Adhyaya 179: Enumeration of Ritual Offenses and Their Expiations; The Sacred Merit of Saukara and Mathurā Pilgrimage

Verse 1

धरण्युवाच ॥ तवापराधाद्देवेश वर्ज्योऽयं वैष्णवेन च ॥ विनापराधो मनुजः सापराधश्च जायते ॥

பூமி கூறினாள்—தேவேசா! உமக்கு எதிரான அபராதத்தினால் இவன் வைஷ்ணவராலும் விலக்கப்பட வேண்டியவன். அபராதமற்ற மனிதன் அபராதத்தினாலேயே அபராதியாவான்।

Verse 2

कर्मणाचरणेनैव करणेन जुगुप्सितः ॥ तच्च पूजाफलं सर्वं ज्ञायते तद्वदस्व मे ॥

செயலினால்—அதன் நடைமுறையாலும் கருவியாலும்—மனிதன் பழிக்கத்தக்கவனாகிறான்; அதனால் பூஜையின் முழுப் பலனும் பாதிக்கப்படுகிறது. அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்।

Verse 3

श्रीवराह उवाच ॥ कर्मणा मनसा वाचा ये पापरुचयो जनाः ॥ भक्षणं दन्तकाष्ठस्य राजान्नस्य तु भोजनम् ॥

ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்—செயல், மனம், வாக்கு ஆகியவற்றால் பாவத்தில் நாட்டமுள்ளோர் (அனுசிதமாக) பல் துடைப்புக் குச்சியை உண்ணுதல், ‘ராஜான்னம்’ எனப்படும் உணவை உண்ணுதல் போன்றவற்றைச் செய்கின்றனர்।

Verse 4

मैथुनं शवसंस्पर्शं पुरीषोत्सर्गमेव च ॥ सूतकीउदक्याप्रेक्षा च स्पर्शनं मेहनं तथा ॥

(இவற்றில்) மைதுனம், சவத்தைத் தொடுதல், மலவிடுதல், சூதகி/உதக்யா நிலையில் உள்ள பெண்ணை நோக்குதல், (அத்தகைய சூழலில்) தொடுதல், மேலும் சிறுநீர் கழித்தலும் அடங்கும்।

Verse 5

अभाष्य भाषणं चैव पिण्याकस्य च भक्षणम् ॥ रक्तपारक्यमलिनवस्त्रधारित्वनीलिजम् ॥

பேசக் கூடாததைப் பேசுதல், பிண்யாகம் (எண்ணெய்-பிண்ணாக்கு) உண்ணுதல்; மேலும் இரத்தத் தொடர்பான அசௌசம், பரதேச/பரசம்பந்தம், அழுக்கான ஆடை அணிதல், நீலி (இண்டிகோ) தொடர்பான அசுத்தம்—இவையும் குற்றங்கள்.

Verse 6

गुरोश्चालीकनिर्बन्धः पतितान्नस्य भक्षणम् ॥ अभक्ष्य भक्षणं चैव तण्डुलीयविभीतकम् ॥

குருவின் மீது பொய்யான குற்றச்சாட்டு/பிடிவாதம், பதிதன் (ஒழுக்கம் கெட்டவன்) உணவை உண்ணுதல், தடைசெய்யப்பட்டதை உண்ணுதல்; மேலும் தண்டுலீய, விபீதக முதலியனவும் இங்கு தடைப்பட்ட பட்டியலில் சேர்க்கப்படுகின்றன—இவை குற்றங்கள்.

Verse 7

अदानं तुवरान्नस्य जालपादवराकयोः ॥ भक्षणं देवतागारे सोपानत्कोपसर्पणम् ॥

துவரா-அன்னத்தை தானமாக அளிக்காமை, ஜால-, பாத-, வராக முதலியவற்றை உண்ணுதல்; மேலும் தேவாலயத்தில் சோபானம் (படிகள்) வரை முறையற்ற விதத்தில் அணுகுதல்/நடத்தல்—இவையும் இங்கு குற்றங்களாகக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 8

तथैव देवपूजायां निषिद्धकुसुमार्च्चनम् ॥ अनुत्तार्य च निर्माल्यं पूजा क्षीणान्धकारयोः ॥

தேவபூஜையில் தடைசெய்யப்பட்ட மலர்களால் அர்ச்சனை செய்வது குற்றம்; மேலும் நிர்மால்யம் (பயன்பட்ட/வாடிய மாலைகள், மீதங்கள்) அகற்றாமல் பூஜை செய்வதும் குற்றம்; அதுபோல க்ஷீண-அந்தகாரம் (மங்கிய ஒளி/இருள்) நிலையில் செய்யும் பூஜையும் விதிமுறை சார்ந்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

Verse 9

पानं सुराया देवस्य अन्धकारे प्रबोधनम् ॥ तावत्कर्मार्च्चने विष्णोरनमस्करणं तथा

மதுபானம் அருந்துதல், இருளில் தேவனை எழுப்புதல், மேலும் விஷ்ணுவின் அர்ச்சனைச் செயலில் வணக்கம் செலுத்தாமை—இவை பூஜைத் தவறுகளாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.

Verse 10

दूरस्थो न नमस्कारं कुर्यात्पूजा तु राक्षसी ॥ एकरात्रं द्विरात्रं वा त्रिरात्रं स्नानमेव च ॥ सवासाः पञ्चगव्याशी मलसंवस्त्रकं क्रमात् ॥ नीलिरक्षापनॊदार्थं गोमयेन प्रघर्षणम् ॥ प्राजापत्येन शुद्धिः स्यान्नीलिवस्त्रस्य धारणात्

தூரத்தில் இருப்பவன் நமஸ்காரம் செய்யக் கூடாது; அப்படிச் செய்யும் பூஜை ‘ராக்ஷஸீ’ எனக் கூறப்படுகிறது. ஒரு, இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகள் ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும். ஆடையுடன் இருந்து பஞ்சகவ்யம் அருந்தி, மாசடைந்த ஆடையை முறையாகச் சுத்தம் செய்ய வேண்டும். ‘நீலி’ தோஷம் நீங்க கோமயத்தால் உராய வேண்டும். நீலி கறைப்பட்ட ஆடை அணிந்தால் பிராஜாபத்ய விரதத்தால் சுத்தி உண்டாகும்.

Verse 11

चान्द्रायणद्वयं कुर्याद्गुरोः क्षयितमुत्तमम् ॥ चान्द्रायणं पराकं च पतितान्नस्य भक्षणात्

குருவைச் சார்ந்த குறைவு/உண்டதனால் ஏற்பட்ட தோஷத்திற்கு சிறந்த பிராயச்சித்தமாக இரட்டை சாந்திராயணம் செய்ய வேண்டும். ‘பதித’னின் அன்னம் உண்டால் சாந்திராயணமும் பராகமும் இரண்டும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 12

चान्द्रायणं पराकं च प्राजापत्यं तथैव च ॥ गोप्रदानं च भोज्यं च अभक्ष्यस्य च भक्षणे

உண்ணத் தகாத (தடைசெய்யப்பட்ட) பொருளை உண்டால் சாந்திராயணம், பராகம், பிராஜாபத்யம் ஆகிய விரதங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும்; மேலும் கோதானம் செய்து, அன்னதானம்/விருந்து அளிக்க வேண்டும்.

Verse 13

उपवासस्तु पञ्चाहं पञ्चगव्येन शुद्ध्यति ॥ सोपानत्कश्चरेत्पाद कॄच्छ्रस्य द्विरभोजनम्

ஐந்து நாள் உபவாசம் பஞ்சகவ்யத்தால் சுத்தி/நிறைவு பெறுகிறது. க்ருச்சிர விரதத்தின் ‘பாதம்’ (நான்கில் ஒரு பகுதி) சோபானத்கமாக இருந்து, விதிப்படி நாளில் இருமுறை உணவு கொண்டு அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

Verse 14

पुष्पाभावेऽर्च्चनं स्नानं देवस्पर्शं च कारयन् ॥ अनिर्माल्यनमस्कारं स्नानं पञ्चामृतॆन तु

மலர்கள் இல்லையெனில் ஸ்நானத்தால் அர்ச்சனை செய்து, தெய்வத்தை (விதிப்படி) ஸ்பரிசிக்கச் செய்ய வேண்டும். நிர்மால்யம் (மாலை-பிரசாதம்) அகற்றாமல் நமஸ்காரம் செய்திருந்தால் பஞ்சாமிர்தத்தால் ஸ்நானம் விதிக்கப்படுகிறது.

Verse 15

सुरापाने द्विजातीनां चान्द्रायणचतुष्टयम् ॥ तथैव द्वादशाब्दं तु प्राजापत्यत्रयं चरेत्

இருமுறை பிறந்தோர் மதுபானம் அருந்தினால் நான்கு சாந்திராயண விரதங்கள் விதிக்கப்படுகின்றன; அதுபோல பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஒழுக்கநெறி மேற்கொண்டு மூன்று பிராஜாபத்யப் பிராயச்சித்தங்களையும் செய்ய வேண்டும்।

Verse 16

ब्रह्मकूर्च्चेन शुद्धिः स्याद्गोप्रदानत्रयेण च ॥ त्रयाणामेकरात्रेण पञ्चामृतनिषेवणात्

பிரம்மகூர்ச்ச விரதத்தாலும், மூன்று முறை கோதானத்தாலும் சுத்தி உண்டாகும்; மேலும் இம்மூன்று நிலைகளிலும் ஒரிரவு விரதம் இருந்து பஞ்சாமிர்தம் அருந்துவதால் சுத்தி பெறலாம்।

Verse 17

मुच्यते त्वपराधैस्तु तथा विष्णोः स्तवं पठन् ॥ एतत्ते कथितं गुह्यं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

அத்தகைய குற்றங்களிலிருந்தும் விஷ்ணுவின் ஸ்தவத்தைப் பாராயணம் செய்வதால் விடுதலை கிடைக்கும். இந்த ரகசிய உபதேசம் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

Verse 18

मुहूर्तमात्रे सा देवी संज्ञां प्राप्येदमब्रवीत् ॥ अपराधे कृते देव सूतकी हि प्रजायते

ஒரு கணமே கழித்து அந்த தேவி உணர்வு பெற்று இவ்வாறு கூறினாள்— “தேவா! குற்றம் நிகழ்ந்தால் சூதக (அசௌச) நிலை நிச்சயமாக உண்டாகிறது.”

Verse 19

प्रायश्चित्तानि भूरीणि कृतानि तु नरैः सदा ॥ तेन मे मनसो मोहः दुःखदो यः समभ्ययात् ॥

“மக்கள் எப்போதும் பல பிராயச்சித்தங்களைச் செய்து கொண்டே இருக்கிறார்கள்; அதனால் என் மனத்தில் துயரம் தரும் மயக்கம் ஏற்பட்டுள்ளது.”

Verse 20

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र येन त्वं नृषु तुष्यसि ॥ पूजितः सफलश्चासि अपराधविशोधनम् ॥

இங்கே ஏதாவது வழி உள்ளதா? அதனால் நீர் மனிதர்களால் திருப்தியடைவீர்—பூஜிக்கப்படும்போது பலன் தருவீர், மேலும் குற்றங்கள் சுத்திகரிக்கப்படும்.

Verse 21

श्रीवराह उवाच ॥ संवत्सरस्य मध्ये तु तीर्थे सौकरवे मम ॥ कृतोपवासः स्नानेन गङ्गायां शुद्धिमाप्नुयात् ॥

ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்: ஆண்டுக்குள் என் சௌகரவ தீர்த்தத்தில் உபவாசம் செய்தவன் கங்கையில் நீராடுவதால் தூய்மை அடைவான்.

Verse 22

मथुरायां तथाप्येवं सापराधः शुचिर्भवेत् ॥ अनयोस्तीर्थयोरेवं यः सेवेत सकृन्नरः ॥

அதேபோல் மதுராவிலும், குற்றங்களால் பீடிக்கப்பட்டவனும் தூய்மையடையலாம். இவ்வாறு இந்த இரு தீர்த்தங்களையும் ஒருமுறையாவது நாடும் மனிதன்…

Verse 23

सहस्रजन्मसु कृतानपराधाञ्जहाति सः ॥ स्नानात्पानात्तथा ध्यानात्कीर्तनाद्धारणात्तथा ॥

…அவன் ஆயிரம் பிறவிகளில் செய்த குற்றங்களை விட்டு விடுவான்—நீராடுதலால், தீர்த்தநீர் அருந்துதலால், தியானத்தால், கீர்த்தனத்தால், மேலும் தாரணை (நிலையான ஒருமுகத்தன்மை) யாலும்.

Verse 24

श्रवणान्मननाच्चैव दर्शनाद्याति पातकम् ॥ पृथिव्युवाच ॥ मथुरा सूकरं चैव द्वावेतौ तव वल्लभौ ॥

கேட்பதாலும், சிந்திப்பதாலும், தரிசிப்பதாலும் பாவம் நீங்கும். ப்ருதிவி கூறினாள்: மதுரா மற்றும் சூகரம்—இவ்விரண்டும் உமக்கு அன்பானவை.

Verse 25

विशिष्टमनयोः किं च सत्यं ब्रूहि सुरेश्वर ॥ श्रीवराह उवाच ॥ पृथिव्यां यानि तीर्थानि आसमुद्रसरांसि च ॥

“இவ்விரண்டிலும் தனிச்சிறப்பு என்ன? தேவேசரே, உண்மையைச் சொல்லுங்கள்.” ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்—“பூமியில் உள்ள எல்லா தீர்த்தங்களும், கடல்வரை உள்ள ஏரிகள் மற்றும் நீர்த்தடங்களும்…”

Verse 26

कुब्जाम्रकं प्रशंसन्ति सदा मद्भावभाविताः ॥ तस्मात्कोटिगुणं गुह्यं सौकरतीर्थमुत्तमम् ॥

என் பக்தி-பாவத்தில் நிறைந்தவர்கள் எப்போதும் குப்ஜாம்ரகத்தைப் புகழ்வர். ஆகையால் உத்தமமான சௌகர தீர்த்தம் மறைபொருளாய் இருந்து, கோடி மடங்கு மேலான பலன் தரும்.

Verse 27

गुह्याद्गुह्यतरं पुण्यं माथुरं मम मण्डलम् ॥ फलं परार्द्धगुणितं सिततीर्थान्न संशयः ॥

மறைபொருளிலும் மிக மறைபொருளான புண்ணியமான மாதுர மண்டலம் என் ஆட்சி-வட்டமே. அதன் பலன் பரார்த்த அளவிற்கு பெருகும்; சீதா தீர்த்தத்தையும் மிஞ்சும்—சந்தேகம் இல்லை.

Verse 28

अटित्वा सर्वतीर्थानि कुब्जाम्रादीनि नित्यशः ॥ अघं विनश्यते क्षिप्रं मथुरामागतस्य च ॥

குப்ஜாம்ரகம் முதலிய எல்லா தீர்த்தங்களையும் தினமும் சுற்றியிருந்தாலும், மதுராவிற்கு வந்தவனுடைய பாவம் விரைவில் அழியும்.

Verse 29

विश्रमणाच्च विश्रान्तिस्तेन संज्ञा वरा मम ॥ सारात्सारतरं स्नानं गुह्यानां गुह्यमुत्तमम्

ஓய்வெடுப்பதால் ஓய்வு கிடைக்கிறது; ஆகையால் அதுவே என் உத்தமப் பெயர். இந்த ஸ்நானம் சாரங்களின் சாரம்—மறைபொருள்களில் பரம மறைபொருளும் உத்தமமும் ஆகும்.

Verse 30

गतिरन्वेषणीयानां मथुरा परमा गतिः ॥ कुब्जाम्रके सौकरे च मथुरायां विशेषतः

தேடுபவர்களால் நாடப்பட வேண்டிய பரம இலக்கு மத்துரா. குறிப்பாக குப்ஜாம்ரகமும் சௌகரமும், மேலும் மத்துராவில் விசேஷமாக.

Verse 31

विना सांख्येन योगेन मुच्यते नात्र संशयः ॥ या गतिर्योगयुक्तस्य ब्राह्मणस्य मनीषिणः

சாங்க்யமும் யோகமும் இன்றி விடுதலை இல்லை—இதில் ஐயமில்லை. யோகத்தில் நிலைத்த ஞானமிகு பிராமணனுக்குரிய பரம நிலை—

Verse 32

सा गतिस्त्यजतः प्राणान्मथुरायां न संशयः ॥ एतत्ते कथितं सारं मया सत्येन सुव्रते ॥ न तीर्थं मथुराया हि न देवः केशवात्परः

மத்துராவில் உயிர்வாயுவைத் துறப்பவனுக்கும் அதே பரம நிலை ஐயமின்றி கிடைக்கும். நல்ல விரதமுடையவளே, இதுவே சாரம் என்று உண்மையுடன் சொன்னேன்: மத்துராவிற்கு இணையான தீர்த்தம் இல்லை; கேசவனை விட உயர்ந்த தெய்வமும் இல்லை.

Verse 33

अपराधास्त्रयस्त्रिंशत्समाख्याता मया धरे ॥ एभिर्युक्तस्तु पुरुषो विष्णुं नैव प्रपश्यति

ஓ பூமியே, முப்பத்துமூன்று அபராதங்களை நான் கூறினேன். இவற்றால் சூழப்பட்டவன் விஷ்ணுவை உண்மையாகக் காணமாட்டான்.

Verse 34

पुनः पुनरुवाचेदं देवदेवो जनार्दनः ॥ मोहङ्गता तु शृणुते नष्टसंज्ञेव लक्ष्यते

தேவர்களின் தேவன் ஜனார்தனன் இதையே மீண்டும் மீண்டும் உரைத்தான். ஆனால் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தவன் கேட்பதுபோல் இருந்தும், உணர்வு இழந்தவனைப் போலத் தோன்றுகிறான்.

Verse 35

एकाहं मार्गशीर्ष्यां च द्वादश्यां सितवैष्णवम् ॥ गङ्गासागरिकं नाम पुराणेषु च पठ्यते

மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் ஏகாதசி மற்றும் சுக்ல த்வாதசி நாளில் வைஷ்ணவ விரதம் எனக் கூறப்படுகிறது; ‘கங்கா-சாகரிகம்’ என்ற பெயரும் புராணங்களில் வாசிக்கப்படுகிறது।