Adhyaya 195: Description of Sinners Abiding in Yama’s Realm (Catalog of Transgressions and the Logic of Retribution)

Verse 1

अथ यमलोकस्थपापिवर्णनम् ॥ नाचिकेत उवाच ॥ कथ्यमानं मया विप्राः शृण्वन्तु तपसि स्थिताः ॥ नमश्च तस्मै देवाय धर्मराजाय धीमते

இப்போது யமலோகத்தில் உள்ள பாவிகளின் வர்ணனை. நாசிகேதன் கூறினான்—தவத்தில் நிலைத்துள்ள விப்ரர்களே, நான் கூறும் செய்தியை கேளுங்கள். அந்த தெய்வமான, ஞானமிக்க தர்மராஜனுக்கு வணக்கம்.

Verse 2

संसारं तु यथाशक्ति कथ्यमानं निबोधत ॥ असत्यवादिनो ये च जन्तुस्त्रीबालघातकाः

என் இயன்ற அளவில் கூறப்படும் இந்தச் சம்சார வரலாற்றை அறிந்துகொள்ளுங்கள்; இதில் பொய் பேசுவோரும், உயிர்கள், பெண்கள், குழந்தைகளை கொல்வோரும் அடங்குவர்.

Verse 3

तथा ब्रह्महणः पापा ये च विश्वासघातकाः ॥ ये ये शठाः कृतघ्नाश्च लोलुपाः पारदारिकाः

அதேபோல் பிராமணனை கொன்ற பாவிகளும், நம்பிக்கைத் துரோகம் செய்வோரும்; மேலும் வஞ்சகர்கள், நன்றிக்கெட்டோர், பேராசைக்காரர், பிறர் மனைவியை நாடுவோர் அனைவரும்.

Verse 4

कन्यानां दूषका ये च ये च पापरता नराः ॥ वेदानां दूषकाश्चैव वेदमાર્ગविहिंसकाः

கன்னியரை அவமதித்து கெடுப்போரும், பாவத்தில் ஈடுபடும் ஆண்களும்; மேலும் வேதங்களை மாசுபடுத்துவோரும், வேதமார்க்கத்துக்கு தீங்கு செய்பவர்களும்.

Verse 5

शूद्राणां याजकाश्चैव हाहाभूता द्विजातयः ॥ अयाज्ययाजकाश्चैव ये ये कुष्ठयुता नराः

சூத்ரர்களுக்காக யாகம் நடத்தும் புரோகிதர்கள்—அலறல் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட இருபிறப்பினர்; மேலும் யாகத்திற்குத் தகாதவர்களுக்காக யாகம் செய்வோர், குஷ்ட நோயால் பாதிக்கப்பட்டோர்.

Verse 6

सुरापो ब्रह्महा चैव यो द्विजो वीरघातकः ॥ तथा वार्धुषिका ये च जिह्मप्रेक्षाश्च ये नराः ॥

மதுபானம் அருந்தும் இருபிறப்பினன், பிராமணனை கொன்றவன், வீரனை கொன்றவன்; அதுபோல் வட்டி வாங்குவோர் மற்றும் வஞ்சகப் பார்வையுடைய ஆண்கள்.

Verse 7

मातृत्यागी पितृत्यागी यः स्वसाध्वीं परित्यजेत् ॥ गुरुद्वेषी दुराचारो दूताश्चाव्यक्तभाषिणः ॥

தாயைத் துறப்பவன், தந்தையைத் துறப்பவன், தன் சாத்வியான மனைவியைப் பரித்யஜிப்பவன்; குருவை வெறுப்பவன், துராசாரன், மேலும் தெளிவற்ற மொழி பேசும் தூதர்கள்—இவர்கள் எல்லாம் பட்டியலிடப்படுகின்றனர்।

Verse 8

गृहक्षेत्रहरा ये च सेतुबन्धविनाशकाः ॥ अपुत्राश्चाप्यदाराश्च श्रद्दया च विवर्जिताः ॥

வீடும் நிலமும் பறிப்பவர்கள், மேலும் அணைகள்/கரைகள் (சேதுபந்தம்) அழிப்பவர்கள்; மகனற்றவர்களும் மனைவியற்றவர்களும், மேலும் ஸ்ரத்தையற்றவர்களும்—இவர்களும் பட்டியலிடப்படுகின்றனர்।

Verse 9

अशौचा निर्दयाः पापा हिंसका व्रतभञ्जकाः ॥ सोमविक्रयिणश्चैव स्त्रीजितः सर्वविक्रयी ॥

அசௌசம் உடையோர் (அபவித்ரர்), இரக்கமற்றோர், பாவிகள்; வன்முறை செய்பவர்கள், விரதம் முறிப்பவர்கள்; சோமம் விற்பவர்கள், பெண்ணின் வசப்பட்டவன், மேலும் அனைத்தையும் விற்கும்வன்—இவர்களும் சேர்க்கப்படுகின்றனர்।

Verse 10

भूम्यामनृतवादी च वेदजीवी च यो द्विजः ॥ नक्षत्री च निमित्ती च चाण्डालाध्यापकस्तथा ॥ सर्वमैथुनकर्ता च अगम्यागमने रतः ॥ मायिका रतिकाश्चैव तुलाधाराश्च ये नराः ॥ सर्वपापसुसङ्गाश्च चिन्तका येऽतिवैरिणः ॥ स्वाम्यर्थे न हता ये च ये च युद्धपराङ्मुखाः ॥

நிலம் குறித்து பொய் பேசுபவன், மேலும் வேதத்தை வாழ்வாதாரமாக்கும் த்விஜன்; நக்ஷத்திரவிதன் (ஜோதிடன்) மற்றும் நிமித்தம் கூறுபவன், அதுபோல சாண்டாளர்களுக்குப் போதிக்கும் ஆசிரியன்; எங்கும் வேறுபாடின்றி மைதுனம் செய்பவன், அகம்யருடன் சேர்வதில் ஆசை கொண்டவன்; மாயக்காரன், காமவெறியன், தராசு-எடைகளில் மோசடி செய்பவர்கள்; எல்லாப் பாவங்களின் குசங்கத்தில் இருப்பவர்கள், மிகுந்த பகை கொண்ட சூழ்ச்சியாளர்கள்; தன் ஸ்வாமிக்காக உயிர் தியாகம் செய்யாதவர்கள், மேலும் போரில் இருந்து விலகுபவர்கள்—இவர்கள் எல்லாம் பட்டியலிடப்படுகின்றனர்।

Verse 11

परवित्तापहारी च राजघाती च यो नरः ॥ अशक्तः पापघोषश्च तथा ये ह्यग्निजीविनः ॥

பிறருடைய செல்வத்தை அபகரிப்பவன், மேலும் அரசனை கொல்வவன்; இயலாமையுடனும் பாவத்தில் தொடர்வவன், பாவத்தைப் பிரகடனம் செய்பவன், மேலும் அக்னியால் வாழ்வாதாரம் நடத்துபவர்கள்—இவர்களும் பட்டியலிடப்படுகின்றனர்।

Verse 12

शुश्रूषया च मुक्ताः ये लिङ्गिनः पापकर्मिणः ॥ पात्रकारी चक्रिणश्च नरा ये चाप्यधार्मिकाः ॥

சேவை/பரிசர்யையிலிருந்து விலகியவர்கள், பாவகர்மம் செய்கிற லிங்கதாரிகள், பாத்திரம் செய்வோர் அல்லது பாத்திர வியாபாரத்தால் வாழ்வோர், சக்கர சார்ந்த தொழிலால் வாழ்வோர், மேலும் அதர்மமான ஆண்கள்—இவர்கள் பட்டியலிடப்படுகின்றனர்.

Verse 13

देवागारांश्च सत्राणि तीर्थविक्रयिणस्तथा ॥ व्रतविद्वेषिणो ये च तथाऽसद्वादिनो नराः ॥

தேவாலயங்களையும் சத்திரங்களையும் (அன்னதான மண்டபங்களையும்) விற்கும்வர்கள், அதுபோல தீர்த்தங்களையும் விற்கும்வர்கள்; விரத அனுஷ்டானங்களை வெறுப்பவர்கள், அசத்வாதம்/குபோதனை பேசுவோர்—இத்தகையோர் பட்டியலிடப்படுகின்றனர்.

Verse 14

मिथ्या च नखरोमाणि धारयन्ति च ये नराः ॥ कूटा वक्रस्वभावाश्च कूटशासनकारिणः ॥

பொய்யாக நகம் மற்றும் ரோமம் (செயற்கை அடையாளங்கள்) அணிவோர், மோசடியாளரும் வஞ்சக இயல்புடையவரும், மேலும் கபட ஆட்சி/பொய்த் தீர்ப்புகள் வழங்குவோர்—இவர்கள் பட்டியலிடப்படுகின்றனர்.

Verse 15

अज्ञानादव्रती यश्च यश्चाश्रमबहिष्कृतः ॥ विप्रकीर्णप्रतिग्राही सूचकस्तीर्थनाशकः ॥

அறியாமையால் விரத-நியமமின்றி வாழ்பவன், ஆச்ரம ஒழுங்கிலிருந்து நீக்கப்பட்டவன்; பல இடங்களிலிருந்து வந்த தானங்களை விவேகம் இன்றி ஏற்கும்வன், தகவல்காரன்/சூழ்ச்சியாளர், மேலும் தீர்த்தங்களை அழிப்பவன்—இவர்களும் சேர்க்கப்படுகின்றனர்.

Verse 16

कलही च प्रतर्क्यश्च निष्ठुरश्च नराधमः॥ एते चान्ये च बहवो ह्यनिर्दिष्टाः सहस्रशः॥

சண்டைக்காரர்கள், வாதப் பிரதிவாதத்தில் சிக்கவைக்கும் வாதிகள், கொடூரர்கள், மனிதர்களில் தாழ்ந்தவர்கள்—இவர்கள் மற்றும் இதுபோன்ற பலர், ஆயிரக்கணக்கில், தனித்தனியாகச் சொல்லப்படாவிட்டாலும், இங்கு குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.

Verse 17

स्त्रियो नराश्च गच्छन्ति यत्र तच्छृणुतामलाः॥ कुर्वन्तीह यथा सर्वे तत्र गत्वा यमालये॥

ஓ தூயவர்களே, பெண்களும் ஆண்களும் எங்கு செல்கிறார்கள் என்பதை கேளுங்கள். இங்கே அனைவரும் எவ்வாறு கர்மம் செய்கிறார்களோ, அவ்வாறே அங்கே யமலோகத்திற்குச் சென்று அதற்கேற்ற பலனை அனுபவிக்கிறார்கள்.

Verse 18

पप्रच्छुर्विस्मयाविष्टा नाचिकेतमृषिं तदा॥ ऋषय ऊचुः॥ त्वया सर्वं यथा दृष्टं ब्रूहि तत्र विदां वर॥

அப்போது வியப்பில் ஆழ்ந்த அவர்கள் நாசிகேத முனிவரை வினவினர். முனிவர்கள் கூறினர்—அறிஞர்களில் சிறந்தவரே, நீ அங்கே எவ்வாறு கண்டாயோ அவ்வாறே அனைத்தையும் கூறுவாயாக.

Verse 19

यथास्वरूपः कालोऽसौ येन सर्वं प्रवर्तते॥ इह कर्माणि यः कृत्वा पुरुषो ह्यल्पचेतनः॥

அனைத்தும் நடைபெறச் செய்கின்ற அந்த காலத்தின் உண்மை இயல்பு என்ன? மேலும் இங்கே செயல்களைச் செய்து வாழும் குறைந்த அறிவுடைய மனிதனுக்கு பின்னர் என்ன ஆகிறது?

Verse 20

वारयेत्स तदा तं तु ब्रह्मलोके च स प्रभुः॥ कल्पान्तं पच्यमानोऽपि दह्यमानोऽपि वा पुनः॥

அப்போது அந்த ஆண்டவன் அவனைத் தடுத்து நிறுத்துவான்—நிச்சயமாக பிரம்மலோகத்திலும்—கல்பத்தின் முடிவு வரை ‘சுட்டுப் பக்குவப்படுத்தப்படினும்’, அல்லது மீண்டும் எரிக்கப்படினும்.

Verse 21

न नाशो हि शरीरस्य तस्मिन्देशे तपोधनाः॥ यस्य यस्य हि यत्कर्म पच्यमानः पुनः पुनः॥

ஓ தவநிதிகளே, அந்த இடத்தில் உடலுக்கு அழிவு இல்லை. யாருடைய கர்மம் எப்படியோ, அதற்கேற்ப அவன் மீண்டும் மீண்டும் ‘சுட்டுப் பக்குவப்படுத்தப்பட்டு’ (பலனை அனுபவித்து) விளைவைப் பெறுகிறான்.

Verse 22

अवश्यं चैव गन्तव्यं तस्य पार्श्वं पुनःपुनः॥ न तु त्रासाद्द्विजः शक्तस्तत्र गन्तुं हि कश्चन॥

அதன் அருகில் மீண்டும் மீண்டும் செல்ல வேண்டியது தவிர்க்க முடியாது. ஆனால் அச்சத்தால் அங்கே எந்தத் த்விஜனும் செல்ல இயலாது—உண்மையில் யாரும் அல்ல.

Verse 23

न गच्छन्ति च ये तत्र दानेन निगमेण च॥ वैतरण्याश्च यद्रूपं किं तोयं च वहत्यसौ॥

மேலும் தானமும் நிகமமும் (வேத விதிகள்) இருந்தும் அங்கே செல்லாதவர்கள் யார்? வைதரணியின் வடிவம் என்ன, அது எத்தகைய நீரைச் சுமந்து ஓடுகிறது?

Verse 24

रौरवो वा कथं विप्र किंरूपं कूटशाल्मलेः॥ कीदृशा वा हि ते दूताः किं कार्याः किं पराक्रमाः॥

ஓ விப்ரரே, ரௌரவம் எப்படிப்பட்டது? கூṭசால்மலியின் வடிவம் என்ன? அந்தத் தூதர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள்—அவர்கள் செய்யும் பணிகள் என்ன, அவர்களின் வல்லமை எத்தகையது?

Verse 25

किं च किंच तु कुर्वाणाः किंच किंच समाचरन्॥ न चेतो लभते जन्तुच्छादितं पूर्वतेजसा॥

இதை அதைக் செய்து, இதை அதைப் பின்பற்றி நடந்தாலும் உயிர்க்கு மனத் தெளிவு கிடைக்காது; ஏனெனில் அது முன்னைய தேஜஸ் (முன்சம்ஸ்கார சக்தி) ஆல் மறைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

Verse 26

धृतिं न लभते किञ्चित्तैस्तैर्दोषैः सुवासिताः ॥ दोषं सत्यंअजानन्तस्तथा मोहॆन मोहिताः ॥

அந்தந்த குற்றங்களால் மணமூட்டப்பட்டவர்போல் இருப்போர் சிறிதளவும் திடத்தன்மை பெறார். குற்றத்தின் உண்மை இயல்பை அறியாமல், மோகத்தால் மேலும் மயங்குகின்றனர்.

Verse 27

परं परमजानन्तो रमन्ते कस्य मायया ॥ क्लिश्यन्ते बहवस्तत्र कृत्वा पापमचेतसः ॥

பரமனைப் பரமனென அறியாமல் அவர்கள் யாருடைய மாயையில் மகிழ்கிறார்களோ; அறிவிலார் பாவம் செய்து அங்கே பலர் துன்புறுகின்றனர்.

Verse 28

एतत्कथय वत्स त्वं यतः प्रत्यक्षदर्शिवान् ।

அன்புக் குழந்தையே, நீ நேரடியாகக் கண்டவனாக இருப்பதால் இதை விளக்கி உரை.

Verse 29

तानि वै कथयिष्यामि श्रूयतां द्विजसत्तमाः ॥ वैशम्पायन उवाच ॥ एवं तस्य वचः श्रुत्वा सर्व एव तपोधनाः ॥

‘அவற்றை நான் நிச்சயமாகக் கூறுவேன்—ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தோரே, கேளுங்கள்.’ வைசம்பாயனர் கூறினார்—‘இவ்வாறு அவன் சொற்களைச் செவிமடுத்து, தவச்செல்வம் உடைய அனைவரும்…’

Verse 30

बोद्धव्यं नावबुध्यन्ते गुणानां तु गुणोत्तरम् ॥ हाहाभूताश्च चिन्तार्त्ताः सर्वदोषसमन्विताः ॥

அறிய வேண்டியதை அவர்கள் உணரார்—குணங்களைத் தாண்டிய குணோத்தரத் தத்துவத்தை; ‘அய்யோ, அய்யோ’ என்று புலம்பி, கவலையால் வாடி, எல்லாத் தோஷங்களும் உடையவராகின்றனர்.