
இந்த அத்தியாயத்தில் தெய்வீக வருகைக்குப் பின் கதை உள்ளார்ந்த ஏக்கம், விரக உணர்வு நோக்கி திரும்புகிறது. ஸ்ரீநிவாசர் ரத்தினமய மண்டபத்தில் நுழைந்து பத்மாவதியின் அழகை நினைவில் ஆழ்ந்து, மோகத்தால் மயங்கிய தியானநிலை போன்ற தத்தளிப்பில் உறைகிறார். அப்போது பக்குலமாலிகா முறையாகத் தயாரித்த அர்ப்பணிப்புகளுடன் வந்து, அவரின் உடல்-மன அறிகுறிகளைப் பார்த்து கேள்விகள் எழுப்பி அந்த நிலையைக் கூறுகிறாள். ஸ்ரீநிவாசர் பதிலாக பத்மாவதியின் பூர்வயுகத் தொடர்பை விளக்குகிறார்—வேதவதி/சீதையின் நிகழ்ச்சி மற்றும் பின்னர் யுகத்தில் ஒன்றிணைவேன் என்ற வாக்குறுதி—இதனால் இன்றைய காதல் தர்மப் பிரதிஞ்ஞை, தெய்வத் திட்டத்தின் தொடர்ச்சியாக நிறுவப்படுகிறது. பின்னர் அவர் பக்குலமாலிகாவுக்கு யாத்திரை வழியைச் சொல்கிறார்: நரசிம்ஹ குகை, அகஸ்திய ஆசிரமம், சுவர்ணமுகரி கரையில் அகஸ்த்யேச லிங்கம், அதன் பின் காடுகள்-ஏரிகள் வழியாக நாராயணபுரி/ஆகாசராஜ நகரம். வழியில் மரங்கள், பறவைகள், விலங்குகள் பற்றிய செழுமையான பட்டியல் புனித நிலவரைபடமாக அமைகிறது. இறுதியில் பக்குலமாலிகா பயணத்தைத் தொடங்கி பத்மாவதியின் தோழிகளைச் சந்தித்து அடுத்த உரையாடலைத் தொடங்குகிறாள்.
No shlokas available for this adhyaya yet.