Adhyaya 183: Installation of a Clay Icon (Mṛnmayārcā) and the Ritual Protocol of Worship

Verse 1

अथ मृन्मयार्चास्थापनम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ तिष्ठामि मृन्मयीं चापि प्रतिमां पूजनेच्छया

இப்போது மண்ணால் செய்யப்பட்ட அர்ச்சையின் ஸ்தாபனம். ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்: நான் மீண்டும் இன்னொன்றை விளக்குகிறேன்—வசுந்தரையே, கேள். பூஜிக்கப்பட வேண்டும் என்ற விருப்பத்தால் நான் மண் பிரதிமையிலும் தங்குகிறேன்.

Verse 2

अर्च्चां च मृण्मयीं कृत्वा अस्पुटां चाप्यखण्डिताम् ॥ नाधिकां वामनां चापि न वक्रां कारयेद्बुधः ॥

மண்ணால் அர்ச்சையைச் செய்து, அதைத் தெளிவாகவும் உடையாததாகவும் வைத்திருக்க வேண்டும். அறிவுடையவன் அதை மிகப் பெரியதாகவும் அல்ல, குள்ளமாகவும் அல்ல, வளைந்ததாகவும் செய்யக் கூடாது.

Verse 3

ईदृशीं प्रतिमां कृत्वा मम कर्मपरायणः ॥ भूमे सर्वाणि कर्माणि यथा वा रोचते तथा ॥

இவ்வாறான பிரதிமையைச் செய்து, ஹே பூமியே, என் கர்மங்களில் பராயணமானவன் எல்லாச் செயல்களையும் தன் விருப்பத்திற்கும் யோக்யத்திற்கும் ஏற்பச் செய்யலாம்।

Verse 4

काष्ठानामप्यलाभे तु मृण्मयीं तत्र कारयेत् ॥ शैलजां वा ततो भूमे मम कर्मपरायणः ॥

மரமும் கிடைக்காவிட்டால் அங்கே மண்ணால் பிரதிமை செய்யச் செய்ய வேண்டும்; அல்லது பின்னர், ஹே பூமியே, கல்லால் ஆன பிரதிமையையும் செய்யச் செய்ய வேண்டும்—என் கர்மங்களில் பராயணமானவன்।

Verse 5

ताम्रेण कांस्यरौप्येण सौवर्णत्रपु-रीतिभिः ॥ कुर्वन्ति शुभकर्माणः कोविदः प्रतिमां शुभाम् ॥

செம்பு, வெண்கலம், வெள்ளி, பொன், தகரம், ஈயம் ஆகியவற்றால், சுபகர்மத்தில் ஈடுபட்ட திறமையான சிற்பிகள் சுபமான பிரதிமையை உருவாக்குகின்றனர்।

Verse 6

अर्चनं त्वपरं वेद्यां मम कर्मपरिग्रहात् ॥ केचिल्लोकापवादेन ख्यात्यै कुर्वन्ति केचन ॥

ஆனால் என் விதிக்கப்பட்ட கர்மங்களை ஏற்றுக் கொள்வதன் நோக்கில், அர்ச்சனையின் இன்னொரு வகையும் அறியப்பட வேண்டும்: சிலர் உலகப் பழிச்சொல்லின் பயத்தால், சிலர் புகழுக்காகச் செய்கின்றனர்।

Verse 7

गृहं चालोच्य कश्चिन्मां पूजयेत्कामनापरः ॥ पूजयेद्यदि वा चक्रं मम तेजोंऽशसम्भवम् ॥

இல்லறச் சூழ்நிலையை எண்ணி, விருப்பம் கொண்டவன் என்னை வழிபடலாம்; அல்லது என் தேஜஸின் ஒரு அங்கத்திலிருந்து தோன்றிய சக்கரத்தையும் வழிபடலாம்।

Verse 8

भूमे एवं विजानीहि स्थापितोऽहं न संशयः ॥ सम्पदस्तु प्रयच्छामि पूजितोऽहं धराधरे ॥

ஓ பூமியே, இவ்வாறு அறிந்துகொள்—நான் விதிப்படி நிறுவப்பட்டால் என் இருப்பில் ஐயமில்லை. ஓ தராதரே, என்னை வழிபட்டால் நான் செல்வச் செழிப்பை அருள்வேன்.

Verse 9

मन्त्रैर्वा विधिपूर्वेण यो मे कर्माणि कारयेत् ॥ यं यं फलं समुद्दिश्य मां पूजयति मानवः ॥

மந்திரங்களாலோ அல்லது விதிப்படி யாரேனும் என் சடங்குகளை நடத்தச் செய்வாரோ—மனிதன் எந்த எந்த பலனை நோக்கி என்னை வழிபடுகிறானோ—

Verse 10

मद्भक्तः सततं नित्यं कर्मणा परिवेष्टितः ॥ स वै मत्परितोषार्थं मनस्येव प्रपूजयेत् ॥

என் பக்தன், எப்போதும் நித்தியக் கடமைகளால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், என்னை மகிழ்விப்பதற்காக மனத்திலேயே நிச்சயமாக வழிபட வேண்டும்.

Verse 11

दद्याज्जलाञ्जलिं मह्यं तेन मे प्रीतिरुत्तमा ॥ तस्य किं सुमनोभिश्च जाप्येन नियमेन किम् ॥

எனக்கு நீரஞ்சலியை அர்ப்பணிக்கட்டும்; அதனால் எனக்கு உன்னதமான திருப்தி உண்டாகும். அவனுக்கு மலர்கள் எதற்கு? ஜபம் எதற்கு? கட்டுப்பாடான நியமங்கள் எதற்கு?

Verse 12

मह्यं चिन्तयतो नित्यं निभृतेनान्तरात्मना ॥ तस्य कामान्प्रयच्छामि दिव्यान्भोगान्मनोरमान् ॥

அடக்கமான உள்ளத்துடன் எப்போதும் என்னைத் தியானிப்பவனுக்கு, அவன் விரும்பிய இலக்குகளை—தெய்வீகமும் மனமகிழ்வூட்டும் இன்பங்களையும்—நான் அருள்வேன்.

Verse 13

एतत्ते सर्वमाख्यातं सुगोप्यं च प्रयत्नतः ॥ मृन्मयीं प्रतिमां कृत्वा मम कर्मसु निष्ठितः ॥

இவை அனைத்தும் உனக்குச் சொல்லப்பட்டன; இதை மிகுந்த முயற்சியுடன் ரகசியமாகக் காக்க வேண்டும். மண்ணால் ஒரு பிரதிமை செய்து, என்னைச் சார்ந்த கருமங்களில் உறுதியாக நிலைத்திரு.

Verse 14

श्रवणे चैव नक्षत्रे कुर्यात्तस्याधिवासनम् ॥ पूर्वोक्तेन विधानेन स्थापयेन्मन्त्रपूर्वकम् ॥

ஸ்ரவண நக்ஷத்திர நாளில் அதன் அதிவாஸனத்தைச் செய்ய வேண்டும். முன் கூறிய விதிப்படி மந்திரமுன்னோடாக நிறுவ வேண்டும்.

Verse 15

पञ्चगव्यं च गन्धं च वारिणा सह मिश्रयेत् ॥ ततो मे स्नपनं कार्यमिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

பஞ்சகவ்யமும் நறுமணப் பொருளும் நீருடன் கலந்து கொள்ள வேண்டும். பின்னர் எனது ஸ்நபன (திருக்குளிப்பு) செய்ய வேண்டும்; இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 16

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रकर्त्ता यस्य प्रसादेन भवन्ति लोकाः ॥ स त्वं कुरुष्वाच्युत मत्प्रसादं त्वं तिष्ठ चार्चासु च मृन्मयीषु ॥

மந்திரம்— “நீயே அனைத்துலகின் படைப்பாளர்; உன் அருளால் உலகங்கள் நிலைபெறுகின்றன. ஆகவே, அச்யுதா, என்மேல் அருள் புரிவாயாக; வழிபாட்டு அர்ச்சைகளில், குறிப்பாக மண்ணால் ஆன பிரதிமைகளிலும், நீ நிலைத்திருப்பாயாக।”

Verse 17

कारणकारणं ह्युग्रतेजसं द्युतिमन्तं महापुरुषं नमो नमः ॥ अनेन मन्त्रेण वेश्मनि प्रविश्य स्थापनां कुर्यात् ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण स्थापयेन्मां समाहितः ॥ पूर्ववत्स्थापयेत्तत्र चतुरः कलशान्पुरा ॥ चतुरस्तान्गृहीत्वा च इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

“காரணங்களுக்குக் காரணமான, பேரொளி கொண்ட, பிரகாசமிக்க மகாபுருஷனுக்கு நமோ நமः.” இந்த மந்திரத்துடன் இல்லத்துள் நுழைந்து நிறுவல் செய்ய வேண்டும்; இதே மந்திரத்தால் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி என்னை நிறுவ வேண்டும். முன் விதிப்படி முதலில் அங்கே நான்கு கலசங்களை அமைக்க வேண்டும்; அந்த நான்கையும் எடுத்துக் கொண்டு பின்னர் இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 18

मन्त्रः— ॐ वरुणं समुद्रो लब्ध्वा सम्पूजितो ह्यात्ममतिप्रसन्नः ॥ एतेन मन्त्रेण ममाभिषेकं प्राप्तं वरिष्ठं हि स ऊर्ध्वबाहुः ॥ अग्निश्च भूमिश्च रसाश्च सर्वे भवन्ति यस्मात्सततं नमस्ये ॥

மந்திரம்— ஓம். வருணன்-சொரூபமான சமுத்திரத்தை அடைந்து, முறையாகப் போற்றப்பட்டால் மனமும் அறிவும் அமைதியடைந்து மகிழ்கிறது. இம்மந்திரத்தால் என் அபிஷேகம் சிறப்பை அடைந்தது; அவர் உயர்த்திய கரங்களுடன் நிற்கிறார். யாரிடமிருந்து அக்னி, பூமி மற்றும் எல்லா ரசங்களும் தோன்றுகின்றனவோ, அவரை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

Verse 19

अगुरुं चैव धूपं च सकर्पूरं सकुङ्कुमम् ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा धूपं प्रकल्पयेत् ॥

அகரு தூபத்தை கற்பூரம், குங்குமம் சேர்த்து தயாரிக்க வேண்டும். “நமோ நாராயணாய” என்று கூறி தூபத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 20

धूपं दत्त्वा यथान्यायं पीतं वस्त्रं तु दापयेत् ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

முறையின்படி தூபம் அர்ப்பணித்த பின் மஞ்சள் ஆடையை வழங்க வேண்டும். “நமோ நாராயணாய” என்று கூறி மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

Verse 21

मन्त्रः— वस्त्रेण पीतेन सदा प्रसन्नो यस्मिन्प्रसन्ने तु जगत्प्रसन्नम् ॥ गृह्णातु वस्त्रं सुमुखः प्रसन्नो देवः सदा पातु भवस्य बन्धात् ॥

மந்திரம்— மஞ்சள் ஆடையால் எப்போதும் மகிழ்வார்; அவர் மகிழ்ந்தால் உலகமும் மகிழும். அருள்முகம் கொண்ட மகிழ்ந்த தேவன் இந்த ஆடையை ஏற்றருள்வானாக; பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து எப்போதும் காக்கட்டும்.

Verse 22

तत एतेन मन्त्रेण वस्त्रं दद्याद्यथोचितम् ॥ धूपदीपादिभिः पूज्य प्रापणं परिकल्पयेत् ॥

பின்னர் இம்மந்திரத்துடன் தகுந்த ஆடையை வழங்க வேண்டும். தூபம், தீபம் முதலியவற்றால் வழிபட்டு, பிராபணம் (அர்ப்பணம்/விநியோகம்) ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

Verse 23

पूर्वोक्तेन विधानेन दद्यात्प्रापणकं नरः ॥ पश्चादाचमनं दद्यान्मन्त्रपूर्वं प्रयत्नतः ॥

முன்னர் கூறிய விதிப்படி மனிதன் பிராபணகத்தை அளிக்க வேண்டும். பின்னர் மந்திர உச்சாரணத்துடன் முயன்று ஆச்சமனத்திற்கான நீரை வழங்க வேண்டும்.

Verse 24

मन्त्रः— शान्तिर्भवतु देवानां ब्रह्मक्षत्रविशां तथा ॥ शान्तिर्भवतु वृद्धानां बालानां शान्तिरुत्तमा ॥

மந்திரம்: தேவர்களுக்கு அமைதி உண்டாகுக; அதுபோல பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியருக்கும் அமைதி உண்டாகுக. முதியோர்க்கு அமைதி உண்டாகுக; குழந்தைகளுக்கு உத்தம அமைதி உண்டாகுக.

Verse 25

देवो वर्षतु पर्जन्यः पृथिवी सस्यपूरिता ॥ अनेनैव तु मन्त्रेण शान्तिं कृत्वा विधानतः ॥

தெய்வரூப பர்ஜன்யன் மழை பொழியட்டும்; பூமி பயிர்களால் நிரம்பட்டும். மேலும் இதே மந்திரத்தால் விதிப்படி சாந்தி-கிரியை செய்து...

Verse 26

पश्चाद्भागवतान्पूज्य ततो ब्राह्मणपूजनम् ॥ शिरसा वचनं कार्यं दक्षिणाभिः प्रपूज्य च ॥

பின்னர் பகவத பக்தர்களை வணங்கி, அதன் பின் பிராமணர்களை வணங்க வேண்டும். தலை தாழ்த்தி அவர்களின் சொல்லை ஏற்றுக் கொண்டு, தக்ஷிணை முதலியவற்றால் அவர்களைச் சிறப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 27

अच्छिद्रं वाच्य पश्चाच्च कुर्यादेवं विसर्जनम् ॥ एवं विसर्जनं कृत्वा ये च तत्र समागताः ॥

பின்னர் ‘அச்சித்ரம்’ என்று சொல்லி இவ்விதமாக விடைபெறச் செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு விடைபெறச் செய்த பின், அங்கு கூடியிருந்தவர்கள்...

Verse 28

यो गुरुं पूजयेद्भक्त्या विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ तेनाहं पूजितो नित्यं देवि सत्यं ब्रवीमि ते ॥

விதி ஒப்புக்கொண்ட செயலைக் கொண்டு பக்தியுடன் குருவை வழிபடுகிறவன் மூலம் நான் எப்போதும் வழிபடப்படுகிறேன். தேவி, உனக்கு உண்மையையே சொல்கிறேன்.

Verse 29

तुष्टो ददाति कृच्छ्रेण ग्राममात्रं नराधिपः ॥ आब्रह्मपदपर्यन्तं हेलया यच्छते गुरुः ॥

அரசன் மகிழ்ந்தாலும் சிரமத்துடன் ஒரு கிராமளவே அளிப்பான்; ஆனால் குரு எளிதாகவே பிரம்மபதம் வரை அருளுவார்.

Verse 30

तथैव मम शास्त्रेषु ममैव वचनाच्छुभे ॥ सर्वशास्त्रेषु कल्याणि गुरुपूजा व्यवस्थिताः ॥

அதேபோல் என் சாஸ்திரங்களில்—என் சொல்வழியே, சுபமே—எல்லா சாஸ்திரங்களிலும், கல்யாணியே, குருபூஜை நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Verse 31

य एतेन विधानेन कुर्यात्संस्थापनं मम ॥ तारितानि कुलान्येव त्रीणि त्रिंशच्च सप्ततिः ॥

இந்த விதிப்படி என் ஸம்ஸ்தாபனத்தை யார் செய்கிறாரோ, அவருடைய குலங்கள் விடுவிக்கப்படுகின்றன—மூன்று, முப்பது, எழுபது (என்ற அளவிற்கு).

Verse 32

पूजायां मम मार्गेषु पतन्ति जलबिन्दवः ॥ तावद्वर्षसहस्राणि मम लोकेषु मोदते

என் வழிபாட்டில் என் பாதைகளின் மீது நீர்த்துளிகள் விழுந்தால், அவ்வளவு ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவன் என் உலகங்களில் மகிழ்வான்.

Verse 33

एवं ते कथितं भूमे स्थापने मृण्मयस्य तु ॥ कथयिष्यामि ते ह्यन्यत्सर्वभागवतप्रियं

ஓ பூமியே! மண்ணால் ஆன திருவுருவை நிறுவும் விதியை உனக்குச் சொன்னேன். இப்போது எல்லா பகவத் பக்தர்களுக்கும் பிரியமான இன்னொரு செய்தியையும் உனக்குக் கூறுவேன்.

Verse 34

तत्तत्फलं प्रयच्छामि प्रसन्नेनान्तरात्मना ॥ मम चैव प्रसादेन प्राप्नोति गतिमुत्तमाम्

அமைதியடைந்த உள்ளத்துடன் நான் அதற்கேற்ற பலனை அளிக்கிறேன்; மேலும் என் அருளாலேயே அவன் உத்தமமான கதியை அடைகிறான்.

Verse 35

एवमास्नाप्य विधिवन्मम कर्मपरायणः ॥ पूर्वोक्तविधिना चैव गन्धमाल्यैश्च पूजयेत्

இவ்வாறு விதிப்படி நீராட்டி, என் கர்மவிதியில் பற்றுடையவனாய் இருந்து, முன் கூறிய முறையின்படி நறுமணங்களாலும் மாலைகளாலும் வழிபட வேண்டும்.

Verse 36

पूजयेत् तांश्च विधिवद्वस्त्रालङ्कारभूषणैः ॥ पूजयीता गुरुं तत्र यदीच्छेन्मम सात्म्यताम्

அவர்களையும் விதிப்படி ஆடைகள், அலங்காரங்கள், ஆபரணங்களால் வழிபட வேண்டும். என்னோடு ஒத்திசைவு விரும்பினால் அங்கே குருவையும் வணங்கி போற்ற வேண்டும்.