Adhyaya 6

இந்த அதிகாரத்தில் அரசவைக் கதையும் வைஷ்ணவ உபதேசமும் ஒன்றாக பின்னப்படுகிறது. ஆகாசராஜாவின் அந்தப்புரப் பெண்கள் கூறுவது: பத்மாவதியுடன் மலர் சேகரிக்கச் சென்றபோது மரத்தடியில் ஒரு அதிசய புருஷனை கண்டனர்—இந்திரநீலம்போல் கருநிறம், பொன்னாபரணங்களும் ஆயுதங்களும் அணிந்தவன்; அவன் கணநேரத்தில் மறைந்தான், உடனே பத்மாவதி மயங்கி விழுந்தாள். அரசன் தைவஜ்ஞனை அணுக, கிரகலட்சணங்கள் பொதுவாக நன்மை எனினும் ஒரு விசித்திரக் கலக்கம் உள்ளது என்கிறான்—அந்த சிறப்புப் புருஷ தரிசனத்தால் குமாரி பாதிக்கப்பட்டாள்; இறுதியில் அவனுடனே இணைவு நிகழும்; நல்வழி கூறும் ஒரு தூதிப் பெண்ணும் வருவாள். பரிகாரமாக பிராமணர்கள் தலைமையில் அகஸ்த்யேச லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்யச் சொல்கிறான். பின்னர் ஸ்ரீவேங்கடாத்ரியிலிருந்து பகுலமாலிகா வந்து அரண்மனைக்கு அழைக்கப்படுகிறாள். தரணி (தேவி/ராணி-வடிவு) ஒரு புலிந்தினியிடம் உண்மை அறிகிறாள்—பத்மாவதியின் நோய் காதல் பிறந்தது; காரணம் வைகுண்டநாதன் ஹரியே, ஸ்வாமிபுஷ்கரிணி அருகே வேங்கடாத்ரியில் உலாவுகிறான்; லலிதையை நடுவாளராக அனுப்பி இணைவை நிகழ்த்துவான். இறுதியில் பத்மாவதி பக்தலட்சணங்களை உரைக்கிறாள்—சங்கு-சக்கரச் சின்னங்கள், ஊர்த்வபுண்ட்ரம், பன்னிரண்டு நாமதாரணம் போன்ற வெளிப்புற அடையாளங்கள்; வேத பாராயணம், சத்தியம், தீங்கின்மை, பிரம்மச்சரியம்/கட்டுப்பாடு, கருணை போன்ற உள்ளார்ந்த ஒழுக்கங்கள். ஹோமமும் சூடாக்கிய முத்திரைகளும் கொண்டு பஞ்சாயுதங்கள் (சங்கு, சக்கரம், வில்-அம்பு, கதா, வாள்) பதிக்கும் விதியும் கூறப்படுகிறது. முடிவில் பெண்கள் அகஸ்த்யேச வழிபாட்டை நிறைவு செய்து பிராமணர்களுக்கு அன்னமும் தானமும் அளித்து மரியாதை செய்கிறார்கள்.