Adhyaya 24: The Birth of the Nāgas, Brahmā’s Curse, and the Pañcamī Observance

Verse 1

धरण्युवाच । कथं ते गात्रसंस्पर्शान्मूर्त्तिमन्तो महाबलाः । नागा बभूवुर्देवेश कारणं ते महीधर ॥ २४.१ ॥

பூமி கூறினாள்—தேவேசா! உமது அங்கஸ்பரிசத்தால் உடலுடைய, மாபெரும் வலிமை கொண்ட நாகர்கள் எவ்வாறு தோன்றினர்? பூமிதரா, அதன் காரணம் என்ன?

Verse 2

श्रीवराह उवाच । श्रुत्वा गणपतेर्जन्म प्रजापालो नराधिपः । उवाच श्लक्ष्णया वाचा तं मुनिं संहितव्रतम् ॥ २४.२ ॥

ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்—கணபதியின் பிறப்பைச் செவிமடுத்த பின், மனிதர்களில் தலைசிறந்த அரசன் பிரஜாபாலன், ஒழுங்கிய விரதம் கொண்ட அந்த முனிவரிடம் இனிய மொழியால் உரைத்தான்.

Verse 3

प्रजापाल उवाच । भगवँस्तार्क्षविषयाः कथं मूर्त्तिमुपागताः । नागा बभूवुः कुटिला एतदाख्यातुमर्हसि ॥ २४.३ ॥

பிரஜாபாலன் கூறினான்—பகவனே! தார்க்ஷ்யன் (கருடன்) தொடர்புடைய இவர்கள் எவ்வாறு உடலுரு பெற்றனர்? நாகர்கள் எவ்வாறு சுருள்மடங்கிய/வளைந்த வடிவம் கொண்டவர்களானார்கள்? இதை எனக்கு விளக்க வேண்டும்.

Verse 4

महातपा उवाच । सृजता ब्रह्मणा सृष्टिं मरीचिः सूतिकारणम् । प्रथमं मनसा ध्यातस्तस्य पुत्रस्तु कश्यपः ॥ २४.४ ॥

மஹாதபா கூறினார்—பிரம்மா படைப்பை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, மரீசி பிறப்பிற்குக் காரணமாக இருந்தார். அவர் முதலில் மனத்தால் தியானிக்கப்பட்டார்; அவருடைய புதல்வன் கஷ்யபன் ஆவான்.

Verse 5

तस्य दाक्षायणी भार्या कद्रूर्नाम शुचिस्मिता । मारीचो जनयामास तस्यां पुत्रान् महाबलान् ॥ २४.५ ॥

அவருடைய தாக்ஷாயணீ மனைவி ‘கத்ரூ’ எனப் பெயருடையவள்; தூய புன்னகையுடையவள். மரீசி அவளிடத்தில் மாபெரும் வலிமை கொண்ட புதல்வர்களை உண்டாக்கினார்.

Verse 6

अनन्तं वासुकिं चैव कम्बलं च महाबलम् । कर्कोटकं च राजेन्द्र पद्मं चान्यं सरीसृपम् ॥ २४.६ ॥

அனந்தன், வாசுகி, மகாபலன் கொண்ட கம்பலன், கர்க்கோடகன், ஓ ராஜேந்திரா, மற்றும் பத்மன் ஆகிய பாம்புகளைப் பற்றி அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

Verse 7

महापद्मं तथा शङ्खं कुलिकं चापराजितम् । एते कश्यपदायादाः प्रधानाः परिकीर्तिताः ॥ २४.७ ॥

அதேபோல் மகாபத்மன், சங்கன், குலிகன் மற்றும் அபராஜிதன் உள்ளனர். காசியபரின் இந்த வாரிசுகள் முதன்மையானவர்களாகப் போற்றப்படுகிறார்கள்.

Verse 8

एतेषां तु प्रसूत्या तु इदमापूरितं जगत् । कुटिला हीनकर्माणस्तिक्ष्णास्योत्थविषोल्बणाः । दृष्ट्वा संदश्य मनुजान् कुर्युर्भस्म क्षणाद्ध्रुवम् ॥ २४.८ ॥

இவர்களின் சந்ததியினரால் இந்த உலகம் நிறைந்துள்ளது. வஞ்சக குணம் கொண்டவர்கள், தீய செயல்களைச் செய்பவர்கள், கூர்மையான வாயிலிருந்து வரும் கொடிய விஷம் கொண்டவர்கள், மனிதர்களைக் கண்டவுடன் கடித்து ஒரு நொடியில் சாம்பலாக்கி விடுவார்கள்.

Verse 9

शब्दगामी यथा स्पर्शं मनुष्याणां नराधिप । अहन्यहनि जायेत क्षयः परमदारुणः ॥ २४.९ ॥

மன்னனே, சத்தம் மனிதர்களின் தொடு உணர்வை அடைவது போல, நாளுக்கு நாள் மிகவும் பயங்கரமான அழிவு ஏற்படத் தொடங்கியது.

Verse 10

आत्मनस्तु क्षयं दृष्ट्वा प्रजाः सर्वाः समन्ततः । जग्मुः शरण्यं शरणं परं तु परमेश्वरम् ॥ २४.१० ॥

தங்கள் அழிவைக் கண்டு, எல்லா உயிரினங்களும் நாலாபுறமிருந்தும் அடைக்கலம் தரும் பரமேஸ்வரனிடம் சரணடைந்தன.

Verse 11

इममेवार्थमुद्दिश्य प्रजाः सर्वा महीपते । उचुः कमलजं विष्णुं पुराणं ब्रह्मसंज्ञितम् ॥ २४.११ ॥

இவ்வே நோக்கத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, ஓ மன்னரே, எல்லாப் பிரஜைகளும் தாமரையில் பிறந்த விஷ்ணுவை அணுகி ‘பிரம்ம’ எனப் பெயர்பெற்ற புராணத்தைப் பற்றி உரைத்தனர்।

Verse 12

देवा ऊचुः । देवदेवेश लोकानां प्रसूति परमेश्वर । त्राहि नस्तीक्ष्णदंष्ट्राणां भुजङ्गानां महात्मनाम् ॥ २४.१२ ॥

தேவர்கள் கூறினர்—தேவதேவேசா, உலகங்களின் தோற்றக் காரணமே, பரமேஸ்வரா! கூர்மையான நச்சுப் பற்கள் கொண்ட மகாசர்ப்பங்களிடமிருந்து எங்களை காத்தருள்வாயாக।

Verse 13

अहन्यहनि ये देव पश्येयुरुरगादृशा । मनुष्यपशुरूपं वा तत्सर्वं भस्मसाद् भवेत् ॥ २४.१३ ॥

ஓ தேவா! பாம்பு போன்ற பார்வையுடைய அவர்கள் நாள்தோறும் எதைப் பார்த்தாலும்—மனித வடிவமாயினும் விலங்கு வடிவமாயினும்—அவை அனைத்தும் சாம்பலாகிவிடும்।

Verse 14

त्वया सृष्टिः कृता देव नीयते सा भुजङ्गमैः । एतज्ज्ञात्वा तु दुर्वृत्तं तत्कुरुष्व महामते ॥ २४.१४ ॥

ஓ தேவா! நீர் படைத்த படைப்பு பாம்பு-இனத்தவரால் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறது. இதை அறிந்து, ஓ மகாமதியே, அந்தத் துர்நடத்தைச் சீர்செய்வாயாக।

Verse 15

ब्रह्मोवाच । अहं रक्षां विधास्यामि भवतीनां न संशयः । व्रजध्वं स्वानि धिष्ण्यानि प्रजा माभूत् ससाध्वसा ॥ २४.१५ ॥

பிரம்மா கூறினார்—உங்களை நான் காப்பேன்; இதில் ஐயமில்லை. நீங்கள் உங்கள் தத்தம் இருப்பிடங்களுக்கு செல்லுங்கள்; மக்கள் அச்சத்தால் கலங்காதிருக்கட்டும்।

Verse 16

एवमुक्त्वा प्रजास्तेन ब्रह्मणाऽव्यक्तमूर्त्तिना । आजग्मुः परमप्रीत्या नत्वा चैव स्वयम्भुवे ॥ २४.१६ ॥

அவ்யக்தமூர்த்தியான பிரம்மா இவ்வாறு கூறியபின், அந்தப் பிரஜைகள் பரம மகிழ்ச்சியுடன் ஸ்வயம்புவை வணங்கி அங்கிருந்து புறப்பட்டனர்।

Verse 17

अगतासु प्रजास्वाद्यस्तानाहूय भुजङ्गमान् । शशाप परमक्रुद्धो वासुकिप्रमुखांस्तदा ॥ २४.१७ ॥

பிரஜைகள் சென்றபின், ஆத்யன் அந்தப் புஜங்கங்களை அழைத்து, மிகுந்த கோபத்துடன் வாசுகி முதலிய நாகர்களை அப்போது சபித்தான்।

Verse 18

ब्रह्मोवाच । यतो मत्प्रभवान् नित्यं क्षयं नयत मानुषान् । भवान्तरेऽथान्यस्मिन् मातुः शापात् सुदारुणात् । भविताऽतिक्षयं घोरं नूनं स्वायम्भुवेऽन्तरे ॥ २४.१८ ॥

பிரம்மா கூறினார்—என்னிடமிருந்து தோன்றிய இவர்கள் எப்போதும் மனிதர்களை வீழ்ச்சிக்குக் கொண்டு செல்கின்றனர்; ஆகவே மற்றொரு பிறவியில் தாயின் மிகக் கடுமையான சாபத்தினால் ஸ்வயம்புவ மன்வந்தர இடைவெளியில் நிச்சயமாக பயங்கரமான மிகுந்த அழிவு ஏற்படும்।

Verse 19

एवमुक्तास्तु वेपन्तो ब्रह्माणं भुजगोत्तमाः । निपत्य पादयोस्तस्य इदमूचुर्वचस्तदा ॥ २४.१९ ॥

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், சிறந்த நாகர்கள் நடுங்கியபடி பிரம்மாவின் பாதங்களில் விழுந்து, அப்போது இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்।

Verse 20

नागा ऊचुः । भगवन् कुटिला जातिरस्माकं भवता कृता । विषोल्बणत्वं क्रूरत्वं दृक्शस्त्रत्वं च नस्त्वया । सम्पादितं त्वया देव इदानीं शमयाच्युत ॥ २४.२० ॥

நாகர்கள் கூறினர்—பகவனே! எங்கள் குலத்தை நீங்கள் வளைந்த இயல்புடையதாக ஆக்கினீர். மிகுந்த விஷம், கொடுமை, பார்வை ஆயுதம்போன்ற வல்லமை—இவை அனைத்தும் உம்மாலே ஏற்பட்டன. ஆகவே தேவரே, அச்யுதனே, இப்போது அதை அமைதிப்படுத்துவீராக।

Verse 21

ब्रह्मोवाच । यदि नाम मया सृष्टा भवन्तः कुटिलाशयाः । ततः किं मनुजान् नित्यं भक्षयध्वं गतव्यथाः ॥ २४.२१ ॥

பிரம்மா கூறினார்—நான் உங்களை வஞ்சக எண்ணத்துடன் படைத்தேன் என்பதே உண்மையாயினும், அதனால் என்ன? அப்படியிருக்க, நீங்கள் ஏன் எப்போதும் மனிதர்களை விழுங்குகிறீர்கள், துன்பமும் விளைவுகளும் அற்றவர்கள்போல்?

Verse 22

नागा ऊचुः । मर्यादां कुरु देवेश स्थानं चैव पृथक् पृथक् । मनुष्याणां तथाऽस्माकं समयं च पृथक् पृथक् । नागानां वचनं श्रुत्वा देवो वचनमब्रवीत् ॥ २४.२२ ॥

நாகர்கள் கூறினர்—தேவேசா, எல்லைகளை நிறுவி, ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியான வாசஸ்தலங்களை அளியுங்கள். அதுபோல மனிதர்களுக்கும் எங்களுக்கும் தனித்தனியான ஒப்பந்தம்/நியமங்களையும் நிர்ணயியுங்கள். நாகர்களின் சொற்களை கேட்டுத் தெய்வம் பதிலுரைத்தது.

Verse 23

अहं करोमि वो नागाः समयं मनुजैः सह । तदेकमनसः सर्वे शृणुध्वं मम शासनम् ॥ २४.२३ ॥

நாகர்களே, மனிதர்களுடன் சேர்ந்து உங்களுக்கான ஒரு ஒப்பந்தத்தை நான் நிறுவுகிறேன். ஆகையால் நீங்கள் அனைவரும் ஒருமனத்துடன் என் ஆணையை கேளுங்கள்.

Verse 24

पातालं वितलं चैव हर्म्याख्यं च तृतीयकम् । दत्तं चैव सदा रम्यं गृहं तत्र गमिष्यथ ॥ २४.२४ ॥

பாதாளம், விதலம், மேலும் மூன்றாவதாக ‘ஹர்ம்ய’ எனப்படும் உலகம்—இவை அளிக்கப்பட்டுள்ளன; அங்கே எப்போதும் இனிமையான ஒரு வாசஸ்தலமும் தந்தருளப்பட்டுள்ளது. நீங்கள் அங்கே செல்லுங்கள்.

Verse 25

तत्र भोगान् बहुविधान् भुञ्जाना मम शासनात् । तिष्ठध्वं सप्तमं यावद् रात्र्यन्तं तु पुनः पुनः ॥ २४.२५ ॥

அங்கே என் ஆணைப்படி பலவகை இன்பங்களை அனுபவித்துக் கொண்டு, ஏழாவது (இரவு) வரை தங்குங்கள்; மேலும் ஒவ்வொரு இரவின் முடிவிலும் மீண்டும் மீண்டும் (நியமத்தைப் பின்பற்றுங்கள்).

Verse 26

ततो वैवस्वतस्यादौ काश्यपेया भविष्यथ । दायादाः सर्वदेवानां सुपर्णस्य च धीमतः ॥ २४.२६ ॥

அப்போது வைவர்ஸ்வத மன்வந்தரத்தின் தொடக்கத்தில் நீங்கள் காஷ்யபேயர்கள் ஆவீர்கள்—அனைத்து தேவர்களின் வாரிசுகளாகவும், ஞானமிக்க சுபர்ணன் (கருடன்) அவரின் வாரிசுகளாகவும் ஆவீர்கள்।

Verse 27

तदा प्रसूतिर् वः सर्वा भोक्ष्यते चित्रभानुना । भवतां नैव दोषोऽयं भविष्यति न संशयः ॥ २४.२७ ॥

அப்போது உங்கள் சந்ததி முழுவதும் சித்ரபானுவால் விழுங்கப்படும்; ஆயினும் இதில் உங்களுக்கு எந்தக் குற்றமும் இல்லை—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 28

ये वै क्रूरा भोगिनो दुर्विनीता—स्तेषामन्तो भविता नान्यथैतत् । कालप्राप्तं भक्षयध्वं दशध्वं तथा अपकारे च कृते मनुष्यम् ॥ २४.२८ ॥

கொடூரரும், இன்பவாசனையில் மூழ்கியவரும், கட்டுப்பாடற்றவரும் ஆகியோருக்கு முடிவு நிச்சயம்; இது வேறாக முடியாது. விதிக்காலம் வந்தால் அவர்களை விழுங்குங்கள், கடியுங்கள்; அதுபோல தீங்கு செய்த மனிதனையும் அவ்வாறே செய்க।

Verse 29

मन्त्रौषधैर्गारुडमण्डलैश्च बद्धैर्दृष्टैर्मानवा ये चरन्ति । तेषां भीतैर्वर्त्तितव्यं न चान्यच्छ्चिन्त्यं कार्यं चान्यथा वो विनाशः ॥ २४.२९ ॥

மந்திரங்கள், மருந்துகள், கருடன்-மண்டலங்கள் ஆகியவற்றால் கட்டப்பட்டு பாதுகாப்புடன் நடமாடும் மனிதர்களைப் பற்றி அச்சத்துடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும்; வேறு எதையும் யோசிக்கவும் செய்யவும் கூடாது—இல்லையெனில் உங்களுக்கு அழிவு.

Verse 30

इतीरिते ब्रह्मणा ते भुजङ्गा जग्मुः स्थानं क्ष्मातलाख्यं हि सर्वे । तस्थुर्भोगान् भुञ्जमानाः समग्रान् रसातले लीलया संस्थितास्ते ॥ २४.३० ॥

பிரம்மா இவ்வாறு உரைத்தபின் அந்தப் புஜங்கர்கள் அனைவரும் ‘க்ஷ்மாதல’ எனப்படும் இடத்திற்குச் சென்றனர். அங்கே அவர்கள் ரசாதலத்தில் விளையாட்டாக நிலைபெற்று, தமக்குரிய முழு இன்பங்களையும் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தனர்।

Verse 31

एवं शापं तु ते लब्ध्वा प्रसादं च चतुर्मुखात् । तस्थुः पातालनिलये मुदितेनान्तरात्मना ॥ २४.३१ ॥

இவ்வாறு அவர்கள் அந்தச் சாபத்தையும் பெற்றுத், நான்முகப் பிரம்மாவிடமிருந்து அருளையும் அடைந்து, பாதாள வாசஸ்தலத்தில் தங்கினர்; உள்ளத்தில் மகிழ்ந்தனர்.

Verse 32

एतत्सर्वं च पञ्चम्यां तेषां जातं महात्मनाम् । अतस्त्वियं तिथिर्धन्या सर्वपापहरा शुभा ॥ २४.३२ ॥

இவை அனைத்தும் அந்த மகாத்மாக்களுக்கு பஞ்சமி திதியிலே நிகழ்ந்தன; ஆகவே அந்தத் திதி புனிதமானது, மங்களமானது, எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கும் எனப் போற்றப்படுகிறது.

Verse 33

एतस्यां संयतो यस्तु अम्लं तु परिवर्जयेत् । क्षीरेण स्नापयेन्नागांस्तस्य यास्यन्ति मित्रताम् ॥ २४.३३ ॥

இந்த அனுஷ்டானத்தில் தன்னடக்கம் கொண்டு புளிப்பானவற்றைத் தவிர்த்து, பாலால் நாகங்களை நீராட்டினால், அந்த நாகங்கள் அவனுக்கு நண்பர்களாகிவிடுவர்.