Adhyaya 119: Ritual Regulations on Permissible Foods for Offering and Consumption

Verse 1

अथ भोज्यनियमविधिः ॥ धरण्युवाच ॥ एवं कर्मविधिं श्रुत्वा सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ प्रसन्नवदनं देवं पुनर्वाक्यमुवाच ह ॥

இப்போது போஜ்ய-நியம விதி (விளக்கம்) வருகிறது. தரணி கூறினாள்—முழு சம்சாரச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை அளிக்கும் இந்த கர்மவிதியை கேட்டபின், அமைதியான முகத்தையுடைய தேவனை மீண்டும் உரைத்தாள்।

Verse 2

एवं महौजसं कर्म तव मार्गानुसारतः ॥ त्वत्तस्तु प्रापणविधिस्तव प्रीत्या मया श्रुतः ॥

இவ்வாறு, உமது மார்க்கத்தின்படி மிகுந்த சக்தியுடைய இந்த கர்மத்தை நான் கேட்டேன்; மேலும் உமது திருப்திக்காக உம்மிடமிருந்தே ‘ப்ராபண’ விதியையும் கேட்டேன்।

Verse 3

केन द्रव्येण संयुक्तं तन्ममाचक्ष्व माधव ॥ वसुधाया वचः श्रुत्वा वराहः प्रीतमानसः ॥

‘அதை எந்தத் திரவியத்துடன் சேர்க்க வேண்டும்? ஓ மாதவா, எனக்குச் சொல்லுங்கள்.’ வசுதையின் சொற்களை கேட்ட வராஹரின் மனம் மகிழ்ந்தது।

Verse 4

उवाच धर्मसंयुक्तं धर्मज्ञो वाक्यकोविदः ॥ श्रीवराह उवाच ॥ येन मन्त्रेण संयुक्तो मम प्रापणकं नयेत् ॥

தர்மத்துடன் இணைந்த சொற்களை அவர் உரைத்தார்—தர்மத்தை அறிந்தவரும் சொல்வன்மையுடையவரும் ஆவார். ஸ்ரீவராஹர் கூறினார்—‘எந்த மந்திரத்துடன் இணைத்து என் ப்ராபணகம் (ப்ராபண அர்ப்பணம்) செய்ய வேண்டும்?’

Verse 5

सप्त व्रीहींस्ततो गृह्य पयसासह संयुतम् ॥ परमं तस्य शाकानि मधूकोदुम्बरं तथा ॥

‘பின்பு ஏழு வ்ரீஹி (அரிசி) எடுத்து பாலுடன் சேர்த்து; அதற்காக மிகச் சிறந்த காய்கறிகளையும், மேலும் மதூகமும் உதும்பரமும் சேர்க்கவும்।’

Verse 6

एते चान्ये च बहवः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ कर्मण्याश्च त एतेषां ये मया परिकीर्तिताः ॥

இவையும் இன்னும் பலவும்—நூறுகளாகவும் ஆயிரங்களாகவும்—சடங்கு-கர்மங்களுக்கு ஏற்றவையே; அவற்றில் நான் கூறியவையே இங்கு எண்ணப்பட்டுள்ளன.

Verse 7

व्रीहीणां च प्रवक्ष्यामि उपयोग्यानि माधवि ॥ एकाग्रं मानसं कृत्वा प्रापणं शृणु सुन्दरि ॥

மாதவி, ஏற்ற அரிசி வகைகளையும் நான் விளக்குவேன். மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி, அழகியே, பிராபண முறையை கேள்.

Verse 8

धर्मचिल्लिकशाकं च सुगन्धं रक्तमालिकौ ॥ दीर्घशालिमहाशाली वरकुङ्कुममाक्षिकौ ॥

‘தர்மசில்லிக’ கீரை, மேலும் ‘சுகந்த’ ‘ரக்தமாலிகா’; ‘தீர்கசாலி’ ‘மகாசாலி’; மேலும் ‘வரகுங்கும’ ‘ஆக்ஷிக’—இவை (வகைகள்).

Verse 9

आमोदा शिवसुन्दर्यौ शिरीकाकुलशालिकाः ॥ विविधं यावकान्नं च ज्ञेयान्येतानि कर्मणि ॥

‘ஆமோதா’ ‘சிவசுந்தரி’, மேலும் ‘சிரீகாகுல-சாலிகா’ வகைகள்; யாவக தானியத்தால் செய்யப்பட்ட பலவகை உணவுகள்—இவை கர்மத்தில் பயன்படுவன என அறியப்பட வேண்டும்.

Verse 10

श्यामाकमिति चोक्तानि कर्माण्यानि वसुन्धरे ॥ कर्माण्यानि च शाकानि विजानीहि वसुन्धरे ॥

வசுந்தரையே, ‘ஷ்யாமாக’ (ஒருவகை சிறுதானியம்) முதலியவை சடங்கு-கர்மத்திற்கு ஏற்றவை என கூறப்பட்டுள்ளன. வசுந்தரையே, கர்மத்திற்கு ஏற்ற கீரை/காய்கறிகளையும் அறிந்து கொள்.

Verse 11

एतानि प्रतिगृह्णामि यच्च भागवतं प्रियम् ॥ मार्गमांसं वरं छागं शासं समनुयुज्यते ॥

இவற்றை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; பகவத பக்தருக்கு (பாகவதருக்கு) பிரியமானதையும் ஏற்றுக்கொள்கிறேன். மாமிசங்களில் மார்கமாமிசம் சிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; ஆட்டுமாமிசம் உயர்ந்ததாகப் பாராட்டப்படுகிறது, மேலும் சாஸ்திர விதிப்படி முறையாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று சொல்லப்படுகிறது.

Verse 12

एतानि प्रापणे दद्यान्मम चैतत्प्रियावहम् ॥ युञ्जानो वितते यज्ञे ब्राह्मणे वेदपारगे ॥

விநியோகிக்கும் வேளையில் இவற்றைத் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; இது எனக்கு பிரியத்தை அளிப்பதாகும். யாகம் விதிப்படி விரிவாக நடைபெறும்போது, வேதத்தில் தேர்ந்த பிராமணருக்காக (இத்தானங்களை) பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 13

भागो ममास्ति तत्रापि पशूनां छागलस्य च ॥ माहिषं वर्जयेन्मह्यं क्षीरं दधि घृतं ततः ॥

அங்கே எனக்கும் பங்கு உண்டு—விலங்கு அர்ப்பணங்களில் குறிப்பாக ஆட்டினது. எனக்காக எருமையைத் தவிர்க்க வேண்டும்; அதற்கு பதிலாக பால், தயிர், நெய் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 14

वर्जयेत्तत्र मांसानि यजुषा वैष्णवोऽश्नुते ॥ परं पायसमपि वर्ज्यानि तन्मांसं चेतकः खुरे ॥

அந்தச் சூழலில் மாமிசங்களைத் தவிர்க்க வேண்டும்; வைஷ்ணவன் யஜுஸ் மந்திரங்களுடன் (ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட முறையில்) மட்டுமே உண்ணுகிறான். அந்த மாமிசத்துடன் தொடர்புடையதாக இருந்தால் மிகச் சிறந்த பாயசமும் கூட தவிர்க்கத்தக்கது—இவ்விதமே இப்பகுதியின் உபதேசம்.

Verse 15

पक्षिणां च प्रवक्ष्यामि ये प्रयोज्या वसुन्धरे ॥ ये चैव मम क्षेत्रेषु उपयुज्यन्ति नित्यशः ॥

ஓ வசுந்தரா, பறவைகள் பற்றியும் நான் கூறுவேன்—எவை பயன்படத்தக்கவை, என் புனிதத் தலங்களில் எவை நித்தமும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதையும்.

Verse 16

लावकं वार्त्तिकं चैव प्रशस्तं च कपिञ्जलम् ॥ एते चान्ये च बहवः शतशोऽथ सहस्रशः ॥

லாவகம், வார்த்திகம், மேலும் புகழப்பட்ட கபிஞ்ஜலம்—இவையும் பிற பலவும் நூறுகளாகவும் ஆயிரங்களாகவும் (உகந்தவையாக) எண்ணப்பட்டுள்ளன।

Verse 17

मम कर्मणि योग्याः ये ते मया परिकीर्तिताः ॥ यस्त्वेतत्तु विजानीयात्कर्मकर्ता तथैव च ॥

என் கர்மச் செயற்குரிய தகுதியுடையவற்றை நான் கூறினேன். இதை உண்மையாக அறிந்தவன் தான் கர்மத்தைச் செய்பவன் ஆவான்.

Verse 18

नापराध्नोति स नरो मम चोक्तं वचः प्रियॆ ॥ ते च भोज्याश्च माङ्गल्या मम भक्तसुखावहाः ॥

அன்பே, நான் கூறிய வாக்கின்படி நடப்பவன் குற்றம் செய்யான். அவை உண்ணத்தக்கவையும் மங்களகரமானவையும்; என் பக்தர்களுக்கு நலமும் இன்பமும் தருவன.

Verse 19

कर्मण्या मुद्गमाषा वै तिलकङ्गुकुलित्थकाः ॥ गवेदुकं महामोहं मकुष्ठमथवाहिजाम् ॥

கர்மச் செயற்குரியவை: முத்கம், மாஷம்; எள், கங்கு, குலித்தம்; கவேதுகம், மகாமோகம், மகுஷ்டம், மேலும் வாஹிஜா.

Verse 20

ततो यष्टव्यमेवं हि य इच्छेत् सिद्धिमुत्तमाम् ॥ य एतेन विधानेन यजिष्यति वसुन्धरे

ஆகையால் உயர்ந்த சித்தியை விரும்புவோர் இவ்விதமே யாகம் செய்ய வேண்டும். ஓ வசுந்தரையே, இந்த விதிப்படி வழிபட்டு யஜிப்பவன் (பலனை அடைவான்).