Adhyaya 38

பரத்வாஜர் கூறுகிறார்—ஜகந்நாதனை வழிபடும் பக்தர்கள் நாட்கள் முழுதும் ஸ்தோத்திரமும் பூஜை விதிகளிலும் ஈடுபடுவர். மூன்றாம் இரவில் அவர்கள் சுபஸ்வப்னத்தில் சங்கம்-சக்கரம்-கதை தாங்கிய நான்கு கரங்களுடைய புருஷோத்தமனைத் தரிசிப்பர். பின்னர் ஸ்வாமிபுஷ்கரிணியில் நீராடி காலை நியமங்களை நிறைவேற்றி மீண்டும் ஆராதனை செய்ய, உலக ஒளி ஒன்றாகக் குவிந்ததுபோல் அற்புதத் தேஜஸ் வெளிப்படும். அந்த அச்சமூட்டும் தெய்வத் தோற்றத்தைப் பார்த்து பிரம்மா முதலிய தேவர்கள் வந்து நாராயணனின் பரத்துவத்தைப் போற்றி, பயத்தால் சாந்த ரூபத்தை வேண்டுவர். பகவான் மணிவிமானத்தில் சௌம்ய ரூபமாகத் தோன்றி அகஸ்தியருக்கு வரங்களை அளிப்பார். அகஸ்தியர் தம் தவம் நிறைவேறியதாகக் கூறி அசையாத பக்தியை வேண்டி, ஆண்டவரின் மலையருகே உள்ள சுவர்ணமுகரி நதி பாபநாசினி தீர்த்தமாக விளங்க வேண்டும்; அங்கு நீராடி வெங்கடத்தில் ஆண்டவரைத் தரிசிப்போர்க்கு போகமும் மோட்சமும் கிடைக்க வேண்டும் எனப் பிரார்த்திப்பார். பகவான் அதை அருளி, வைகுண்டம் எனப் பெயர்பெற்ற மலையில் தம் நித்திய வாசத்தை அறிவித்து, தரிசனம்-சேவை மற்றும் எங்கிருந்தும் ஸ்மரிப்போர்க்கும் கிடைக்கும் பலன்களைச் சொல்வார். பின்னர் அரசன் சங்கனுக்கு உயர்ந்த பரலோககதியை அளித்து பகவான் மறைவார். இறுதியில் பரத்வாஜர் வெங்கடாத்ரி, ஸ்வாமிபுஷ்கரிணி மற்றும் இந்த மாஹாத்மியத்தை கேட்டு நினைப்பதின் ரட்சக சக்தியைப் பலश्रுதி ஆகப் புகழ்வார்.