Adhyaya 184: Installation of a Copper Icon (Tāmrārcā) and Its Consecratory Worship

Verse 1

अथ ताम्रार्चास्थापनम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ ताम्रेण प्रतिमां कृत्वा सुरूपां चैव भास्वराम् ॥ उचितेनोपचारेण वेश्ममध्यमुपानयेत्

இப்போது செம்புத் திருவுருவின் நிறுவல். ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்—செம்பால் அழகியதும் ஒளிவீசுவதுமான திருவுருவை செய்து, உரிய உபசாரங்களுடன் அதை இல்லத்தின் நடுவிற்கு கொண்டு வர வேண்டும்.

Verse 2

ततो वेश्मन्युपागम्य स्थापयित्वा उदङ्मुखः ॥ चित्रायां चैव नक्षत्रे कुर्याच्चैवाधिवासनम्

பின்பு இல்லத்திற்குச் சென்று வடக்கு நோக்கி நிறுவி, சித்ரா நட்சத்திரத்தில் அதிவாஸனச் சடங்கைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 3

जलं च सर्वगन्धेन पञ्चगव्येन मिश्रितम् ॥ स्नापयेच्च ततो मां वै इमं मन्त्रमुदाहरेत्

எல்லா நறுமணங்களும் பஞ்சகவ்யமும் கலந்த நீரால் என்னை ஸ்நானம் செய்யச் செய்து, பின்னர் இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 4

मन्त्रः— योऽसौ भवान्तिष्ठति सारभूतः त्वं ताम्रके तिष्ठसि नेत्रभूतः ॥ आगच्छ मूर्तौ सह पञ्चभूतैर्मया च पात्रैः सह विश्वधामन्

மந்திரம்— ‘சாரசாரமாக நிற்பவனே! நீ தாமிரப் பிரதிமையில் கண் (உயிர்ப்புச் சாந்நித்யம்) போல நிலைத்திருக்கிறாய். உலகின் தாமமே! பஞ்சபூதங்களுடன் இந்த மூர்த்தியில், என்னுடனும் இப்பாத்திரங்களுடனும் சேர்ந்து வருக.’

Verse 5

अनेनैव तु मन्त्रेण स्थापयित्वा यशस्विनि ॥ पूर्वन्यायेन कर्तव्यमधिवासनपूजनम्

புகழ்மிக்கவளே! இதே மந்திரத்தால் நிறுவிய பின், முன் விதிப்படி அதிவாஸனமும் பூஜையும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 6

व्यतीतायां च शर्वर्यामुदिते च दिवाकरे ॥ ऋचा शुद्धिं विधायाथ स्नापयेन्मन्त्रपूर्वकम् ॥

இரவு கடந்தும் சூரியன் உதித்ததும், ஒரு ருசா (வேதச் செய்யுள்) மூலம் சுத்தி செய்து, பின்னர் மந்திரங்களுடன் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

ब्राह्मणा वेदपाठांश्च कुर्युस्तत्र समागताः ॥ बहूनि मङ्गलान्यत्र मण्डपे स्थापयेत्ततः ॥

அங்கே கூடியுள்ள பிராமணர்கள் வேதபாராயணம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் மண்டபத்தில் பல மங்களப் பொருட்களை நிறுவ வேண்டும்.

Verse 8

सुगन्धद्रव्यसंयुक्तं जलं चादाय पूजकः ॥ ततो मे स्नपनं कार्यमिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

நறுமணப் பொருட்கள் கலந்த நீரை எடுத்துக் கொண்டு பூஜகர் என் ஸ்நபனம் (ஸ்நானச் சடங்கு) செய்ய வேண்டும்; பின்னர் இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 9

मन्त्रः— ॐ योऽसौ भवान्सर्ववरः प्रभुश्च मायाबलो योगबलप्रधानः ॥ आगच्छ शीघ्रं च मम प्रियाय सन्तिष्ठ ताम्रेष्वपि लोकनाथ ॥

மந்திரம்— ஓம். எல்லா வரங்களையும் அளிக்கும் ஆண்டவனே, மாயாபலத்தால் வலிமை உடையவனே, யோகபலம் சிறந்தவனே! என் பிரியச் சடங்கிற்காக விரைவில் வருக; உலகநாதனே, செம்புப் பாத்திரங்களிலும் நிலைபெற்று அருள்புரிவாயாக.

Verse 10

मन्त्रेणानेन मां स्थाप्य गन्धपुष्पादिदीपकैः ॥

இந்த மந்திரத்தால் என்னை நிறுவி, சந்தனம், மலர்கள், தீபம் முதலிய உபசாரங்களால் (வழிபாடு) செய்ய வேண்டும்.

Verse 11

स्थापनामन्त्रः— ॐ प्रकाशप्रकाश जगत्प्रकाश विज्ञानमयानन्दमय त्रैलोक्यनाथात्रागच्छ इह सन्तिष्ठतां भवान्पुरुषोत्तम मामव इति ॥ अनेन स्थापनां कृत्वा मम शास्त्रानुसारतः ॥ शुक्लवस्त्रं समादाय इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ஸ்தாபன மந்திரம்— ஓம். ஒளியின் ஒளியே, உலகின் ஒளியே, ஞானமய ஆனந்தமயனே, மூவுலக நாதனே! இங்கே வருக; இங்கேயே நிலைபெறுவாயாக. புருஷோத்தமனே, என்னைக் காப்பாயாக—என்று. சாஸ்திர மரபின்படி இவ்வாறு ஸ்தாபனம் செய்து, வெள்ளை ஆடை எடுத்துக் கொண்டு அடுத்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 12

मन्त्रः— ॐ शुद्धस्त्वमात्मा पुरुषः पुराणो जगत्सु तत्त्वं सुरलोकनाथ ॥ वस्त्राणि गृह्णीष्व मम प्रियाणि नमोऽस्तु तस्मै पुरुषोत्तमाय ॥

மந்திரம்— ஓம். நீர் தூய ஆத்மா, ஆதிபுருஷன்; உலகங்களில் உள்ள தத்துவம், தேவருலக நாதன். எனக்கு பிரியமான ஆடைகளை ஏற்றருள்வீர்; அந்த புருஷோத்தமனுக்கு நமஸ்காரம்.

Verse 13

वस्त्रैर्विभूषितं कृत्वा मम कर्मपरायणः ॥ यथान्यायेन मे शीघ्रमर्चनं तत्र कारयेत् ॥

ஆடைகளால் (மூர்த்தியை) அலங்கரித்து, என் விதிக்குப் பற்றுடையவனாய், முறையின்படி அங்கே விரைவில் என் அர்ச்சனையை நடத்தச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 14

अर्चनालङ्कृतं कृत्वा गन्धधूपादिभिः प्रभुम् ॥ सम्पूज्य विधिवन्मां तु नैवेद्यं परिकल्पयेत् ॥

கந்தம், தூபம் முதலியவற்றால் அர்ச்சனையால் இறைவனை அலங்கரித்து, விதிப்படி என்னைச் சிறப்பாகப் பூஜித்து, பின்னர் நைவேத்யத்தை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

Verse 15

दत्त्वा स्वादु च नैवेद्यं शान्तिपाठं तु कारयेत् ॥ मन्त्रः— शान्तिर्भवतु देवानां विप्राणां शान्तिरुत्तमा ॥

இனிய நைவேத்யத்தை அர்ப்பணித்து, பின்னர் சாந்திபாடத்தைச் செய்யச் செய்ய வேண்டும். மந்திரம்— ‘தேவர்களுக்கு சாந்தி உண்டாக; விப்ரர்களுக்கு உத்தம சாந்தி உண்டாக.’

Verse 16

शान्तिर्भवतु राज्ञां च सराष्ट्राणां तथा विशाम् ॥ बालानां व्रीहिपण्यानां गर्भिणीनां च देहिनाम् ॥

அரசர்களுக்கும், முழு நாடுகளுக்கும், பொதுமக்களுக்கும் சாந்தி உண்டாக; குழந்தைகளுக்கும், நெல்-தானிய வியாபாரிகளுக்கும், கர்ப்பிணிகளுக்கும், எல்லா உடலுடைய உயிர்களுக்கும் சாந்தி உண்டாக.

Verse 17

शान्तिर्भवतु देवेश त्वत्प्रसादान्ममाखिला ॥ एवं शान्तिं पठित्वा तु ब्राह्मणांस्तत्र पूजयेत् ॥

தேவேசனே! உன் அருளால் எனக்கு முழுமையான சாந்தி உண்டாகுக. இவ்வாறு சாந்தி-பாடம் ஓதி அங்கே பிராமணர்களை பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 18

गुरुं भागवतं चैवमर्चयेच्च यथाविधि ॥ ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र यथोत्पन्नेन माधवि ॥

இவ்விதமாக விதிப்படி குருவையும் பகவத்-பக்த வைஷ்ணவரையும் அர்ச்சிக்க வேண்டும்; ஓ மாதவி, அங்கே கிடைத்ததற்கேற்ப பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 19

गुरुर्यस्य न तुष्टो वै तस्माद्दूरतरो ह्ययम् ॥ य एतेन विधानॆन कुर्यात्संस्थापनं मम ॥

யாருடைய குரு உண்மையில் திருப்தியடையவில்லையோ, அவருக்கு இந்த (விதி) பலனிலிருந்து மிகத் தொலைவில் உள்ளது. ஆனால் இவ்விதானப்படி என் நிறுவலைச் செய்பவன் வேண்டிய பலனை அடைவான்.

Verse 20

तारितं च कुलं तेन नवभिः सप्तविंशतिः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे ताम्रार्चास्थापनं मम ॥

அச்செயலால் ஒன்பதும் இருபத்தேழும் (அதாவது பல) தலைமுறைகள் வரை குலம் கரைசேர்க்கப்படுகிறது என்று கூறப்படுகிறது. ஓ பத்திரே, என் தாமிர-அர்ச்சையின் நிறுவலை உனக்குச் சொன்னேன்.

Verse 21

कथयिष्यामि ते ह्येवं कार्त्स्न्येन प्रतिमार्चनम् ॥ जलस्य बिन्दवो यावन्मम स्नाने च सुन्दरी ॥ तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते ॥

நான் உனக்கு பிரதிமா-அர்ச்சனையை முழுமையாக விளக்குவேன். ஓ சுந்தரி, என் ஸ்நானத்தில் பயன்படுத்தப்படும் நீர்த்துளிகள் எத்தனைவோ, அவ்வளவு ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஒருவர் என் லோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 22

ज्वलन पवनतुल्यावन भावन तपन श्वासन स्वयं तिष्ठ भगवन् पुरुषोत्तम ॐ ॥ इति ॥ ततो द्वारमुपागम्य वेश्म शीघ्रं प्रवेशयेत् ॥ आसने चापि मां स्थाप्य पूजयेद्भक्तिपूर्वकम् ॥

“ஓ பகவான் புருஷோத்தமா! நீ ஜ்வலிப்பவன், காற்றைப் போன்றவன், காப்பவன், பாவனன், தாபனன், சுவாசஸ்வரூபன்—நீயே நிலைத்திரு, ஓம்।” இவ்வாறு கூறி, பின்னர் வாசலினை அணுகி விக்ரஹத்தை விரைவாக இல்லத்திற்குள் கொண்டு வந்து; என்னை ஆசனத்தில் நிறுவி பக்தியுடன் பூஜிக்க வேண்டும்।

Verse 23

विशेषेण गुरुं पूज्य वस्त्रालङ्कारभोजनैः ॥ तेनाहं पूजितो भूमे सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥

சிறப்பாக குருவை ஆடைகள், ஆபரணங்கள், உணவு ஆகியவற்றால் போற்றி வழிபட வேண்டும். ஓ பூமியே! குருவை வழிபட்டால் என்னையும் வழிபட்டதாய் ஆகும்—இதை உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன்।