
அத்தியாயம் 25-ல் ஸ்ரீசூதர் நைமிஷாரண்ய முனிவர்களுக்கு வேங்கடாத்ரியில் உள்ள ஜாபாலி தீர்த்தத்தின் மகிமையை உரைக்கிறார். அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் தீர்த்தம் என அறிவிக்கிறார். முனிவர்கள் ‘துராசார’ன் என்ற ஒருவனின் வரலாறும் அவன் செய்த குற்றத்தின் தன்மையும் கேட்கிறார்கள். சூதர் கூறுவது: காவேரி அருகே வாழ்ந்த ஒரு பிராமணன் துராசாரன், மகாபாதகிகளுடன் (பிரம்மஹத்தி, சுராபானம், திருட்டு, குருதல்பகம் முதலியோர்) நீண்ட காலம் பழகி மாசடைந்தான். அத்தகையோருடன் நீண்ட இணைவாழ்வு, தொடுதல், சேர்ந்து உண்பது, சேர்ந்து உறங்குவது ஆகியவற்றால் ‘பிராமண்யம்’ படிப்படியாக குறைந்து இறுதியில் குற்றம் சமமாகிவிடும் என நூல் விளக்குகிறது. பின்னர் அவன் வேதாளப் பிடியால் அலைந்து, மீதமிருந்த புண்ணியமும் தெய்வச் சேர்க்கையும் காரணமாக வேங்கடாத்ரியை அடைந்து ஜாபாலி தீர்த்தத்தில் மூழ்கியவுடன் வேதாளமும் பாவங்களும் நீங்கின. அதன்பின் அவன் ஜாபாலி முனிவரை அணுகி காரணம் கேட்கிறான். ஜாபாலி விளக்குவது: அந்த வேதாளம் முன்பு ஒரு பிராமணன்; மரணத் திதியில் செய்ய வேண்டிய பார்வண-சிராத்தத்தை செய்யாததால் பித்ருக்களின் சாபத்தால் வேதாளமாக ஆனான். ஜாபாலி தீர்த்த ஸ்நானத்தால் அவனுக்கும் விஷ்ணுலோகம் கிடைக்கிறது. மேலும் இறந்த பெற்றோருக்குச் சிராத்தம் செய்யாமல் அலட்சியம் செய்தால் வேதாளகதி மற்றும் நரகப் பயன் உண்டாகும் என நெறிப்படுத்துகிறது. முடிவில் பலश्रுதி—ஜாபாலி தீர்த்தத்தில் ஸ்நானமட்டுமே ஸ்மிருதிகளில் தெளிவான பிராயச்சித்தம் இல்லாத கடினப் பாவங்களையும் அழிக்கும்; இந்த மகிமையை கேட்பதும் பாவமோசகமாகும்.
No shlokas available for this adhyaya yet.