Arunika

Verse 1

ॐ आरुणिः प्राजापत्यः प्रजापतेर्लोकं जगाम। तं गत्वोवाच— केन भगवन् कर्माण्यशेषतो विसृजामीति। तं होवाच प्रजापतिः— तव पुत्रान् भ्रातॄन् बन्ध्वादीन् शिखां यज्ञोपवीतं यागं स्वाध्यायं भूर्लोकं भुवर्लोकं स्वर...

ஓம். பிரஜாபதியின் வம்சத்தாரான ஆருணி, பிரஜாபதி லோகத்திற்குச் சென்றார். சென்று கூறினார்— “பகவனே, எல்லாக் கர்மங்களையும் முழுமையாக எவ்வாறு துறப்பேன்?” பிரஜாபதி சொன்னார்— “மக்கள், சகோதரர்கள், உறவினர்; சிகை, யஜ்ஞோபவீதம், யாகம், ஸ்வாத்யாயம்; பூः, புவः, ஸ்வः, மஹः, ஜனः, தபः, ஸத்ய லோகங்கள்; மேலும் அதல முதல் பாதாளம் வரை மற்றும் பிரஹ்மாண்டமும்—இவற்றைத் துற. தண்டம், ஆச்சாதனத் துணி, கௌபீனம் எடுத்துக் கொள். மீதியனைத்தையும் விடு.”

Verse 2

गृहस्थो ब्रह्मचारी वा वानप्रस्थो वा उपवीतं भूमावप्सु वा विसृजेत्। लौकिकाग्नीनुदराग्नौ समारोपयेत्। गायत्रीं च स्ववाचाग्नौ समारोपयेत्। कुटीचरो ब्रह्मचारी कुटुम्बं विसृजेत्। पात्रं विसृजेत्। पवित्रं विसृ...

இல்லறத்தான் அல்லது பிரம்மச்சாரி அல்லது வானப்ரஸ்தன்—யஜ்ஞோபவீதத்தை நிலத்தில் அல்லது நீரில் விட்டுவிட வேண்டும். இல்லற அக்கினிகளை வயிற்றின் அக்கினியில் (உதராக்னி) ஒன்றாக்க வேண்டும். காயத்ரியை தன் வாக்கின் அக்கினியில் ஒன்றாக்க வேண்டும். குடீசர பிரம்மச்சாரி குடும்பத்தைத் துறக்க வேண்டும். பிச்சைப் பாத்திரம், பவித்ரம், தண்டங்கள் மற்றும் லோக ஆசைகளையும் துறக்க வேண்டும். அதன் பின் மந்திரமின்றி நடத்தல் வேண்டும். ‘ஊர்த்வகமனம்’ எனும் உயருலக நோக்கைத் துறக்க வேண்டும். உணவை மருந்துபோல் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். விடியல், நண்பகல், மாலை—மூன்று சந்திகளில் நீராட வேண்டும். சந்தியை ஆத்மாவில் சமாதியாகப் பயில வேண்டும். எல்லா வேதங்களிலும் ஆரண்யகத்தை மீண்டும் மீண்டும் ஓத வேண்டும்; உபநிஷத்தை மீண்டும் மீண்டும் ஓத வேண்டும்.

Verse 3

खल्वहं ब्रह्मसूचनात् सूत्रं ब्रह्मसूत्रमहमेव। विद्वान् त्रिवृत्सूत्रं त्यजेत्। विद्वान् य एवं वेद— संन्यस्तं मया, संन्यस्तं मया, संन्यस्तं मयेति— त्रिरुक्त्वाभयं सर्वभूतेभ्यो (दद्यात्)। मत्तः सर्वं प्...

பிரஹ்மத்தின் சுட்டுதலால் ‘சூத்திரம்’ என்பது பிரஹ்ம-சூத்திரமே; நானே அதுவாக இருக்கிறேன். ஞானி மூன்று மடங்கு நூலைத் துறக்க வேண்டும். இவ்வாறு அறிந்தவன் மூன்று முறை— “என்னால் துறக்கப்பட்டது, என்னால் துறக்கப்பட்டது, என்னால் துறக்கப்பட்டது” என்று சொல்லி, எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளிக்க வேண்டும். என்னிடமிருந்தே அனைத்தும் இயங்குகிறது. “நண்பா, நீ விடுதலை; நீ நண்பன். நீ இந்திரனின் வஜ்ரம், வ்ருத்ரனை வென்றவன். எனக்கு காவலாக இரு; உள்ள பாவத்தை நீக்கு” என்று. இந்த மந்திரத்தால் மூங்கில் தண்டம் செய்து, கௌபீனம் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். உணவை மருந்துபோல் பழக வேண்டும்; கிடைத்த அளவிற்கு உண்ண வேண்டும். பிரம்மச்சரியம், அஹிம்சை, அபரிக்ரஹம், சத்தியம்—இவற்றை முயற்சியுடன் காக்கவும், காக்கவும், காக்கவும்.

Verse 4

अथातः परमहंसपरिव्राजकानामासनशयनादिकं भूमौ, ब्रह्मचर्यं, मृत्पात्रम् अलाम्बुपात्रं दारुपात्रं वा। यतीनां कामक्रोधहर्षरोषलोभमोहदम्भदर्पेच्छासूयाममत्वाहङ्कारादीनपि परित्यजेत्। वर्षासु ध्रुवशीलोऽष्टौ मासा...

இப்போது பரமஹம்ச பரிவ்ராஜகர்களுக்கு—அமர்வு, உறக்கம் முதலியவை நிலத்திலேயே; பிரம்மச்சரியம்; பாத்திரம் மண், சுரைக்காய் அல்லது மரம் ஆகியவற்றில் ஒன்றாக இருக்கலாம். யதி காமம், கோபம், மகிழ்ச்சி, சினம், பேராசை, மயக்கம், தம்பம், அகந்தை, ஆசை, பொறாமை, மமதை, அஹங்காரம் முதலியவற்றையும் துறக்க வேண்டும். மழைக்காலத்தில் நிலையான ஒழுக்கத்துடன் எட்டு மாதங்கள் தனியாகச் சுற்ற வேண்டும்; அல்லது இருவர் மட்டும் சுற்றலாம்—என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 5

स खल्वेवं यो विद्वान् सोपनयनादूर्ध्वमेतानि प्राग्वा त्यजेत्। पितरं पुत्रम् अग्निम् उपवीतं कर्म कलत्रं चान्यदपीह यत्। यतयो भिक्षार्थं ग्रामं प्रविशन्ति पाणिपात्रम् उदरपात्रं वा। ॐ हि ॐ हि ॐ हीत्येतदुपन...

இவ்வாறு அறிந்த ஞானி, உபநயனத்திற்குப் பிறகோ அதற்கு முன்போ இவற்றைத் துறக்க வேண்டும்—தந்தை, மகன், அக்கினி, யஜ்ஞோபவீதம், கர்மம், மனைவி மற்றும் இங்கு உள்ள பிற அனைத்தும். யதிகள் பிச்சைக்காக கிராமத்தில் நுழைகிறார்கள்—கையைப் பாத்திரமாகவோ வயிற்றைப் பாத்திரமாகவோ கொண்டு. அவர் இந்த உபநிஷத்தை நிறுவ வேண்டும்— “ஓம் ஹி ஓம் ஹி ஓம் ஹி.” இந்த உபநிஷத்தை இவ்வாறு அறிந்தவன், பலாச, பில்வ, அஸ்வத்த, உதும்பர மரத் தண்டம், மௌஞ்சி மேகலா, யஜ்ஞோபவீதம் ஆகியவற்றைத் துறந்து வீரனாகிறான். “விஷ்ணுவின் அந்த பரம பதத்தை ஞானிகள் எப்போதும் காண்கிறார்கள், வானில் விரிந்த கண்போல். அதை விழிப்புடன், நுண்ணறிவுடன் உள்ள விப்ரர்கள் ஒளிரச் செய்கிறார்கள்— விஷ்ணுவின் அந்த பரம பதம்.” இவ்விதமே நிர்வாணத்தின் அனுஷாசனம்; வேதத்தின் அனுஷாசனம், வேதத்தின் அனுஷாசனம்.