Adhyaya 40

இந்த अध्यாயத்தில் சூதர் உரையாடல் வடிவில் தர்ம‑கர்ம உபதேசத்தை கூறுகிறார். அஞ்சனா கணவருடன் பிரம்மா மற்றும் பிற தேவர்களைச் சந்திக்கிறாள்; அவர்களின் சம்மதத்தால் வியாசர் முதன்மை உபதேசகராகிறார். வியாசர் ‘லோகஹித’ உரையில் மதங்க முனிவரின் முன்னுரையை இணைத்து, வேங்கட மலையில் கடுந்தவம் செய்த பின் அஞ்சனையின் புதல்வன் பிறப்பது நிச்சயம் என அறிவுறுத்துகிறார். பின்னர் ஆகாசகங்கை/வேங்கட தீர்த்தத் தொகுதியில் ஸ்நானத்திற்கான காலநிர்ணயம் கூறப்படுகிறது. அஞ்சனையின் ‘பிரத்யக்ஷ தினம்’ அன்று கங்கை முதலிய தீர்த்தங்கள் அங்கே ஒன்றுகூடும் என்றும், குறிப்பாக ஸ்வாமி புஷ்கரிணியின் பரிசுத்தம் பெரிதும் போற்றப்படுகிறது. பௌர்ணமி, மேஷ‑பூஷன் சேர்க்கை, நக்ஷத்திரக் குறிப்பு ஆகிய குறிப்பிட்ட பஞ்சாங்க அமைப்பில் ஸ்நானம் செய்தால், நீண்ட காலம் கங்கைக்கரையிலுள்ள பல தீர்த்தங்களில் ஸ்நானம் செய்ததற்குச் சமமான பலன் என கூறப்படுகிறது. அதன்பின் வேங்கடாத்ரியில் விதிப்படி தானத்தின் மகிமை—அன்னதானம், வஸ்திரதானம் சிறந்தவை; தந்தைக்கான ஸ்ராத்தம் மிக விசேஷ பலன் தரும் எனச் சொல்லப்படுகிறது. பொன், சாலக்ராமம், பசுக்கள், நிலம், கன்யாதானம், நீர்தர்மசாலை, எள், தானியம், நறுமணம்‑மலர்கள், குடை‑சாமரம், தாம்பூலம் முதலிய தானங்கள் மூலம் படிப்படியாக ஸ்வர்கபோகம், அரசாட்சிச் செல்வம், சாஸ்திரப் புலமை உடைய பிராமணத்துவம், இறுதியில் சக்ரபாணி (விஷ்ணு) அருளால் மோக்ஷம் எனப் பலன் வரிசை விளக்கப்படுகிறது. நித்யமாகக் கேட்போர் அல்லது பாராயணம் செய்வோர் பாபநாசம் பெற்று விஷ்ணுலோகம் அடைவார்கள்; அந்தப் புண்ணியம் சந்ததிக்கும் விரியும் எனும் பலஸ்ருதியுடன் अध्यாயம் நிறைவடைகிறது.