டும்.”
Verse 10
एवमुक्ताश्च ताः सर्वा यथेष्टं प्रययुस्तदा । ब्रह्मापि ससृजे तूर्णं लोकपालान् महाबलान् ॥ २९.१० ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபின் அவர்கள் அனைவரும் அப்போது தங்கள் விருப்பப்படி புறப்பட்டனர். பிரம்மாவும் விரைவாக மகாபலமுடைய லோகபாலர்களை படைத்தார்.
Verse 11
सृष्ट्वा तु लोकपालांस्तु ताः कन्याः पुनराह्वयत् । विवाहं कारयामास ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २९.११ ॥
லோகபாலர்களை படைத்த பின் பிரம்மா அந்த கன்னியரை மீண்டும் அழைத்தார். உலகப் பிதாமகனான பிரம்மா அவர்களின் திருமணங்களை நடத்தினார்.
Verse 12
एकामिन्द्राय स प्रादादग्नयेऽन्यां यमाय च । निरृताय च देवाय वरुणाय महात्मने ॥ २९.१२ ॥
அவர் ஒருத்தியை இந்திரனுக்குக் கொடுத்தார்; மற்றொருத்தியை அக்னிக்குக் கொடுத்தார்; மேலும் யமனுக்கும் கொடுத்தார். அதுபோலத் தெய்வமான நிர்ருதியுக்கும் மகாத்மா வருணனுக்கும் கொடுத்தார்.
Verse 13
वायवे धनदेशाय ईशानाय च सुव्रत । ऊर्ध्वां स्वयमधिष्ठाय शेषायाधो व्यवस्थिताम् ॥ २९.१३ ॥
வாயுவுக்கும், தனதன் (குபேரன்)க்கும், ஈசானனுக்கும் (ஒதுக்கப்பட்டது). ஓ சிறந்த விரதம் உடையவளே! அவள் தானே மேலே நிலைபெற்று, கீழே சேஷனுக்காக அமைந்திருக்கிறாள்.
Verse 14
एवं दत्त्वा पुनर्ब्रह्मा तिथिं प्रादाद्दिशां पुनः । दशमीं भर्तृनाम्नास्तु दध्यन्नं भोजनं प्रभुः ॥ २९.१४ ॥
இவ்வாறு அளித்த பின் பிரம்மா மீண்டும் திசைகளுக்குத் திதியை ஒதுக்கினார். மேலும் ‘பர்த்ரு’ எனப் பெயர்பெற்ற தசமியில், ஆண்டவன் தய்யன்னம் (தயிர்சாதம்) என்பதையே உணவு-நைவேத்யமாக விதித்தார்.
Verse 15
ततः प्रभृति ता देव्यः सेन्द्राद्याः परिकीर्तिताः । दशमी च तिथिस्तासामतीव दयिताभवत् ॥ २९.१५ ॥
அதன்பின் இந்திரன் முதலியோருடன் தொடர்புடைய அந்த தேவியர் முறையாகப் புகழப்பட்டனர்; அவர்களுள் தசமி திதி மிகுந்த பிரியமானதாக ஆனது।
Verse 16
तस्यां दध्याशनो यस्तु सुव्रती भवते नरः । तस्य पापक्शयं तास्तु कुर्वन्त्यहरहर्नृप ॥ २९.१६ ॥
அரசே, அந்த அனுஷ்டானத்தில் தயிரை உணவாகக் கொள்பவன் நல்ல விரதன் ஆவான்; மேலும் அவை அவனுடைய பாவங்களை நாள்தோறும் அழிக்கின்றன।
Verse 17
यश्चैतच्छृणुयाज्जन्म दिशां नियतमानसः । स प्रतिष्ठामवाप्नोति ब्रह्मलोके न संशयः ॥ २९.१७ ॥
மேலும் கட்டுப்பட்ட மனத்துடன் திசைகளின் தோற்றம் பற்றிய இந்த வரலாற்றை கேட்பவன், பிரம்மலோகத்தில் நிலையான பதவியை அடைவான்; இதில் ஐயமில்லை।
Frequently Asked Questions
The text links cosmic order (directional governance through lokapālas and personified diśās) with human ethical practice: attentive listening (śravaṇa) and observance on Daśamī, including prescribed food (dadhyanna), are presented as means for pāpa-kṣaya and attaining stable posthumous standing (pratiṣṭhā) in Brahmaloka.
The chapter specifies the lunar day Daśamī (the tenth tithi) as especially dear to the diśā-devīs and recommends dadhyanna consumption on that tithi as part of a suvrata-oriented observance.
Rather than naming landscapes, the narrative models ‘balance’ as spatial regulation: the diśās are assigned places within the brahmāṇḍa and paired with lokapālas, implying that ordered directions and governance stabilize the world’s habitation capacity—an abstract Purāṇic analogue to maintaining terrestrial equilibrium.
No royal dynasties are enumerated. The narrative references cosmological administrators and deities—Brahmā, Indra, Agni, Yama, Nirṛti, Varuṇa, Vāyu, Dhanada (Kubera), Īśāna, Śeṣa, and Svayaṃ—as the principal figures structuring space and ritual authority.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.