
அர்ஜுனன் மேலும் கேட்கும் ஆவலுடன், நதிக்கரையிலுள்ள தீர்த்தங்கள், அவற்றின் சங்கமங்கள், அங்கு ஸ்நானம் மற்றும் பூஜையின் சிறப்பு பலன்கள் ஆகியவற்றை முனிவரிடம் வினவுகிறான். பரத்வாஜர் வரிசையாக விளக்குகிறார்—முதலில் அகஸ்த்ய தீர்த்தம்; அது கடும் பாவங்களையும் சுத்தி செய்யும் என கூறப்படுகிறது. பின்னர் அகஸ்த்யர் நிறுவிய அகஸ்த்யேஸ்வர லிங்கம்; நதியில் ஸ்நானம் செய்து அதன் பின் வழிபட்டால் யாகத்துக்கு இணையான மகாபுண்ணியம் கிடைக்கும் எனச் சொல்லப்படுகிறது. மகர சங்கிராந்தி காலம் சுப ஸ்நான நேரம் எனக் குறிப்பிட்டு, அந்தப் பருவத்தில் அகஸ்த்யேஸ்வர தரிசனத்தின் விசேஷ பலனும் கூறப்படுகிறது. அடுத்து தேவ–ரிஷி–பித்ரு தீர்த்தங்களின் மும்மூர்த்தி (மூன்று தீர்த்தங்கள்) வர்ணிக்கப்படுகிறது; அங்கு ஸ்நானமும் முறையான தர்ப்பணமும் செய்தால் ‘ருணத் த்ரயம்’ (தேவ, ரிஷி, பித்ரு கடன்கள்) நீங்கும் எனப்படுகிறது. பின்னர் நதிச் சங்கமங்கள்—சுவர்ணமுகரி–வேணா சங்கமம், சுவர்ணமுகரி–வ்யாக்ரபதா சங்கமம்—ஒவ்வொன்றும் புண்ணியத்தைப் பெருக்கும் இடமாகக் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் சங்க தீர்த்தமும், சங்க முனிவர் நிறுவிய சங்கேசனும் அறிமுகமாகி, தரிசனம்–ஸ்நானம்–தீர்த்தநீர் பானம் ஆகியவற்றின் கூட்டு சக்தியால் வृषபாசலப் பகுதியை நோக்கிச் செல்லும் பக்தி நிறைந்த தீர்த்தயாத்திரையின் பயன் வலியுறுத்தப்படுகிறது.
No shlokas available for this adhyaya yet.